Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Και το κράτος...κάθεται!...

Γράφει η Μελίνα Καραπαναγιωτίδου
 
Είμαι υπέρμαχη των ιδιωτικοποιήσεων διότι γνωρίζω πώς από κάθε ιδιωτική επιχείρηση το κράτος εισπράττει τον μισό του τζίρο, ναι καλά διαβάσατε το μισό του τζίρο! Δηλαδή αν έχεις ένα μαγαζί και κάνεις πωλήσεις, για κάθε 100 ευρώ που εισπράττεις τα 50 περίπου πηγαίνουν στο κράτος!

Πώς γίνεται αυτό; Από τα 100 τα 23 είναι ΦΠΑ, το 2% είναι δημοτικοί φόροι, από τα καθαρά κέρδη που θα περισσέψουν το 40 % φορολογία εισοδήματος και πληρώνεις ΤΕΒΕ, ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων στην επιχείρησή σου, δημοτικά τέλη, του ακινήτου, ΦΠΑ στο ρεύμα στα επαγγελματικά σου τηλέφωνα, άλλους άμεσους και έμμεσους φόρους στα καύσιμα αν έχεις επιχείρηση που χρειάζεται μεταφορές εμπορευμάτων, υπέρ τρίτων, νομικών, υπέρ ΟΓΑ σε ένα σωρό υπηρεσίες, από το πλαφόν στην τράπεζα, μέχρι την τάδε άδεια στην πολεοδομία κτλ. Περίπου τα μισά χρήματα!

Και αφού το κράτος εισπράττει τα μισά χρήματα των… εισπράξεων από τους επιχειρηματίες, γιατί το ίδιο να είναι επιχειρηματίας;

Ο ΟΣΕ για παράδειγμα κάνει τζίρο 5 δις ευρώ. Αν ήταν ιδιωτικός, το κράτος θα εισέπραττε χωρίς να κάνει τίποτα 2,5 δις ευρώ! Απλό; Απλούστατο!  Πριν χρόνια το μεγάλο πρόβλημα ήταν η Ολυμπιακή αεροπορία. Ζημίες, απεργίες, καβγάδες, απειλές συνδικαλιστών κτλ κτλ.Πουλήθηκε, σταμάτησε να επιβαρύνει τον φορολογούμενο και τώρα σιγά μη μας νοιάζει αν είναι κερδοφόρα ή ζημιογόνα. Το κράτος παίρνει τις μισές εισπράξεις της και κανείς πλέον δεν ασχολείται μαζί της, γιατί η ιδιωτική πρωτοβουλία, ξέρει τη δουλειά της!

Πριν 20 χρόνια έγιναν οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας. Εκατοντάδες εκατομμύρια επενδύσεις, χιλιάδες θέσεις εργασίας,υποδομή, εξοπλισμός, οι άνθρωποι τηλεφωνούν και το κράτος παίρνει τις μισές εισπράξεις. Τί θα γινόταν αν ήταν κρατικές;

Οι συνδικαλιστές θα είχαν τους παχυλούς μισθούς, η ποιότητα υπηρεσιών θα ήταν χαμηλή και κατά πάσα πιθανότητα θα ήταν ζημιογόνες γιατί εκεί που χρειάζονται 3 υπάλληλοι, τα κόμματα εξουσίας και το κράτος θα τοποθετούσαν …20! Όμως και κερδοφόρα να ήταν δεν είναι δυνατόν να έχει κέρδη τον μισό τζίρο!

Ένα ακόμη παράδειγμα. Έστω ότι το κράτος έχει ένα οικόπεδο στο κέντρο της πόλης. Δεν το πουλάει, ούτε το ξεπουλάει όπως λένε αριστεροί και συνδικαλιστές. Ακόμη χειρότερα το… χαρίζει σε ένα ρεμάλι, ένα χαμένο κορμί, έναν απατεώνα! 

Αυτός, αν και ρεμάλι, για να μεταβιβαστεί στο όνομά του πρέπει να πληρώσει 11% εφορία. Μετά το μεταπωλεί σε κάποιον άλλο. Και αυτός για να μπει στο όνομά του πρέπει να πληρώσει 11% φόρο μεταβίβασης. Μέχρι στιγμής το κράτος έχει πάρει 22% της αξίας του χαρισμένου.

Ο δεύτερος ιδιοκτήτης το κτίζει. Η άδεια κοστίζει 13% της αξίας. Το κτίσμα έχει κόστος κατασκευής την διπλάσια αξία του χαρισμένου οικοπέδου, και για τα υλικά θα πληρωθεί 23% ΦΠΑ, άρα 23 επί 2 =46% επιπλέον της αξίας για το κράτος.

Θα πωληθούν τα διαμερίσματα σε υπεραξία που θα φορολογηθεί με 40% επί κερδών και αυτοί που θα τα αγοράσουν θα πληρώσουν εκ νέου 23 % ΦΠΑ. Πόσο μας κάνει;  Επειδή το κράτος χάρισε σε κάποιο απατεώνα ένα ακίνητο έβγαλε 144% !!!

Φαντασθείτε αν το είχε πουλήσει έστω και με μικρό αντίτιμο! Και φαντασθείτε ότι στο μέλλον οι οι ιδιοκτήτες θα τα μεταβιβάσουν στα παιδιά τους, θα τα πουλήσουν, θα εισπράττουν ενοίκια που θα αποδίδουν φόρους κτλ κτλ

Οι ειδικοί επί των οικονομικών και των φόρων – που μάλλον δεν είναι καθηγητές πανεπιστημίων διότι ποτέ δεν τους άκουσα να τα λένε αυτά δημόσια - υπολογίζουν ότι από τα ακίνητα που το κράτος χάρισε στους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, το κράτος κέρδισε… 165.000% από την τότε αξία των οικοπέδων!!!

Το κομμουνιστικό σύστημα κατέρρευσε μέσα στην ανεπάρκεια της ιδεολογίας του και γιατί αντιτίθεται σε μία βασική ψυχολογική διάσταση της ανθρώπινης ψυχής. Όταν κάτι είναι δικό σου το αγαπάς το φροντίζεις το προσέχεις. Αν είσαι εργάτης σε ιδιωτική επιχείρηση το αφεντικό δεν σε αφήνει να τεμπελιάζεις ούτε να καταστρέφεις τον χώρο σου και να μιλάς άσχημα στους πελάτες. Θα απολυθείς γι αυτό. Στο δημόσιο δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Συνταγματικά κατοχυρωμένα είσαι ασφαλής. Πηγαίνουν «σλόουμοσιον» και κανείς δεν μπορεί να τους τιμωρήσει. Είναι και υπεράριθμοι. Στη ΔΕΗ απασχολούνται 20.000 άτομα από τα οποία μόνο 3000 είναι τεχνικοί. Οι υπόλοιποι διοικητικοί.

Στην Ιταλία οι εταιρίες ενέργειας έχουν προσωπικό 12000 άτομα σε μία χώρα που παράγει ρεύμα για 90 εκ ανθρώπους. Και οι 11000 είναι τεχνικοί. Σημειωτέον ότι η Ιταλία είναι μεγάλη βιομηχανική χώρα  (8η οικονομία στον κόσμο) και έχει τους μισούς υπαλλήλους από την Ελλάδα των 10 εκ με ελάχιστη βιομηχανική ενεργειακή απαίτηση!

Αριστεροί και οι συνδικαλιστές χρόνια τώρα μας παραμυθιάζουν ότι οι ΔΕΚΟ είναι περιουσία του Ελληνικού λαού και δεν πρέπει να τις ξεπουλήσουμε. Όχι μόνο κάτι που σε ζημιώνει δεν είναι περιουσία σου, αλλά πρέπει γρήγορα να το ξεφορτωθείς!

Οι ΔΕΚΟ είναι η κατάρα του Ελληνικού λαού.
Τα ασημικά του κράτους και η σημαντικότερη περιουσία του δημοσίου είναι οι ιδιώτες επιχειρηματίες που παράγουν, αυξάνουν το ΑΕΠ και προσφέρουν θέσεις εργασίας. Και πληρώνουν και τον μισό τζίρο τους στο κράτος μέσω άμεσων και έμμεσων φόρων.
Και το κράτος τους πνίγει για να παίρνει περισσότερους φόρους για να προσλαμβάνει και να συντηρεί τους δημοσίους υπαλλήλους που ζουν εις βάρος της οικονομίας.

Γι αυτό είμαι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, και εναντίον του κρατισμού, της νοοτροπίας των συνδικαλιστών και των κρατικοδίαιτων.
 
 
 
ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :
Συμφωνώ απόλυτα με το παραπάνω άρθρο!
Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα χρόνια τώρα και ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες όπου το όνειρο του Έλληνα έχει ταυτιστεί με το δημόσιο!
Επειδή όμως ξέρω ότι αρκετοί θα διαφωνήσουν και θα λάβω διάφορα μηνύματα "γαλλικών" να ξεκαθαρίσω ότι...  είμαι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων ΔΕΚΟ και λοιπών άχρηστων φορέων και εταιρειών του δημοσίου... είμαι υπέρ της ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ συγκεκριμένων (ιδιαίτερης σημασίας) "φιλέτων" και πώλησης κρατικής περιουσίας ακινήτων άνευ σημασίας...
ΑΛΛΑ...
Ταυτόχρονα θεωρώ ότι πρέπει να οργανωθεί καλύτερα η παροχή συνταγματικά κατοχυρωμένων υπηρεσιών όπως πχ υγεία, παιδεία, ασφάλεια!
Σε αυτές τις περιπτώσεις, εάν η ορθότερη οργάνωση και σωστή αξιολόγηση τεκμηριώσουν την ανάγκη προσλήψεων, αυτές πρέπει να γίνουν.
Όπως παντού έτσι και στο δημόσιο...  δεν είναι όλοι ίδιοι!
Το κράτος πρέπει να θέτει αυστηρούς κανόνες αλλά δεν πρέπει να κάνει τον επιχειρηματία!

Δεν υπάρχουν σχόλια: