Dr Tsipras...

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Η εικόνα από την παραλία της Σμύρνης ήταν αποκαρδιωτική. Ο πρωθυπουργός μοίραζε παρέα με τον ομόλογό του, λουλούδια σε Τουρκάλες "περαστικές"... Χαμόγελα, φωτογραφίες και χαρούμενη ατμόσφαιρα σε μια χώρα όπου τα δικαιώματα των γυναικών δοκιμάζονται καθημερινά και ταυτόχρονα, εισαγγελείς εισβάλλουν σε εφημερίδες, παραδίδοντας την διεύθυνσή τους στις μυστικές υπηρεσίες.

Και όχι μόνο αυτό. Ο Αλέξης Τσίπρας αναγορεύεται σε διδάκτορα τουρκικού ιδιωτικού πανεπιστημίου, προφανώς για τις σπουδαίες τακτικές πολιτικού σχεδιασμού που πρεσβεύει και εκπονεί!

Είναι φανερό ότι οι Τούρκοι "τρολάρουν" τον έλληνα πρωθυπουργό και μαζί μ' αυτόν όλους εμάς. Από τη μία εκβιάζουν ολόκληρη την Ευρώπη και από την άλλη προετοιμάζουν το έδαφος για κηδεμονία των ελληνικών συμφερόντων στο μέλλον.

Ο Dr Tsipras λοιπόν, διεθνοποιείται ως ο καταλληλότερος loser χαμογελαστός πρωθυπουργός μιας χρεοκοπημένης χώρας. Και την καλύτερη διαχείριση της ηττημένης πολιτικής του, μετά την κυρία Μέρκελ, είναι πρόθυμη να την αναλάβει η νέα "Υψηλή Πύλη" της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Αναρωτιέμαι πραγματικά ποια θα ήταν η θέση της χώρας στην περιοχή, στην περίπτωση που μια διαλυμένη Ευρώπη επένδυε σε νέες γεωπολιτικές συμμαχίες, όπως ήδη φαίνεται να τις προετοιμάζει. Ποιές θα ήταν οι αντιστάσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής έναντι της διαφαινόμενης επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας;

Ποιος θα όρθωνε ανάστημα αποφασιστικότητας; Ο λαικισμός της κυβέρνησης ή μήπως ο "υπερήφανος" λαός που παραμένει εθισμένος σε ανατολίτικες πρακτικές ως "τοξικομανής της ευμάρειας" και των εύκολων λύσεων;

Ο Dr Tsipras στη Σμύρνη αντιπροσωπεύει αυτό που πραγματικά είναι το πολιτικό σύστημα και η ελληνική κοινωνία σήμερα: άγνοια κινδύνου, τιμοκρατία και εθελόδουλη τάση για περισσότερα προσωπικά οφέλη.

Σε κάθε περίπτωση, ο πρωθυπουργός δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται την κρίσιμη κατάσταση ούτε στο εσωτερικό ούτε στα δραματικά γεγονότα που συμβαίνουν με το Προσφυγικό. Ίσως τώρα, ως "καθηγητής", δείξει λίγη περισσότερη προσοχή, εξαιτίας της ευθύνης που ανέλαβε. Εκτός κι αν δεν το πάρει ούτε αυτό στα σοβαρά και καλέσει απλά τον Καρανίκα να το γιορτάσουν...

ΠΗΓΗ  liberal.gr

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Δεν είναι μόνο τα δικαιώματα των γυναικών που δοκιμάζονται στην Τουρκία.

Μοιάζει με ανέκδοτο το γεγονός ότι υπογράψαμε συμφωνία συνεργασίας στα ραδιοτηλεοπτικά! Κάποιοι μάλιστα μιλούν για συμβουλές και τεχνογνωσία από τους γείτονες για την ελευθερία του τύπου! 

Από τους Τούρκους;

Αυτούς που επικρίνουν  η ΕΕ, οι ΗΠΑ και διάφορες άλλες χώρες για την πολιτική τους και την καταπάτηση της ελευθερίας των ΜΜΕ;

Δηλαδή η Ελληνική κυβέρνηση δέχεται την Τουρκική πολιτική ελέγχου των ΜΜΕ και μάλιστα τους ζητάμε και την τεχνογνωσία για να κάνουμε τα ίδια;

Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο.... ή μήπως όχι;

Οι κεραίες του Παππά πιάνουν ακόμη ΥΕΝΕΔ...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ζούλας

Αγαπητέ μου Νίκο. Σχώρνα μου τον ενικό, αλλά καθώς είσαι 39 χρόνων παίρνω το θάρρος της οικειότητας ως λίγο μεγαλύτερος. Σκοπός της επιστολής μου είναι να καταλάβουμε όλοι με ποια λογική αποφάσισες να έχει η Ελλάδα μόνον 4 ιδιωτικά κανάλια και όχι 8 που έχει σήμερα. Ακουσα προσεκτικά τα επιχειρήματά σου, αλλά μου φάνηκαν ανήκουστα και θα σου εξηγήσω γιατί.

Αρχικώς είπες ότι τα κανάλια εδώ και 25 χρόνια λειτουργούσαν σε καθεστώς «πλήρους παρανομίας». Θα σε διορθώσω λίγο, γιατί η Βουλή –δηλαδή η λαϊκή βούληση την οποία σήμερα επικαλείσαι– ανανέωνε τις προσωρινές τους άδειες. Επομένως παράνομα δεν ήταν. Τόνισες επίσης ότι, ενώ κάποια ήταν ζημιογόνα, τους δίνονταν από τις τράπεζες χαριστικά δάνεια. Σε αυτό έχεις απόλυτο δίκιο, Νίκο, αλλά θα σου πω, εν προκειμένω, όχι μόνον τι μου φαίνεται ανήκουστο, αλλά και ύποπτο. Θα ξέρεις προφανώς ότι αν μια επιχείρηση παραμένει επί μακρόν ζημιογόνος, κάποια στιγμή –θέλοντας και μη– κλείνει. Πολύ περισσότερο αν σταματήσει να δανειοδοτείται. Διερωτώμαι, λοιπόν, Νίκο, γιατί δεν αφήνεις τα ζημιογόνα κανάλια να κλείσουν από μόνα τους και θες να τα σφραγίσεις εσύ, αφού ούτως ή άλλως η στρόφιγγα των τραπεζών έκλεισε, όπως μόνος σου είπες.

Από εδώ και πέρα θα σου γίνω ακόμη πιο δυσάρεστος, Νίκο. Διότι μέσα στην πρωτοφανή κρίση που ζούμε, είναι αδιανόητο να αποφασίζεις να κλείσεις 4 επιχειρήσεις –αφήνοντας εκατοντάδες εργαζομένους στον δρόμο– όταν η κυβέρνηση στην οποία μετέχεις άνοιξε και επαναλειτουργεί 4 δημόσια κανάλια (τις 3 ΕΡΤ και το Κανάλι της Βουλής) στα οποία παρεμπιπτόντως εργάζονται πάνω από 2.500 άτομα.

Θα μου επιτρέψεις δε να χαρακτηρίσω παραπλανητικό και το επιχείρημά σου ότι η διαφημιστική πίτα έχει μειωθεί στα 160 εκατ. ευρώ από 800 εκατ. ευρώ και ότι θέλεις τάχα να προστατέψεις τις νέες τηλεοπτικές επιχειρήσεις. Οχι μόνο γιατί δεν είσαι ο Κάλχας για να μπορείς να προβλέψεις ποια θα είναι η πίτα σε 5 ή 10 χρόνια. Αλλά κυρίως, διότι αυτά τα πράγματα παγκοσμίως τα ρυθμίζει η αγορά και όχι οι κυβερνήσεις (εκτός κι αν ζηλεύεις αυτήν της Βορείου Κορέας). Ακόμη δε πιο φαιδρό ήταν ότι «στοιχειοθέτησες» την επιλογή σου με μια γνωμάτευση ενός παντελώς αγνώστου σε όλους μας Ινστιτούτου της Φλωρεντίας. Για να καταλάβεις τη γελοιότητα του επιχειρήματος, Νίκο, σκέψου τον ομόλογό σου στην Ιταλία να ανακοινώνει ξαφνικά, ως νέος Μουσολίνι, ότι θα κλείσει περί τα 30 ιδιωτικά κανάλια που λειτουργούν εκεί, επικαλούμενος μια γνωμάτευση του Ινστιτούτου Παστέρ ή του ΤΕΙ Μεσολογγίου.

Κάπου εδώ, όμως, Νίκο, το πράγμα αρχίζει και σοβαρεύει, διότι η ομόθυμη στήριξη της επιλογής σου από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ επιβεβαιώνει ότι τελικά όλοι ζείτε εκτός τόπου και χρόνου. Και αυτό θα στο εξηγήσω απλά. Δεν ξέρω αν έχεις ακούσει, Νίκο, τι εστί IP-TV. Πρόκειται για τα αρχικά του Ιnternet Protocol Τelevision, δηλαδή το μέλλον της τηλεόρασης που είναι ήδη εδώ. Μου φαίνεται αδιανόητο να μην έχεις πληροφορηθεί ότι όλα τα σύγχρονα κανάλια του πλανήτη εκπέμπουν ήδη το σήμα τους στις τηλεοράσεις μέσω Ιντερνετ, με την επιπλέον δυνατότητα των τηλεθεατών να παρακολουθούν πλέον «on demand» ό,τι θέλουν, όποτε θέλουν.

Αν όλα αυτά σου φαίνονται κινέζικα, Νίκο, μπες στο site οποιουδήποτε μεγάλου ευρωπαϊκού ή αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου και αναρωτήσου τι ακριβώς θα κάνεις αν τα ελληνικά ειδησεογραφικά κανάλια –που θέλεις να κλείσεις– αρχίσουν σε λίγες εβδομάδες να μεταδίδουν με αυτόν τον τρόπο το σήμα τους (που ήδη το κάνουν).

Τι εννοώ με απλά λόγια, Νίκο; Οτι η προσπάθειά σου να ελέγξεις την πληροφόρηση στην Ελλάδα εν έτει 2016, εκτός από αφελής, είναι και κωμική. Οχι μόνο γιατί τις ειδήσεις μπορεί να τις βρει κανείς ακόμη και στο Facebook στο οποίο βρίσκονται πάνω από 5 εκατ. Ελληνες. Αλλά γιατί ο έλεγχος που επιχειρείς στις ψηφιακές συχνότητες είναι ένας παρωχημένος τεχνολογικός τραγέλαφος, καθώς, σε λιγότερο απ’ όσο φαντάζεσαι, όλοι θα βλέπουμε ό,τι θέλουμε, όποτε θέλουμε μέσω Ιντερνετ, όπως συμβαίνει ήδη σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

Δεν επικαλέστηκα τυχαία την ηλικία σου, Νίκο. Δεν ξέρω αν τον θυμάσαι, αλλά, παρακολουθώντας σε στη Βουλή, μου θύμισες τον περιβόητο Αρκουδέα. Πρόκειται για τον «θρυλικό» αξιωματικό που κάποτε ηγήθηκε της ανεπιτυχούς προσπάθειας γκρεμίσματος των κεραιών της ελεύθερης ραδιοφωνίας, εκπροσωπώντας τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ηθελε και εκείνος όπως και ο κ. Τσίπρας να «ενημερωνόμαστε» μόνον από την ΕΡΤ και την ΥΕΝΕΔ, αλλά δεν του πέρασε, γιατί απλούστατα τον είχε ξεπεράσει η εποχή του.

ΠΗΓΗ  skai.gr

ΣΧΟΛΙΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

1) Εκτός από τον "περιβόητο" Αρκουδέα υπήρχε και ο Μαρούδας!

Επίσης "περιβόητος", υφυπουργός τύπου του ΠΑΣΟΚ του '80, ο οποίος είχε δηλώσει ότι θα κατέρριπτε τον δορυφόρο που θα τολμούσε να εκπέμψει ελληνικό πρόγραμμα!

2) Από πότε το κράτος ασχολείται με την βιωσιμότητα μίας επιχείρησης;

Σε όλον τον πλανήτη (πλην Β. Κορέας!) το κράτος βάζει τους κανόνες και η αγορά ρυθμίζει την βιωσιμότητα.

Εκτός εάν είμαστε καθ' οδόν για αλλαγή πολιτεύματος και μας το φέρνουν πλαγίως...

3) Σήμερα ο υπουργός Σπίρτζης μας ενημέρωσε ότι σειρά έχουν τα ραδιόφωνα.

Σε κάνει να αναρωτιέσαι...  και μετά τι;

Φίλτρα στο διαδίκτυο;...  Έλεγχος βιωσιμότητας σε βιομηχανίες και βιοτεχνίες;... Θα φτάσουμε σε επίπεδα Β. Κορέας ή απλά (παλαιότερης) Κούβας;...

Υπάρχει πάτος;

4) Προσωπικά παρακολουθώ ελάχιστες ώρες τηλεόραση.

Αν και συμπληρώνω αρκετές δεκαετίες ζωής, έχω ήδη μπει στην εποχή του διαδικτύου.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα δεχτώ αδιαμαρτύρητα την φίμωση των Ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών και τις εκατοντάδες των νέων ανέργων που θα προστεθούν στη χώρα!

Γενικά... ζούμε περίεργες καταστάσεις και το μέλλον μας προμηνύεται αβέβαιο.

Για την ώρα υπάρχει προβληματισμός... και μετά τι;

Ο ΗΛΙΘΙΟΣ, Ο ΠΑΝΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ...

Σήμερα τα δελτία ειδήσεων θα μπορούσαν να έχουν ως τίτλο...
“οι περιπέτειες του ηλίθιου, του πανηλίθιου και των άλλων”!

Ανάλογα με το ΜΜΕ που επιλέγεις, βλέπεις πρώτη είδηση, είτε την απαγωγή Καραμολέγκου, είτε τα νέα της Χρυσής Αυγής.
Μικρή η διαφορά.

Από όποια είδηση κι αν ξεκινήσεις, η ηλιθιότητα πάει σύννεφο!

Πως να χαρακτηριστεί το στέλεχος(;) της Χρυσής Αυγής που, ενώ ξέρει ότι -ειδικά μετά την δολοφονία Φύσσα- οι έλεγχοι με στόχο το συγκεκριμένο κόμμα είναι καθημερινοί, αποφασίζει να κρατήσει στον Η/Υ του πληθώρα φωτογραφιών από διάφορες “αθλοπαιδιές” του κόμματος;
Ηλίθιος, πανηλίθιος ή ειδική κατηγορία ηλιθίων;

Είναι δυνατόν να μην σβήνεις κάθε ίχνος αυτών των φωτογραφιών από τον Η/Υ σου όταν βλέπεις ακόμα και βουλευτές σου να βρίσκονται στην φυλακή;
Πόσο ηλίθιος παίζει να είσαι;

Παρακολουθούμε όμως και λεπτομέρειες από την απαγωγή Καραμολέγκου.
Προφανώς απήχθη από τον ηλίθιο, τον πανηλίθιο και κάποιους άλλους πιθανότατα της ιδίας συνομοταξίας (ευτυχώς για τον άνθρωπο!).

Είναι δυνατόν να έχεις απαγάγει έναν γνωστό επιχειρηματία, να τον έχεις αφήσει στο “κρησφύγετο” με έναν συνεργό σου και όταν αυτός σου τηλεφωνεί να μην απαντάς στην κλήση του;
Πόσο ηλίθιος παίζει να είσαι;

Άσε που και ο “φύλακας” του επιχειρηματία δεν πρέπει να ήταν και τόσο σπίρτο αφού πείσθηκε τόσο εύκολα να τον ακολουθήσει στην αστυνομία και να παραδοθεί.
Η ηλιθιότητα σε όλο της το μεγαλείο!

Και πάνω που θεωρείς ότι η ηλιθιότητα χτύπησε ταβάνι και δεν πάει άλλο...  έρχεται και η είδηση για τα μαθήματα δημοκρατίας του Νάιτζελ Φάρατζ προς τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Δεν με ενδιαφέρει αν προσπαθεί να μας κάνει μαθήματα δημοκρατία αμφισβητώντας τον προσφάτως εκλεγμένο από τον Ελληνικό λαό Έλληνα πρωθυπουργό, ούτε εάν ένας Βρετανός του “United Kingdom” με την πιο αιμοσταγή και σκαιή αποικιοκρατική ιστορία, μπορεί να δίνει μαθήματα δημοκρατίας και πολιτισμού.

Ούτε με ενδιαφέρουν οι τρόποι του και η “Βρετανική του ευγένεια” όταν επιτίθεται με τόσο αήθη και αγενή τρόπο σε έναν αρχηγό κράτους εντός του ευρωκοινοβουλίου.
Δικό του θέμα και των ψηφοφόρων του!

Παρακολουθούμε όμως να επιτίθεται χυδαία στον πρωθυπουργό του προεδρεύοντος κράτους της ΕΕ (όποιος κι αν είναι αυτός!) και κάποιοι...  ηλίθιοι;... πανηλίθιοι;... ειδικής κατηγορίας ηλίθιοι;... “Έλληνες”, χαίρονται με την “κατσάδα” που έφαγε ο “Αντωνάκης”!

Πόσο ηλίθιος παίζει να είσαι για να χαίρεσαι με κάποιον Βρετανό ευρωβουλευτή που βρίζει τον εκλεγμένο εκπρόσωπο της χώρας σου;

Πόσο ηλίθιος παίζει να είσαι για να μην καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό και για εσένα τον ίδιο;

Πόσο ηλίθιος παίζει να είσαι για να μην κατανοείς την σκοπιμότητα του συγκεκριμένου γραφικού “κυρίου” (αν και αρκετοί τον χαρακτηρίζουν “κλόουν”) ο οποίος επιδιώκει την διάλυση της ΕΕ και της ευρωζώνης;

Ε, τώρα πια είσαι βέβαιος ότι η ηλιθιότητα έχει χτυπήσει κόκκινο και ζεις σε μία χώρα που βρίθει ηλιθίων...  να όμως και η είδηση για τον Ολάντ και τα τσιλιμπουρδίσματά του που έχουν “σοκάρει” τους Γάλλους!

Εκεί πια τι να πεις;...

Οι Γάλλοι του Μιτεράν που είχε εξώγαμη κόρη, του Σιράκ που ακόμα και η σύζυγός του αστειευόταν με τις γνωστές σε όλους εξωσυζυγικές του σχέσεις, του Σαρκοζί που με άλλη μπήκε στο προεδρικό μέγαρο και με άλλη βγήκε...  αυτοί οι Γάλλοι είναι σοκαρισμένοι με την νέα σχέση του Ολάντ!

Παρηγορήθηκα λοιπόν.
Η ηλιθιότητα είναι γενικό φαινόμενο της εποχής.

Αντίο...

απλή κοινή λογική...

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ...

Χρόνια τώρα, έχω αποδεχτεί ότι υπάρχουν κάποια επαγγέλματα που δεν είναι για μένα.

Δεν θα μπορούσα ποτέ πχ να είμαι εκπαιδευτικός.

Χρειάζεται πολύ μεγάλη υπομονή και επιμονή και, ειδικά για το πρώτο, δεν φημίζομαι!

Επίσης, δεν θα μπορούσα ποτέ να πολιτευθώ για πολλούς και διάφορους λόγους.

Εκτός του ότι δεν έχω “team spirit”, είμαι φανατική οπαδός της ρήσης “τα εν οίκω μη εν δήμω” οπότε δεν θα μπορούσα ποτέ να βλέπω την ιδιωτική μου ζωή στα μανταλάκια, αλλά και -ίσως λόγω της γυναικείας φύσης μου- δεν έχω τόσο “γερό στομάχι” ώστε να αντέχει όλα τα χτυπήματα, ούτε “ατσάλινα νεύρα” ώστε να κρατώ πάντα την ψυχραιμία μου.

Σήμερα αποφάσισα να προσθέσω άλλο ένα επάγγελμα στην λίστα μου.

Το επάγγελμα του... δημοσιογράφου!

Και να εξηγήσω γιατί...

Κάθε πρωί συνηθίζω να ακούω ραδιόφωνο.

Σήμερα λοιπόν, ανοίγοντας το στον “ΒΗΜΑ FM”, άκουσα μία γνώριμη φωνή από τα παλιά.

Την Άννα Διαμαντοπούλου!

Απαντούσε με το γνωστό της ύφος, στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων Βασίλη Χιώτη και Νότη Παπαδόπουλου και μάλιστα δήλωσε με στόμφο ότι δεν την συνδέει πλέον τίποτα με το σημερινό ΠΑΣΟΚ.

Είπε ότι, επειδή στην χώρα δεν υπάρχει “παιδεία” συγκυβερνήσεων και οι πολιτικοί δεν ξέρουν πως να συγκυβερνούν όπως γίνεται στο εξωτερικό, το ΠΑΣΟΚ και η ηγεσία του άφησαν να τους “καταπιεί” η ΝΔ!

Που το κατάλαβε αυτό μόνο αυτή ξέρει, γιατί τον τελευταίο καιρό όλο για διαφωνίες και “βέτο” του ΠΑΣΟΚ συζητούν στην κυβέρνηση, αλλά τέλος πάντων.

Ίσως εκεί, εάν ήμουν δημοσιογράφος, να προσπαθούσα να την “στριμώξω” λίγο παραπάνω αλλά απ' ότι άκουσα... μάλλον άσκοπο θα ήταν.

Το σημείο όμως που με έκανε να καταλάβω ότι δεν κάνω για δημοσιογράφος ήρθε όταν ο Χιώτης την ρώτησε γιατί φαίνεται να κρατάει κάποιες αποστάσεις από την “κίνηση των 58”.

Και τι δεν είπε...

Είναι -λέει- επιφυλακτική γιατί βλέπει ότι η “κίνηση των 58” τείνει να γίνει το καταφύγιο του παλαιού και φθαρμένου ΠΑΣΟΚ(;;;), πάει να δώσει στέγη στα παλαιά, φθαρμένα, έως και αποτυχημένα, στελέχη του ΠΑΣΟΚ(;;;), ενώ -λέει- αυτή θέλει κάτι το εντελώς νέο, χωρίς παρελθόν και αγκυλώσεις, που θα ενώσει την κεντροαριστερά!

Και ερωτώ...

Ως δημοσιογράφος, πως καταφέρνεις να κρατήσεις το επίπεδο της εκπομπής σου;

Πως μπορείς να παραμείνεις ευγενικός;

Πως μπορείς να της εξηγήσεις ότι ΚΑΙ ΑΥΤΗ ανήκει στο παλαιό, φθαρμένο και αποτυχημένο ΠΑΣΟΚ;

Πως μπορείς -ευγενικά πάντα- να την ενημερώσεις ότι, σε όποιο κόμμα κι αν πάει “η κυρία με τις φωτοτυπίες” όλοι θα πουν ότι αυτό το κόμμα μαζεύει το παλαιό, φθαρμένο και αποτυχημένο ΠΑΣΟΚ;

Πως μπορείς να της εξηγήσεις ότι ΑΥΤΗ είναι η προσωποποίηση και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του παλαιού, φθαρμένου και αποτυχημένου ΠΑΣΟΚ;

Και τέλος πάντων, ακόμα κι αν δεν κάνεις τίποτα από τα παραπάνω, πως αντέχεις και δεν πεθαίνεις στα γέλια με αυτά που ακούς;

Εγώ δεν θα μπορούσα!

Μπορεί αυτή να είναι στον κόσμο της, να έχει ακόμα το υφάκι και το τουπέ της εξουσίας, να έχει την γνωστή από παλιά υπεροψία του ΠΑΣΟΚ και να μιλάει με στόμφο όπως συνήθιζε, αλλά εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου υποχρεωμένο να την ανέχεται.

Θα μου πείτε... “καλεσμένη”.

Ε, και;

Επειδή θα την φιλοξενούσα στην εκπομπή μου δεν θα έπρεπε να αντιδράσω στην ακατάσχετη μπουρδολογία της;

Με τίποτα!

Όχι λοιπόν!

Το αποφάσισα με την...

απλή (δική μου!) λογική...

Δεν κάνω για δημοσιογράφος!

ΤΑ ΔΙΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΒΡΟΧΗ....

Γράφει ο Φώτης Γεωργελές

Χθες βράδυ, όπως κάνω συνήθως πριν γράψω αυτό το κείμενο, είδα τις πολιτικές συζητήσεις. Μία από αυτές μού άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα.

Οι καλεσμένοι ήταν στο πάνελ και συζητούσαν, ενώ στις εξέδρες πολίτες έπαιρναν το λόγο, έκαναν ερωτήσεις στους πολιτικούς και έλεγαν τις απόψεις τους.

Ο αριστερός από τους καλεσμένους δήλωσε ότι λεφτά υπάρχουν, 190 δισεκατομμύρια ΑΕΠ παράγει κάθε χρόνο ο ελληνικός λαός με τον τίμιο ιδρώτα του, το πρόβλημα είναι ότι από αυτά τα 74 είναι δεσμευμένα για τόκους και χρεολύσια. Ομολογώ ότι αυτό δεν το ήξερα. Αν είναι αλήθεια, τότε όλα όσα γράφω εδώ και τόσο καιρό δεν είναι σωστά. Ελπίζω να μου καταλογιστεί μόνο άγνοια και όχι καθ’ υπόδειξη ξένων συμφερόντων αρθρογραφία. Και να μην γεμίσουν ΨΟΦΑ τα σχόλια στο site γιατί πέφτει ο server.

Ένας άλλος καλεσμένος, αριστερός νομίζω κι αυτός, αλλά δεν είμαι εντελώς σίγουρος γιατί πια οι αριστεροί μιλάνε ίδια με τους πατριώτες, είπε ότι 240 δις που έδωσαν οι Ευρωπαίοι για να αγοράσουν από τους ιδιώτες τα δάνεια και 160 που μας κούρεψαν, 400. Αφού χρωστάγαμε 300, όχι μόνο δεν χρωστάμε, αλλά έχουμε και περίσσευμα 100. Ομολογώ ότι ούτε αυτά τα μαθηματικά τα ήξερα.

Μετά πήρε το λόγο η πατριώτισσα από τους καλεσμένους. Αυτή είπε ότι το κόμμα της έχει προτάσεις για την ανάπτυξη, αλλά δεν εισακούεται. Αφού θα σκίσουν και αυτοί το μνημόνιο, θα κάνουνε μια τράπεζα που θα χρηματοδοτεί την ανάπτυξη. Έμεινα κι εδώ άναυδος με τη μεγαλοφυή απλότητα της ιδέας. Η αλήθεια είναι ότι είχα ακούσει και από τον κύριο Στρατούλη την πρόταση να κρατικοποιήσουν τις τράπεζες και με τα λεφτά που λιμνάζουν στα θησαυροφυλάκια των τραπεζιτών να χρηματοδοτήσουν την παραγωγή. Αλλά δεν μου είχε φανεί πολύ ελκυστική, ίσως γιατί δεν είχα πειστεί για τις επενδυτικές του ικανότητες. Κυρίως, γιατί τα λεφτά που αυτοί θα επενδύσουν είναι τα δικά μας λεφτά. Αυτή όμως η καινούργια πρόταση της πατριωτικής τράπεζας ξεπερνάει όλες τις αμφιβολίες μου, γιατί αφού θα «κάνουνε» τράπεζα πάει να πει ότι έχουν ήδη και τα λεφτά που θα ρίξουν στην παραγωγή. Οπότε, μαζί με τα 74 αριστερά δισεκατομμύρια που θα γλιτώσουμε από τα τοκοχρεολύσια, έχουμε άφθονα χρήματα για την ανάπτυξη.

Μετά ήρθε η ώρα των απλών πολιτών, οι οποίοι επειδή ήταν όλοι αγανακτισμένοι, ξεκίνησαν θυμωμένα κατηγορώντας τους πολιτικούς. Έλεγαν τη γνώμη τους, η οποία όμως πάντα «εκφράζει όλους τους Έλληνες, πιστεύω». Εν συνεχεία κατήγγειλαν την κυβέρνηση, μερικοί δε όλα τα κόμματα συλλήβδην. Τα οποία κάποιοι άλλοι λαοί προφανώς τα ψηφίζουν και τα εκλέγουν στη Βουλή, αφού όλοι οι Έλληνες χωρίς αμφιβολία τα λοιδορούν. Όμως το αλάνθαστο λαϊκό κριτήριο, ακόμα και όταν αγανακτεί, ξέρει να βρίσκει το δρόμο και να προτείνει λύσεις τις οποίες οι πασιφανώς πουλημένοι πολιτικοί κρύβουν από το λαό.

Έτσι ένας κύριος πρότεινε να βάλουμε όλη την Ελλάδα στο σχέδιο πόλης, μικρή είναι έτσι κι αλλιώς, να την κάνουμε ένα οικόπεδο και να τη χτίσουμε. Ένας άλλος κύριος πρότεινε να πάρουμε τα 600 δισεκατομμύρια που είναι κατατεθειμένα από τον εθνικό ευεργέτη Σώρα για να σωθεί η Ελλάδα από την οικονομική κρίση. Να δώσουμε τα 300 για το χρέος και να μας μείνουν άλλα 300 δις για την ανάπτυξη.

600 δις και 74 αριστερά δις τα προσθέτουμε στα Ανεξάρτητα, τα βάζουμε στην πατριωτική τράπεζα και χτίζουμε το οικόπεδο Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη. Με σεβασμό πάντα προς το περιβάλλον.

Ένας άλλος κύριος που έχει 13 παιδιά και 50 εγγόνια, ευτυχής γιατί μιλάει με έναν «ελληνόψυχο» δημοσιογράφο που είναι επίσης πολύτεκνος, πρότεινε να επιδοτεί το κράτος τους πολύτεκνους περισσότερο, γιατί η ανάπτυξη χωρίς νέους είναι αδύνατη, σε λίγο δεν θα υπάρχουμε. Όλοι τον χειροκρότησαν. Να παράγουμε παιδιά. Μόνο με παιδιά θα αντιμετωπίσουμε την κρίση, πρέπει να γεννάμε περισσότερο. Γιατί, άλλωστε, ποιος θα διαχειριστεί τόσα δισεκατομμύρια που βρήκαμε απόψε;

Τούτων δοθέντων, δεν έχει νόημα να γράψω τίποτε σήμερα. Όχι απλώς δεν έχω τίποτα να προσθέσω, αλλά ζητώ και να με συγχωρέσετε για όλα αυτά που έγραφα και σας κούραζα τόσα χρόνια. Οι λύσεις είναι μπροστά στα μάτια μας. Δεν έχω να πω τίποτε άλλο, παρά να σας ευχηθώ καλές γιορτές. Και η θεία φώτιση να είναι μαζί σας. Και με την Ελλάδα. Γιατί θα τη χρειαστεί.

 

ΠΗΓΗ  athensvoice.gr

Πες τον πόνο σου σε έναν εκατομμυριούχο...

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Τι είναι αυτό άραγε που μας κάνει να είμαστε τόσο ανεκτικοί στο δημόσιο εξευτελισμό της ανθρώπινης επικοινωνίας; Γιατί επιτρέπουμε σε μικρές ομάδες παραγωγών κουλτούρας να εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο, αποθεώνοντας το λαϊκισμό και την αναξιοπρέπεια; Πως καταντήσαμε έτσι και μας φαίνεται φυσιολογικό άνθρωποι που αμείβονται – ή τουλάχιστον αμείβονταν μέχρι πρότινος– προκλητικά, να αναδεικνύουν τη δυστυχία κάποιων συμπολιτών μας, σε θέαμα προς κατανάλωση;

Δεν ξέρω αλλά όλες αυτές οι συνθήκες παραλογισμού μου θυμίζουν κάτι παραμύθια στα οποία ο φτωχός υπήκοος ζητά ακρόαση από τον άρχοντα για να πει τον καημό του, περιμένοντας ταπεινά τη λύτρωση. Βέβαια, εδώ το πράγμα έχει περισσότερο δραματοποιημένο ρεαλισμό, δεδομένου πως μετά από τις «αποκαλύψεις» και το θόρυβο στο γυαλί η πολιτεία σπεύδει να πάρει τα μέτρα της, με ουσιαστικές παρεμβάσεις. Με λίγα λόγια, οι θεσμοί, οι νόμοι, οι υπηρεσίες του δημοσίου και ένα σωρό άλλοι παράγοντες της δημοκρατίας «ξυπνούν» όταν ακουστεί η τσιριχτή φωνή του Αυτιά ή η «αγανακτισμένη» έκρηξη του Παπαδάκη. Έτσι, νομιμοποιείται απόλυτα η μαγική «μεσολάβηση» μεταξύ λαού και εξουσίας που δίνει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη σε «μεσίτες» και «ξεματιάστρες».

Δεν άλλαξαν λοιπόν και πολλά από τότε που οι δομές του φεουδαρχικού συστήματος ήταν φτιαγμένες για να εξυπηρετούν τα δίκτυα των αρχόντων μιας αγροτικής περιοχής. Αυτοί δέχονταν πάντα τους χωρικούς για μεσολάβηση και ρουσφέτια. Η αστικοποίηση και η μετάβαση στην αστική δημοκρατία δεν μπόρεσαν να μεταβάλουν το σκηνικό διαχείρισης της εξουσίας ούτε και να διορθώσουν στην ουσία, τις σχέσεις εξάρτησης. Αλλά μήπως και οι ίδιοι οι αιρετοί διαχειριστές δεν υποτάσσονται πλήρως στις επιταγές της «τηλεοπτικής» δημοκρατίας; O Άδωνις, αεικίνητος «σταρ» ξημεροβραδιάζεται σε εκπομπές και ο «άπαιχτος» Ταμήλος δηλώνει πως βαριόταν να πάει στη Βουλή γιατί το έδειχνε η τηλεόραση...

