Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ΛΟΓΙΑ, ΛΟΓΙΑ....

Τι ήταν αυτό πάλι σήμερα;
Τι το 'θελα να παρακολουθήσω την συζήτηση Χατζηνικολάου-Βενιζέλου;
Πρέπει να βάζουν ειδική σήμανση “απαγορεύεται σε ειλικρινείς πολυφορολογημένους πολίτες”!

Θαύμασα λοιπόν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, υπουργό οικονομικών...
Αρχή και τέλος... “Μάρθα-κλάψα”...
... και στη μέση... μπλα, μπλα, μπλα...

Στην αρχή μάθαμε πόσο λυπάται, στενοχωριέται (ντρέπεται δεν είπε!) για τις αδικίες και τις ανισότητες που έχουν τα νέα “σκληρά” μέτρα.
Μάθαμε πόσο δυσάρεστο του ήταν να τα αναγγείλει στον Ελληνικό λαό και φαντάζομαι ότι όλοι τον λυπηθήκαμε τον καημένο!

Στο τέλος είπε την μαγική λέξη... “παρακαλώ”... για την από κοινού διαπραγμάτευση με τα λοιπά πολιτικά κόμματα!
Έκανε “έκκληση” στο “αίσθημα ευθύνης” των βουλευτών όλων των κομμάτων (αλλά κυρίως του ΠΑΣΟΚ θα έλεγα εγώ... κάτι σαν “το λέω της νύφης να το ακούει η πεθερά”!)
Κάτι ψέλλισε για “εθνική ευθύνη”, τα έβαλε και λίγο με τον ανεύθυνο Σαμαρά που χαλάει την σούπα, και έκλεισε λέγοντας:
“Ο Θεός των Ελλήνων είναι μεγάλος!”  Ασχολίαστο...

Στη μέση τώρα, είχαμε ένα ατελείωτο μπλα-μπλα που κόντεψε να καταλήξει σε αυριανό πρωτοσέλιδο για καβγά και του δεύτερου αντιπροέδρου με τον Χατζηνικολάου.
Αυτός ο άνθρωπος τελικά δεν εννοεί να καταλάβει ότι όταν μιλούν οι αντιπρόεδροι απαγορεύονται οι διακοπές! Ντροπή!

Από το Βενιζελικό αυτό παραλήρημα δεν μπορούσε να λείπει το αγαπημένο του βαρέλι.
Του είπε κανείς ότι είναι πετυχημένη ατάκα και την επαναλαμβάνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί;
Αν του το είπε κάποιος μάλλον δεν τον συμπαθεί και πολύ.
Άλλη μία φορά να τον ακούσω να λέει ότι “πρέπει να βάλουμε πάτο στο βαρέλι” και θα σπάσω ότι βρω μπροστά μου!

Πάντως δεν ήταν το μόνο “πρέπει να” που είπε.
Μέσα σε όλα όσα είπε και έχοντας πάρει φόρα, προφανώς του ξέφυγε και αναρωτήθηκε “ποιο πρέπει να είναι το εθνικό σχέδιο”!
Δηλαδή τώρα δεν έχουμε;
Και καλά.
Εμείς κάτι είχαμε καταλάβει, αλλά να το λέει έτσι, στην ψύχρα, κοτζάμ υπουργός οικονομικών;
Όπως και να το κάνουμε μία ανησυχία παραπάνω μας την δημιουργεί!

Πάντως του βγάζω το καπέλο.
Ικανός πολιτικός!

Κάποια στιγμή που τον στρίμωξε ο Χατζηνικολάου λέγοντάς του ότι για να χρειάζονται τέτοια μέτρα άμεσα και για να παραδέχεται “αστοχίες” στα προηγούμενα προφανώς απέτυχαν οι προηγούμενοι στο υπουργείο οικονομικών του απάντησε:
“Δεν μου αρέσουν οι κλασικού τύπου πολιτικοί διάλογοι”!
Τι θέλει να πει ο “ποιητής” μόνο αυτός το ξέρει...

Λοιπόν κύριε υπουργέ των οικονομικών...

Θα έπρεπε να είχατε καταλάβει πια ότι σε μας δεν αρέσουν οι “κλασικού τύπου πολιτικοί γενικά”.

Καλή η ρητορεία σας αλλά για άλλα πόστα και άλλες εποχές!

Αν το τωρινό σας “σχέδιο” είναι να υποκύψουμε σε όλα, να καταστραφούμε όλοι και να φορολογήσετε τα πάντα (όχι “τους πάντες”! Αυτό δεν μπορείτε να το κάνετε! Εμάς ξέρετε εμάς εμπιστεύεστε να πληρώνουμε!) για να “επαναδιαπραγματευτείτε” γενικώς και αορίστως κάτι... κάποτε...

ΩΣ ΕΔΩ!

Οι μέρες της κυβέρνησης κύριε υπουργέ είναι μετρημένες.
Ο “λαός σας” δεν σας αντέχει άλλο και ο ίδιος λαός που σας είπε να κυβερνήσετε μπορεί να το ξεπεί... ξέρετε... όπως κάνατε και εσείς με τις αποδείξεις!

Απλή κοινή λογική... υπουργέ μου...

Και επειδή ξέρω ότι μιλάτε γαλλικά, σας αφιερώνω το υπέροχο αυτό τραγούδι γιατί πραγματικά ακούγοντάς σας να μιλάτε το σιγοτραγουδούσα...


 Paroles, Paroles  (λόγια, λόγια...)
Rien ne t'arrête quand tu commences
Si tu savais comme j'ai envie
D'un peu de silence

(Τίποτα δεν σε σταματά έταν αρχίσεις
μόνο να 'ξερες πόσο θα ήθελα
λίγη ησυχία...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: