Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Ό,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός...

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

«Επειδή σ’ αυτή τη χώρα δεν γνωρίζουμε διαφάνεια, βλέπουμε συνωμοσία πίσω από κάθε κίνηση» έχει διαπιστώσει ο Νίκος Δήμου. «Το βασικό ψυχολογικό πρόβλημα του Έλληνα είναι το υπερτροφικό εγώ και η αγωνία να μην πιαστεί κορόιδο» έχει εύστοχα επισημάνει κάποιος.

Εάν λάβουμε υπόψη τα δύο αυτά αποφθέγματα, ίσως αντιληφθούμε την ελληνική, μίζερη πραγματικότητα. Την ομηρία των καθηγητών του ΤΕΙ Πάτρας από τους φοιτητές τους. Το «φιρμάνι» του Δήμαρχου Αλεξανδρούπολης Ευάγγελου Λαμπάκη προς τον Καναδό πρέσβη: «θα εμποδίσουμε τις μπουλντόζες να σκάψουν το ιερό χώμα μας»!

Και βέβαια το αντάρτικο της Ιερισσού κατά των μεταλλείων, αν και στο γραφικό αυτό χωριό εξορύξεις δεν πραγματοποιούνται... Γι’ αυτό, μάλλον, οι κάτοικοί του έχουν αυτόκλητα αναλάβει την υπεράσπιση-μεταξύ άλλων- των κατοίκων της Στρατονίκης, των οποίων τα σπίτια βρίσκονται ακριβώς κάτω από τα μεταλλεία χρυσού. Ζουν κυριολεκτικά πάνω στα μεταλλεία! Και επειδή δεν διαμαρτύρονται, το έργο της «αντίστασης» έχουν –εξ ονόματί τους- αναλάβει κάποιοι κάτοικοι της Ιερισσού, συνεπικουρούμενοι από κόμματα και παρατάξεις.

Πολιτικοί που εκλέγονται στην περιοχή και όχι μόνον. Κόμματα που για να κάνουν αντιπολίτευση, να «ακουστούν» έχουν καταφέρει κάτι που θα πρέπει ίσως να διδάσκεται σε σχολές πολιτικών επιστημών. Έχουν επενδύσει στην «αγωνία των «κατοίκων να μην πιαστούν κορόιδο».

Ωστόσο, εν προκειμένω, πρόκειται για χημεία, δηλαδή επιστήμη, για σφραγίδες και εγκρίσεις που χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να ληφθούν από εκατοντάδες δημόσιες υπηρεσίες με διαφορετικές κυβερνήσεις. Και αυτό εξηγεί γιατί η «επένδυση» στην «αγωνία του κόσμου» έπιασε τόπο μόνον σε μία μειοψηφία. «Ηχηρή», όπως την χαρακτηρίζει η πλειοψηφία που επιθυμεί την επένδυση στο πλούσιο υπέδαφος της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής.

Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στα ιστορικά μαντεμοχώρια στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής ξενάγησης που πραγματοποίησε ο καναδικός όμιλος Eldorado Gold στις εγκαταστάσεις του σε Ελλάδα και Τουρκία.

(Ειρήσθω εν παρόδω: πρόκειται για ταξίδι «πληρωμένο» από την εταιρεία, όπως όψιμα θυμήθηκαν κάποιοι. Οι οποίοι ξέχασαν, μάλλον, ότι η συμμετοχή δημοσιογράφων σε τέτοιου είδους αποστολές αποτελεί πρακτική όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό από την εποχή του...Γουτεμβέργιου).

Σε κάθε περίπτωση, η συνάντηση με τους προέδρους των 11 από τα 16μαντεμοχώρια της Χαλκιδικής ήταν άκρως διαφωτιστική (όσα ανέφεραν συνοψίζονται παρακάτω):

«Στο Στρατώνι είχαμε χρόνια να δούμε γάμους και βαφτίσεις. Όταν είσαι γονιός και έχεις άνεργα παιδιά, πεθαίνεις κάθε μέρα. Όλοι οι βολεμένοι, δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι υποκινούν τις αντιδράσεις.

[...] Μας χλευάζουν. Μας προπηλακίζουν. Όταν επισκέπτεσαι τα καφενεία στην Ιερισσό, σε ρωτούν πρώτα εάν είσαι υπέρ ή κατά της επένδυσης. Εμείς καλούμε σε συζήτηση όσους αντιδρούν. Η παραπληροφόρηση έχει προκαλέσει εμφύλιο. Το μεταλλείο περνάει κάτω από το χωριό μας (σ.σ.: την Στρατονίκη). Όσοι ήθελαν το κλείσιμο των μεταλλείων διέδιδαν ψέματα ότι η Στρατονίκη, το Στρατώνι και τα Στάγειρα έχουν βουλιάξει. Η μελέτη έχει υπογραφεί από πέντε πανεπιστήμια. Και δεν δεχόμαστε καθηγητές, όπως ο κ. Μπένος του ΑΠΘ, που για ψηφοθηρικούς και λαϊκίστικους λόγους βλέπουν φέρετρα».

[...] Γιατί δεν ακουγόμαστε εμείς που θέλουμε τα μεταλλεία; Προσπαθούμε να κρατήσουμε χαμηλούς τόνους για να μην οξύνουμε τις καταστάσεις. Σκεφτείτε μόνον ότι η Ιερισσός παίρνει νερό από τη Στρατονίκη. Δουλειά της πλειοψηφίας είναι να προχωρήσει η επένδυση. Εάν αύριο κλείσει το μεταλλείο, τότε να είστε σίγουροι ότι η πλειοψηφία θα ακουστεί.

[...] Στη διαβούλευση πετούσαν αυγά και έλεγαν ότι θα χυθεί αίμα. Δεν είχαν αφήσει τους επιστήμονες που είχαν έρθει να μιλήσουν για το νερό. Είναι θλιβερό. Ντύνουν τα παιδιά με μπλουζάκια «όχι στον ελληνικό χρυσό. Δεν δεχόμαστε ως Έλληνες πολίτες τα παιδιά να κάνουν παρέλαση με περιβραχιόνια «όχι στον ελληνικό χρυσό».

[...] «Η Ολυμπιάδα ήταν χαβούζα και σήμερα αποκαθίσταται. Η μεγαλύτερη ρύπανση δημιουργήθηκε όταν η TVX έφυγε. Όσο τα μεταλλεία ήταν κλειστά και μόλυναν το περιβάλλον, εμείς οι πρώην εργαζόμενοι σε αυτά, διαχειριζόμασταν αφιλοκερδώς την ρύπανση που αυτά προκαλούσαν. Τότε κανείς από όσους σήμερα ρίχνονται στη φωτιά για την προστασία του περιβάλλοντος δεν μας βοήθησε. Λένε αντί για μεταλλεία να αναπτυχθεί ο τουρισμός. Ο τουρισμός όμως δεν αρκεί για να βγει το μεροκάματο».

Οι επικεφαλής των μαντεμοχωρίων ελέγχουν αυστηρά, εάν η εταιρεία τηρεί όσα έχουν συμφωνηθεί. «Θα επαναστατήσουμε, εάν διαπιστώσουμε ότι οι επενδυτές δεν τηρούν κάποιες από τις δεσμεύσεις τους» αναφέρουν.

Για να είναι ευκολότερος ο έλεγχος, οι...σκαιοί Καναδοί επενδυτές «με τα μαύρα» δημιουργούν μία online πλατφόρμα, προσβάσιμη από όλους, μέσω της οποίας σε «real time» θα φαίνεται, μεταξύ άλλων, πόση ποσότητα σκόνης παράγεται, αλλά και τα αποτελέσματα των μετρήσεων στα νερά. 


Διαβάστε στην συνέχεια του άρθρου (στο capital.gr) όσα έγιναν με την αντίστοιχη επένδυση στην Σμύρνη...

Δεν υπάρχουν σχόλια: