Η ταμπέλα να γράφει Ελλάδα...

Η συζήτηση που άνοιξε για ακόμα μία φορά, χθες, ο Σαμαράς σχετικά με την ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης είναι κάτι περισσότερο από ώριμη. Μόνο που για να είναι αποτελεσματική οφείλει να είναι και συναινετική. Είναι αντιληπτό αυτό από όλους;

 Του Ν. Γ. Δρόσου

Πόσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ομολογήσει ενώπιον των εταίρων τους, και μάλιστα δύο φορές και επί του ιδίου θέματος, ότι τους έλεγαν ψέματα;

Σε πόσες χώρες του δυτικού κόσμου παραγράφεται το αξιόποινο πράξεων υπουργών και υφυπουργών μιας κυβέρνησης σε διάστημα το οποίο διατρέχει, μόλις, από την ημερομηνία τέλεσης του ποινικού αδικήματος μέχρι την ημερομηνία λήξης της Β΄ συνόδου της επόμενης βουλευτικής περιόδου;

Πόσο αντιπροσωπευτική της σοβαρότητας μιας χώρας είναι η αλλαγή του εκλογικού νόμου σχεδόν από κάθε κυβέρνηση που αναλαμβάνει τα ηνία της, αλλά και το γεγονός ότι ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις, αν υπάρχουν, κυβερνήσεων οι οποίες εξάντλησαν την τετραετία;

Αν η ισχύς των θεσμών αποτελεί μέτρο της σοβαρότητας μιας χώρας, τότε η δική μας ενίοτε υπολείπεται της εξασφάλισής του, για τους παραπάνω λόγους και για πολλούς ακόμη.

Η ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης, που έβαλε εκ νέου χθες στο τραπέζι του πολιτικού διαλόγου ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, παρουσιάζοντας τις προτάσεις του κόμματός του, είναι κάτι περισσότερο από «ώριμη» για τη χώρα μας.

Μόνον που στη λήξη αυτής της αναθεώρησης η Ελλάδα οφείλει να έχει εντοπίσει και να έχει θεραπεύσει κατά τρόπο αποτελεσματικό και βιώσιμο τα αίτια που την οδήγησαν στην σημερινή της κρίση.

Την αδιαφάνεια, την αυθαιρεσία, την απουσία διαχωρισμού των εξουσιών, την ατιμωρησία υπουργών ή βουλευτών, αλλά και την απουσία συνέχειας μεταξύ της μιας κυβέρνησης και της επόμενης, σε ό,τι αφορά μείζονα ζητήματα εθνικής, αμυντικής και οικονομικής πολιτικής.

Όταν υπουργοί Οικονομικών της χώρας, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, ομολογούν ενώπιον των Ευρωπαίων εταίρων μας ότι η προηγούμενη κυβέρνηση τους έλεγε ψέματα σε ό,τι αφορά την απεικόνιση των δημοσίων οικονομικών, δεν διασύρεται το κόμμα που εγκατέλειψε την εξουσία, αλλά η χώρα.

Όταν πολιτικά πρόσωπα, υπουργοί κυβερνήσεων, καλύπτονται από την ιδιότυπη ασυλία που προσφέρει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, πώς είναι δυνατόν να μην απαξιωθεί ο πολιτικός κόσμος της χώρας στα μάτια της κοινής γνώμης αλλά και η ποιότητα της Δημοκρατίας στην Ελλάδα;

Όταν το εκάστοτε κυβερνών κόμμα φέρνει στα μέτρα του τον εκλογικό νόμο, πόσο ενισχύεται ο θεσμός της Δημοκρατίας;

Η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης όπως και αλλαγής πολιτεύματος, με την ενίσχυση της θέσης και του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας, που προτείνει η παρούσα κυβέρνηση, οφείλει να είναι το προϊόν μιας ευρείας συναίνεσης μεταξύ του πολιτικού κόσμου της χώρας, όσο απόμακρο κι αν φαντάζει ένα τέτοιο ενδεχόμενο σήμερα.

Κόμματα και παρατάξεις οφείλουν να βρουν την κοινή συνισταμένη και να συναινέσουν τουλάχιστον στα προδήλως κακώς κείμενα, ώστε να μπορέσουν να προωθήσουν τις απαραίτητες αλλαγές, που χρειάζεται αυτός ο τόπος.

Όσο αδιανόητο κι αν φαντάζει σήμερα αυτό το ενδεχόμενο, τα δεινά τα οποία έχει υποστεί η χώρα μας στη διάρκεια των τελευταίων ετών ως αποτέλεσμα θεμελιωδών αιτίων που αφορούν στη λειτουργία του πολιτεύματος αλλά και σειράς συνταγματικών προβλέψεων, καθιστούν απαραίτητη την εξασφάλιση της συναίνεσης αυτής.

Είναι σε θέση να αντιληφθεί το γεγονός αυτό ο πολιτικός κόσμος της χώρας, στον βαθμό που είναι απαραίτητος ώστε να υπάρξει αυτή η συνταγματική αναθεώρηση;

Είναι σε θέση να υπερβεί μικροκομματικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις, τουλάχιστον για ένα τόσο θεμελιώδες ζήτημα, όπως η συνταγματική αναθεώρηση; Ίσως, αμφίβολο…

Όμως, ας μην ξεχνάμε: εμείς τους βάζουμε σε θέσεις ευθύνης…

 

ΠΗΓΗ  euro2day.gr

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ "ΟΧΙ"...

Σήμερα ο Σαμαράς έδωσε την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στην ΔΕΘ.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η σύγκριση του περασμένου Σαββατοκύριακου με αυτό είναι εμφανής και συντριπτική υπέρ του Σαμαρά.

Ο “πρωθυπουργός” ο οποίος δεν πέρασε ούτε απ' έξω από την ΔΕΘ έδωσε μία συνέντευξη τύπου με την “αρωγή” κάποιων υπουργών του.

Ο μελλοντικός πρωθυπουργός όμως και την ΔΕΘ επισκέφτηκε και με κόσμο μίλησε και στην συνέντευξη τύπου τα έβγαλε πέρα μόνος του δείχνοντας πλήρως ενήμερος για όλα τα θέματα.

Αυτό που σίγουρα έκανε εντύπωση είναι το μεγάλο “ΟΧΙ” που επανέλαβε σε αρκετές από τις απαντήσεις του.

Είναι πλέον σαφές και σίγουρο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ούτε συναίνεση σε νέα μέτρα ούτε συγκυβέρνηση πριν ή μετά τις εκλογές.

Είναι δεδομένο ότι η ΝΔ και ο Σαμαράς δεν θα δεχτούν ούτε εκβιασμούς ούτε, ακόμα χειρότερα, συμβιβασμούς για να πάρουν καρέκλες.

Η λογική είναι απλή.

Όταν η ΝΔ έχει έτοιμο το δικό της σχέδιο για την βελτίωση της χώρας και για την έξοδο από την οικονομική κρίση το οποίο είναι άκρως αντίθετο από αυτό που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση... πως μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε συνεργασία;

Δεν ξέρω αν το σχέδιο της ΝΔ είναι το καλύτερο αν και ακούγεται πολύ λογικό ως σκεπτικό.

Είναι σίγουρο ότι οι θυσίες θα συνεχιστούν.
Δεν υπάρχει μαγικό ραβδί!
Το θέμα είναι να υπάρχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα... να βλέπουμε φως στην άκρη του τούνελ.

Αυτό που έχουμε καταλάβει όλοι, ή τουλάχιστον όσοι δεν φορούν παρωπίδες, είναι ότι το σημερινό μείγμα για έξοδο από την κρίση δημιουργεί ακόμα περισσότερα προβλήματα και βαθαίνει την ύφεση κάνοντας τους πολίτες να ζουν στην μιζέρια, την ανέχεια, την αβεβαιότητα, την τρομοκρατία!

Προσωπικά θα ήθελα να δοκιμαστεί και η άλλη συνταγή με την ελπίδα ότι θα εφαρμοστεί γρήγορα και αποτελεσματικά. Και ποιος ξέρει; Μπορεί και να λειτουργήσει!

Πάντως χειρότερα δεν γίνεται!

Απλή κοινή λογική...

ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ...

Ίσως το καλύτερο πρωτοσέλιδο της ημέρας!

Προ ημερών, σε μία συζήτηση περί εκλογών,  ένας φίλος μου είπε...

Δεν θα κάνει εκλογές!

Μια ζωή ήταν “Γιωργάκης” και τώρα επιτέλους είναι “ο Γιώργος ο Πρωθυπουργός”!

Δεν θέλει με τίποτα να το χάσει αυτό πόσο μάλλον να πάει σε πρόωρες εκλογές ως αποτυχημένος και να ξαναγίνει “Γιωργάκης”...

Εχθές αυτό αποδείχθηκε περίτρανα!

Ομολογώ ότι στην αρχή ακούγοντας τα ΜΜΕ που προσπαθούσαν με μεγάλο οίστρο να μας πείσουν ότι ο Σαμαράς κάνει πίσω και συναινεί... ανησύχησα.
Είχε περάσει μάλιστα και η γραμμή ότι ο ΓΑΠ, ως υπεύθυνος και σοβαρός πολιτικός δέχεται να θυσιαστεί για το καλό του τόπου και να αποσυρθεί από την θέση του προς όφελος της συναίνεσης!

Προφανώς κάποια στιγμή κατάλαβαν το γελοίον του πράγματος και άρχισε μία συζήτηση για το ποιος είχε την ιδέα.
Προσφέρθηκε ο ευσυνείδητος ΓΑΠ ή του το ζήτησε ο σκληρός διαπραγματευτής Σαμαράς;

Και αφού περάσαμε ώρες ανούσιων τηλεοπτικών αναλύσεων περιμένοντας το “διάγγελμα”... απλά ανακοινώθηκε ανασχηματισμός!

Με λίγα λόγια... ο συγκεκριμένος φίλος είχε απόλυτο δίκιο!
Ο Γιώργος δεν αφήνει την καρέκλα!

Σήμερα οι δημοσιογράφοι “αποκαλύπτουν” πληροφορίες ότι ο ΓΑΠ θα θυσιάσει τους λεγόμενους “κηπουρούς” του (βλ. Παπακωνσταντίνου, Μπιρμπίλη, Δρούτσα, Ραγκούση, κλπ) και ταυτόχρονα δέχεται αρνήσεις από πρωτοκλασάτα στελέχη τα οποία προσπαθούν να αποφύγουν την “συνευθύν用του μπάχαλου φοβούμενοι ότι θα επιφέρει το τέλος της πολιτικής τους καριέρας.

Αναμένεται λοιπόν, βάσει των ΜΜΕ, μία κυβέρνηση ολιγομελής(;) απαρτιζόμενη από εξωκοινοβουλευτικές προσωπικότητες.

Προσωπικά θεωρώ ότι από το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ μπορούμε να τα περιμένουμε όλα οπότε μέχρι να δούμε την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα!

Αυτό όμως που είναι “μαθηματικά αποδεδειγμένο” στην πολιτική μας σκηνή είναι ότι τέτοιου τύπου ανασχηματισμοί μόνο προβλήματα δημιουργούν.

Κάθε φορά υπάρχει γκρίνια από όσους μένουν εκτός κυβερνητικού σχήματος.
Αυτήν τη φορά η γκρίνια δεν θα σταματήσει εκεί.

Αυτήν τη φορά ο ανασχηματισμός θα “απασφαλίσει” τους πρωτοκλασάτους, οι οποίοι, εκτός κυβέρνησης πλέον, θα μπορούν ελεύθερα να κάνουν κριτική αν όχι κανονική αντιπολίτευση εκ των έσω.

Εχθές λοιπόν έγινε πολύ κακό για το τίποτα.

Είναι λυπηρό αν αναλογιστεί κανείς  πόσο δυνατός και κραταιός ήταν ο ΓΑΠ πριν από 20 μήνες όταν πήρε την αδιαμφισβήτητη εντολή να κυβερνήσει και μάλιστα με πρωτοφανή, για τα Ελληνικά χρονικά, διαφορά από το δεύτερο κόμμα... και που είναι σήμερα!

Έχει χάσει την όποια αξιοπιστία είχε και είναι σίγουρο ότι έχει χάσει την στήριξη του κόσμου.

Η μόνη λύση λοιπόν είναι οι εκλογές!

Να πουν επιτέλους την αλήθεια στους πολίτες, να εξηγήσουν επακριβώς τα βήματα που θα κάνουν ως κυβέρνηση και να μας δώσουν την δυνατότητα να επιλέξουμε.

Αυτή είναι η μόνη δημοκρατική λύση.

Απλή κοινή λογική...

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ;...

Βαρέθηκα να ακούω για συναίνεση!
Σιχάθηκα να ακούω για συναίνεση!

Όταν ειπώθηκε για πρώτη φορά έβγαλε γέλιο...
Στην συνάντηση του ΓΑΠ με τους πολιτικούς αρχηγούς φάνηκε ότι δεν υπάρχει περίπτωση συναίνεσης...
Στο κάλεσμα του προέδρου της δημοκρατίας, μόλις τρεις ημέρες μετά τον ΓΑΠ, αρχίσαμε πια να δυσφορούμε...
Στις πιέσεις των ξένων για συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων είπαμε ότι δεν είναι δυνατόν να επεμβαίνουν στα εσωτερικά της χώρας μας και αγανακτήσαμε...
Πλέον έχει γίνει καραμέλα και όλοι εντός και εκτός Ελλάδος επιμένουν στην συναίνεση!
Καταντάει αηδία!!!...

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν;
Δεν ξέρουν τι σημαίνει “ΟΧΙ”;
Ή μήπως θεωρούν ότι κανένας δεν έπρεπε να τολμήσει να εκφέρει  άλλη άποψη;

Δεν μπορώ να καταλάβω ποιος το πρωτοσκέφτηκε.

Η πίεση στην αξιωματική αντιπολίτευση να συναινέσει-συμφωνήσει-συνυπογράψει τις θέσεις της κυβέρνησης είναι καθαρή... κατάλυση της δημοκρατίας!

Στο εσωτερικό της χώρας, οι ίδιοι που δίνουν συγχαρητήρια στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επειδή εχθές σήκωσαν κεφάλι και αντέδρασαν στα κυβερνητικά σχέδια, οι ίδιοι ζητούν από την αντιπολίτευση να μην αντιδρά.

Αυτοί που επιχαίρουν την δημοκρατία εντός του ΠΑΣΟΚ ζητούν ταυτόχρονα από τον Σαμαρά να δράσει αντι-δημοκρατικά και να πάψει να κάνει αντιπολίτευση, αυτό δηλαδή που βάσει συντάγματος επιβάλλεται να κάνει.

Να φιμωθεί η άλλη άποψη και ο άλλος πόλος να “χαριστεί” στην επαναστατική μειοψηφική αριστερά!

Ελευθερία έκφρασης διαφορετικής άποψης και διαφορετικού λόγου έχουν δικαίωμα να έχουν όλοι... πλην Σαμαρά!

Θεωρώ τόσο παράλογο και νοσηρό το αίτημα για συναίνεση και τόσο διεστραμμένη την όποια “λογική” του που πραγματικά δεν μπορώ να παρακολουθήσω το σκεπτικό.

Δεν τους ενδιαφέρουν οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι πάνω από το 70% των πολιτών διαφωνούν με την κυβέρνηση.
Από τις δημοσκοπήσεις κρατούν μόνο ότι τους βολεύει και τους αρέσει.
Τα υπόλοιπα κάνουν ότι δεν τα είδαν!
Ούτε τον κόσμο στις πλατείες είδαν!
Ούτε τους φώναξαν κάτι ενώ περπατούσαν στον δρόμο ή έτρωγαν σε ταβέρνες...  και μάλιστα όχι μαζί μας!

Το μόνο που ΠΡΕΠΕΙ  να γίνει είναι να μην υπάρχει ελπίδα στην πολιτική του τόπου και να έχουν δίκιο όσοι λένε... “όλοι ίδιοι είναι”.

ΠΡΕΠΕΙ να γίνουμε Πορτογαλία και στις επόμενες εκλογές να επιλέξουμε αυτό το μνημόνιο ή... αυτό το μνημόνιο!

Να τίθεται μόνο θέμα διαχειριστή και όχι άλλης πολιτικής!

Προσωπικά δεν θεωρώ ότι η φορολογική πολιτική είναι το μόνο πρόβλημα αν και εντέχνως επικεντρώνεται εκεί το “κόλλημα” για την συναίνεση.
Είναι πολύ πιο σοβαρά όσα γίνονται χωρίς να έχουμε λεπτομερή ενημέρωση και αφορούν στις υποθηκεύσεις εθνικής περιουσίας ή στο ξεπούλημα-χάρισμα καίριων περιουσιακών στοιχείων της χώρας... και για αυτά δεν γίνεται λόγος!

Ευτυχώς πάντως ο Σαμαράς και η ΝΔ κρατούν γερά και υπάρχει ακόμα ένα ίχνος ελπίδας στον ορίζοντα.

Ευτυχώς έχουμε ακόμα την δυνατότητα να διαλέξουμε τι θέλουμε και να επιλέξουμε αν θέλουμε αυτό το μνημόνιο ή όχι.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας την στερήσουν.

Ας ελπίσουμε ότι ο Σαμαράς δεν θα υποκύψει.

Για το καλό της χώρας και της δημοκρατίας!

Απλή κοινή λογική...

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ...

Εχθές ξεκίνησα να γράφω μία ανάρτηση για τους “αγανακτισμένους”.
Ένα κείμενο για το πόσο ακομμάτιστη είναι η προσέλευση του κόσμου και αντιθέτως πόσο κομματικοποιημένος είναι ο λόγος όσων μιλούν στα ΜΜΕ ως εκπρόσωποι των “αγανακτισμένων”.
Προφανώς (και ευτυχώς) τους έχει ξεφύγει τελείως η κατάσταση και οι πλατείες γεμίζουν με πολίτες που επαναστατούν γιατί έχουν πρόβλημα επιβίωσης, όχι για να κάνουν νέα λαϊκή επαναστατική γυμναστική  με αγώνες αριστερής πρακτικής για μετέπειτα κομματική επαγγελματική αποκατάσταση!

Το βράδυ όμως είδα τους “φακέλους” και ξεκίνησα να γράφω μία νέα ανάρτηση για τον Τσοχατζόπουλο που “δέχεται επίθεση” ενώ “από πουθενά δεν αποδεικνύεται” κάτι εναντίον του και όλα ήταν τυχαίες συμπτώσεις!
Μην δούμε και μεις έναν άνθρωπο να προοδεύσει και από τα ζιβάγκο και το ενοίκιο να πάει στα Αρμάνι και το ιδιόκτητο διαμέρισμα στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου... αμέσως να τον κατηγορήσουμε για μίζες!
Ντροπή μας!

Σήμερα το πρωί άλλαξα θεματολογία τρεις φορές...

Γίνεται λόγος για δημοψήφισμα και μάλιστα με θετικά σχόλια χωρίς κανένας να ξέρει για ποιο θέμα ή πως θα είναι διατυπωμένη η ερώτηση.
Έτσι... Μόνο για να περάσει στον κόσμο μία ψευδαίσθηση  δημοκρατίας και όλοι να αισθανθούμε καλύτερα που η κυβέρνηση μας ρωτάει για.... κάτι... οτιδήποτε... ενώ την ίδια στιγμή παίρνει σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον της χώρας ερήμην μας!
Σε περίπτωση δε, που σκέφτονται να ζητήσουν έγκριση από τον λαό για το μεσοπρόθεσμο σχέδιο και τα νέα μέτρα... ε, τότε το δημοψήφισμα θα γίνει ωραιότατο θέμα για όλες τις επιθεωρήσεις!

Κόβονται επιδόματα ΑμΕΑ και πολυτέκνων!
Επιτέλους το κράτος άρχισε να κάνει οικονομία και να σέβεται τα χρήματα του λαού!
Αυτή η ανάρτηση έβγαινε πολύ πικρή, με μεγάλη δόση χολής και αρκετή ειρωνεία οπότε την απέρριψα από νωρίς...

Το υπουργικό συμβούλιο έγινε εχθές και χρειάστηκαν πάνω από 9 ώρες για να πεισθούν οι υπουργοί για το κυβερνητικό μεσοπρόθεσμο σχέδιο!
Πάνε οι παλιές καλές εποχές με τα ανοιχτά υπουργικά συμβούλια. Τότε που γίνονταν με πλήρη “διαφάνεια” μπροστά στις κάμερες.
Τώρα πια τους “μαντρώνουν” κεκλεισμένων των θυρών και μένουν εκεί μέχρι να συμφωνήσουν!
Αναρωτιέμαι... για να πεισθεί ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα πόσα εικοσιτετράωρα θα χρειαστούν;
Και ας πούμε ότι πείθονται οι βουλευτές να το ψηφίσουν... και βγαίνουν έξω... που θα κρυφτούν;

Με λίγα λόγια...

Τα θέματα πολλά, η κυβέρνηση στον κόσμο της και ο κόσμος στις πλατείες.
Κράτος παρωδία!

Περάσαμε από την τρομοκρατία του μονόδρομου, στην τρομοκρατία της συναίνεσης και τώρα πάμε για νέα “τρομοκρατική επίθεση” για την 6η πλέον δόση.

Επειδή λοιπόν το κόλπο το μάθαμε και επειδή η κυβέρνηση όπως φαίνεται βαδίζει για... τρομοκρατία εκλογών... ας την ενημερώσει κάποιος ότι οι εκλογές μόνο αυτήν τρομοκρατούν!

Όλοι εμείς οι υπόλοιποι θα βρούμε επιτέλους τρόπο με την συμμετοχή μας και  εντελώς  δημοκρατικά... να τους στείλουμε σπίτι τους!

Απλή κοινή λογική...

ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟΣ (ΞΑΝΑ) "ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ”.....

Νομίζω ότι όλοι θυμόμαστε την ημέρα που ο ΓΑΠ... τσαντίστηκε!

Τότε, που πήγε στην βουλή καθυστερημένος και ο Καραμανλής, που είχε αρχίσει ήδη την ομιλία του, του είπε από βήματος “Γιώργο άργησες και χάνεις”.
Όλοι, εντελώς ξαφνικά, διαπιστώσαμε ότι ο “Γιωργάκης”  είναι άντρας!
Μπορεί να θυμώσει, να φωνάξει και να τσακωθεί με κάποιον βάζοντας τον στην θέση του. Αυτά... τότε...

Με τον καιρό αποδεικνύεται ότι ήταν μία απλή αναλαμπή!
Φαίνεται ότι ήταν “once in a lifetime” και αυτή εκτονώθηκε σε λάθος άνθρωπο την λάθος στιγμή.

Τώρα που πρέπει να διαπραγματευτεί με θάρρος, να θυμώσει, να φωνάξει και να τσακωθεί βάζοντας τα πράγματα στην θέση τους... τώρα έχει ξαναγίνει πειθήνιο πρόβατο!

Δεν θα σχολιάσω την συμπεριφορά του απέναντι στο ΔΝΤ και στην Ευρώπη. Πιθανών να μην γνωρίζει ότι είμαστε ισότιμο μέλος της ΕΕ και όχι ο φτωχός συγγενής όπως και ιδρυτικό μέλος του ΔΝΤ που πληρώνει ανελλιπώς τις εισφορές του από την δεκαετία του '40 και όχι επαίτες!
Μάλλον η υποβάθμιση της χώρας δεν τον εκνευρίζει αρκετά ή ίσως να μην τα πηγαίνει καλά με την Ελληνική ιστορία γι' αυτό και δεν διεκδικεί όσα θα μπορούσε για την χώρα.

Όταν όμως τον υποβαθμίζουν ατομικά και τον ξανακάνουν “Γιωργάκη" δεν έπρεπε να αντιδράσει;

Που ξανακούστηκε παγκοσμίως(!) πρωθυπουργός προσφάτως εκλεγμένος και με διαφορά, ο οποίος μάλιστα διαθέτει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, να υποκύπτει σε εξωτερικούς εκβιασμούς και να μετατρέπεται σε “Μάρθα-κλάψα” ικετεύοντας βοήθεια και συναίνεση από την αξιωματική αντιπολίτευση;

Που ξανακούστηκε παγκοσμίως(!) πρωθυπουργός να δέχεται αδιαμαρτύρητα τους εταίρους και τους συνεργάτες του εκ του εξωτερικού να τον αποδομούν και να βάζουν σε πρώτο πλάνο την αξιωματική αντιπολίτευση;

Που ξανακούστηκε παγκοσμίως(!) πρωθυπουργός να δέχεται πιέσεις (και το χειρότερο... να υποκύπτει!) όχι μόνο από ομολόγους του αλλά και από απλούς υπουργούς οικονομικών ή από απλούς υπαλλήλους ενός παγκόσμιου οργανισμού;

Με λίγα λόγια...

Ο “ΓΑΠ”, ο “Γιώργος”, ο “Παπανδρέου”, ο “Τζέφρι”... ακόμα και ο “πρωθυπουργός” κάνει τα πάντα για να ξαναγίνει... “Γιωργάκης”!

Από την άλλη, ο “Αντώνης” που πολλοί ήταν εκείνοι που τον στόλιζαν με διάφορα κοσμικά επίθετα μέχρι χθες, γίνεται... “Σαμαράς”!

Φαίνεται να παίρνει ήδη ρόλο ρυθμιστή των εξελίξεων και η σταθερότητα στις θέσεις και τις απόψεις του δείχνει σοβαρότητα και αξιοπρέπεια... ότι, δηλαδή,  λείπει από την κυβέρνηση!

Μπορεί να προσπαθούν με δεκάδες τρόπους να τον παγιδέψουν...
Μπορεί να προσπαθούν να του φορτώσουν και την Τουρκοκρατία αν τα καταφέρουν...

Για την ώρα όμως το μόνο που καταφέρνουν είναι να τον καθιερώνουν ως ηγέτη και μάλιστα με πυγμή, σταθερότητα στο πρόγραμμά του και αξιοπρέπεια  στην συμπεριφορά και στις κινήσεις του.

Όπως δεν έπιασε η μπλόφα για την ακύρωση της 5ης δόσης με υπαιτιότητα Σαμαρά έτσι αναμένονται και πολλές άλλες ατυχείς δοκιμές παγίδευσης στο μέλλον.

Όσο μεγαλύτερος ο πόλεμος στον Σαμαρά ενώ παραμένει σταθερός και  αμετακίνητος τόσο “Γιωργάκης” ξαναγίνεται ο ΓΑΠ!

Απλή κοινή λογική...

ΤΟΣΗ ΧΑΖΟΜΑΡΑ, ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΟΓΙΟΤ!...

Τελικά η κυβέρνησή μας δείχνει σημάδια χαζομάρας μεγαλύτερης και από το πανηλίθιο κογιότ!

Το γνωστό στα κλασικά πλέον κινούμενα σχέδια κογιότ, είναι καθ' όλα συμπαθές και μάλιστα συχνά προκαλεί οίκτο με τις συνεχείς αποτυχίες του στην προσπάθειά του να πιάσει το γρήγορο μπιπ-μπιπ.
Βέβαια τα σχέδιά του είναι πάντα εντελώς ηλίθια, παράλογα και ανεδαφικά και φαίνεται εξ' αρχής ότι δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας.

Η κυβέρνησή μας όμως είναι ακόμα χειρότερη από το κογιότ!

Στην προσπάθειά της να κάνει την χώρα “Τιτανικό” για να “καταφέρει” μετά να την “σώσει” και να φανεί ότι είναι η καλύτερη κυβέρνηση όλων των εποχών... τα πράγματα ξέφυγαν.

Ξεκίνησε να εφαρμόζει ένα σχέδιο εντελώς ηλίθιο, παράλογο και ανεδαφικό για την ¨διάσωση” της χώρας και για να “πιάσει” τα οικονομικά μεγέθη που, από την ημέρα που ανέλαβε, συνεχώς χειροτέρευαν τρέχοντας με ταχύτατους ρυθμούς.

Φυσικά, όπως φαινόταν από νωρίς, το σχέδιο δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Η ύφεση συνεχίζει να αυξάνεται. Το ίδιο και η ανεργία, το χρέος,  τα spreads, οι επισφάλειες, κλπ. Ακόμα και οι δαπάνες του κράτους, αν δεν αυξήθηκαν και αυτές, σίγουρα δεν μειώθηκαν όσο θα έπρεπε.

Φτάσαμε έτσι “αισίως” στο σημείο όπου αποδεδειγμένα το σχέδιο απέτυχε!

Το αγαπημένο μας κογιότ σε αυτή την περίπτωση θα έψαχνε για νέο σχέδιο, διαφορετικό από το προηγούμενο.
Εξίσου ηλίθιο;... Πιθανότατα!
Εξίσου παράλογο και ανεδαφικό;... Σίγουρα!
Αλλά διαφορετικό!

Η κυβέρνησή μας όμως προχωράει ακάθεκτη στην επανάληψη του ίδιου παταγωδώς αποτυχημένου σχεδίου και μάλιστα χωρίς να έχει καν καταλάβει τι πήγε στραβά.

Τόση χαζομάρα... ούτε το κογιότ!

Έτσι λοιπόν ανακοίνωσαν... μία από τα ίδια!

Αύξηση των φόρων στα ακίνητα, αύξηση του ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης αλλά και στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, νέοι ειδικοί φόροι ακόμα και στα αναψυκτικά, μείωση του αφορολόγητου, κλπ, κλπ, κλπ.

Μπράβο τους!
Την βρήκαν πάλι την λύση!
Σωθήκαμε!...

Με εμφανή πλέον την ηλιθιότητα (επιμένω... μεγαλύτερη και από το κογιότ!) απαιτούν συναίνεση από τους λοιπούς αρχηγούς κομμάτων.

Ο Καρατζαφέρης που δεν φημίζεται για την εξυπνάδα του, θέλοντας προφανώς να αυτοκτονήσει πολιτικά, δέχτηκε να στηρίξει το “νέο” σχέδιο.
Όλοι οι υπόλοιποι ευτυχώς κατάλαβαν!

Έτσι λοιπόν το μόνο που μένει είναι να την πατήσουν και αυτοί, όπως συμβαίνει κάθε φορά με το κογιότ και να πάνε επιτέλους σπίτι τους!

Δεν ξέρω αν έτσι θα “σωθεί” η χώρα αλλά σίγουρα η, με ραγδαίους ρυθμούς,  κατρακύλα της θα σταματήσει.
Δεν είναι και δύσκολο.
Αρκεί ένα νέο, λογικό και καλά μελετημένο σχέδιο!

Απλή κοινή λογική...


ΥΓ. Και για να θυμηθούμε λίγο τα παλιά...

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΣΥΝΕΝΟΧΗ, Ή ....

Πολύς λόγος γίνεται, ειδικά τις τελευταίες ημέρες, για την συναίνεση.

Όλοι, εντός και εκτός Ελλάδας, κατηγορούν τον Σαμαρά γιατί δεν αποδέχεται την “αναγκαία” συναίνεση.

Και καλά.

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται από χιλιόμετρο γιατί επιμένει στην συναίνεση. Ψάχνει συνένοχο!

Το ίδιο ισχύει και για το ΛΑΟΣ και την ΔΗΣΥ οι οποίοι προφανώς έχουν καταλάβει, ή έστω ψυλλιάζονται, ότι η στήριξη στο μνημόνιο ήταν πολύ μεγάλο λάθος (φαίνεται άλλωστε εκ των αποτελεσμάτων του...) και τους έχει στοιχίσει ακριβά, οπότε είναι “βαρύ” να αποδειχθεί ότι ο Σαμαράς είχε δίκιο!

Για την αριστερά δεν υπάρχει θέμα συζήτησης αφού χρόνια τώρα είναι λαύροι κατά του δικομματισμού επαναλαμβάνοντας σταθερά ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι το ίδιο.

Αυτό που με έβαλε σε σκέψεις είναι η πίεση της τρόικα για συναίνεση.
Αναρωτήθηκα γιατί τους ενδιαφέρει τόσο πολύ και γιατί την θεωρούν προϋπόθεση της επιτυχίας του μνημονίου.

Ψάχνουν απλώς τρόπο να δεσμεύσουν την ΝΔ για την ομαλή συνέχεια εφαρμογής του μνημονίου σε περίπτωση που κερδίσει τις επόμενες εκλογές (όποτε και αν γίνουν) ή υπάρχει και κάτι άλλο...

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καθυστερεί σημαντικά τις “σωτήριες” μεταρρυθμίσεις οι οποίες όμως πλήττουν το βαθύ (δημόσιο) ΠΑΣΟΚ προφανώς με δικαιολογία τις “αντιδράσεις της αντιπολίτευσης”.

Η τρόικα, όπως και κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος που όμως δεν γνωρίζει τα Ελληνικά δεδομένα, το αποδέχεται χωρίς δεύτερη σκέψη και αντίρρηση.

Πως να εξηγήσεις στους τρίτους ότι το ΠΑΣΟΚ φοβάται... το ΠΑΣΟΚ!

Όλη η Ελλάδα ξέρει ότι αν η κυβέρνηση κάνει πράξη τις κατά καιρούς εξαγγελίες της, πχ αποκρατικοποιήσεις των ΔΕΚΟ, καταργήσεις συμβουλίων και οργανισμών του δημοσίου, άρση των προσλήψεων ή έστω εφαρμογή του 1:5, αλλά και τόσα άλλα, θα ξεσηκωθούν όλοι οι... ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ!

Δεν αποτελεί τιμή για την ΝΔ αλλά η ιστορία της δείχνει ότι ανέκαθεν και σε όλες τις περιπτώσεις αντιδρά “με το γάντι”.
Δεν είναι η ΝΔ που θα κλείσει τους δρόμους, που θα κάψει την Αθήνα, που θα βάλει λουκέτο στις ΔΕΚΟ, αυτή τέλος πάντων που θα ξεσηκώσει τον κόσμο και θα παραλύσει την χώρα.
Δεν έχει γίνει ποτέ και δεν το βλέπω να γίνεται και τώρα!

Άντε όμως να το εξηγήσεις αυτό στην τρόικα...

Τι να πει η κυβέρνηση;
“Δεν ελέγχουμε πλέον τους δικούς μας”;
Πως να τους εξηγήσουν ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που έχει αλώσει και λυμαίνεται το δημόσιο από την δεκαετία του '80 μέχρι και σήμερα ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΗ;!
Πώς να παραδεχτεί στα “αφεντικά” της ότι φοβάται... τρέμει... τους δικούς της;

Τι πιο εύκολο λοιπόν από το να κατηγορήσει την αντιπολίτευση και τον Σαμαρά...

“Η ανεύθυνη ΝΔ δεν συναινεί και θα αντιδράσει έντονα οπότε στο τέλος θα μας ρίξουν από την κυβέρνηση και πάει το μνημόνιο... άρα πρέπει να μας στηρίξετε και να πιέσετε για συναίνεση ώστε να γίνουν όλα ομαλά”!

Ο Σαμαράς είναι δεδομένο και το επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σε αυτό το μνημόνιο οπότε... όλα καλά!

Η κυβέρνηση δεν κάνει αυτά που η ίδια έχει αποδεχτεί και υπογράψει, οι δικοί της συνεχίζουν την “δουλειά” τους και για όλους φταίει ο Σαμαράς!

Για όλους; Όχι βέβαια!

Μπορεί οι τροϊκανοί να το... “καταπίνουν αμάσητο” όπως λέμε στα μέρη μας, οι Έλληνες όμως γνωρίζουν, καταλαβαίνουν και αναλόγως θα ψηφίσουν όταν με το καλό έρθει εκείνη η ώρα!

Απλή κοινή λογική...