Το χειρότερο όμως απ΄όλα είναι η αφόρητη πια και εξοντωτική για την αισθητική αξιοπρέπεια, υποκρισία. Πρόκειται για μία κουλτούρα «θεάτρου» που υποδεικνύει τον τρόπο διεκδίκησης δικαίου, σε μια κοινωνία, όπου η εξουσία παραδίδεται μόνο σ΄αυτόν που κραυγάζει περισσότερο από τους άλλους. Επιπλέον, είναι τραγελαφικό να βλέπει κανείς εκατομμυριούχους δημοσιογράφους και πολιτικούς να «συμπονούν» τον απλό άνθρωπο και να επικαλούνται τις λαϊκές τους ρίζες. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα, τον εκχυδαϊσμό της δημοκρατίας και την ολοκληρωτική πλέον, απώλεια κύρους για θεσμούς και κανόνες της πολιτείας. Γιατί δεν έχει πια ενδιαφέρον να περιμένει κανείς να συναλλαγεί ή να πιστέψει σε ένα κράτος που αντιδρά μόνο με τσιρίδες, ικεσίες και οδυρμούς.

Πραγματικά, δεν ξέρω πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κάποιος όταν διακρίνει τη γεωμετρική πρόοδο της δημόσιας απάτης και του εξευτελισμού. Στο τέλος, έτσι όπως πάμε, δεν θα έχει πια νόημα να ορίζεις την πολιτική αντίδραση μέσα από σχέδια, λογική και επιχειρήματα. Θα αρκείται κανείς μόνο, στην αισθητική απόλαυση του καλύτερου ψεύτη ή της πιο εντυπωσιακής παράστασης για να πετύχει το στόχο του και να κάνει καλύτερα τη δουλειά του. Είπαμε ότι ζούμε στη χώρα που γεννήθηκε το θέατρο και ευδοκίμησε ο καραγκιόζης αλλά όχι κι έτσι. Πόσο πια να «πονέσουν» κι αυτοί οι «καλοί» και «ευαίσθητοι» δημοσιογράφοι; «Άνθρωποι» είναι...

ΠΗΓΗ  capital.gr

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Βέβαια πρέπει κανείς να λάβει υπ' όψιν του και την αντίδραση των δημοσιογράφων σε περίπτωση που δεν καταφέρουν να λύσουν το πρόβλημα κάθε πολίτη που απευθύνεται σε αυτούς.

Γιατί, όταν εμείς οι πολίτες δίνουμε τόση σημασία στα λεγόμενά τους, ο κάθε πολιτικός αναγκαστικά σκέφτεται και το πολιτικό κόστος που θα έχει από το καθημερινό "κράξιμο" που θα δεχθεί από τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο.

Η "τέταρτη εξουσία" λοιπόν, ειδικά σε περίοδο κρίσης όπου τα προβλήματα όλων μας βαίνουν αυξανόμενα... καλά κρατεί και διαπρέπει!!!

Τα στημένα ρεπορτάζ της κρίσης...

Γράφει η Χριστίνα Ταχιάου

Το ότι η αξιοπιστία της δημοσιογραφίας είναι στον πάτο, δε χωρεί αμφιβολία. Σιχαίνομαι, όμως, τα μισά λόγια, τις μισές δουλειές και τις υποψίες που εκτοξεύονται ως βεβαιότητες. Προτιμώ τις βεβαιότητες. Απ’ το να μιλάμε, λοιπόν, γενικώς κι αορίστως για «αυτά που μας σερβίρουν», προτιμώ να δώσω ένα παράδειγμα με ονόματα και στοιχεία.

Χαζεύω στο Mega. Ακούω αναγγελία για ρεπορτάζ σχετικά με «ένα πρόσωπο που είχε συγκλονίσει κάποτε το πανελλήνιο και τώρα τον βλέπουμε σε έναν άλλο ρόλο». Επρόκειτο για τον Βασίλη Δοσούλα, ο οποίος το 1994, σε ηλικία 10 ετών, είχε χτυπηθεί από ιπτάμενο δελφίνι στο Τολό, με αποτέλεσμα να χάσει τα δυο του πόδια. Η είδηση είναι ότι ο Βασίλης σήμερα άλλαξε επαγγελματικό προσανατολισμό κι ενώ σπούδασε μηχανικός άνοιξε εστιατόριο με φίλους του. Το νόημα ήταν «Η κρίση με έκανε από μηχανικό, εστιάτορα». Κι ας βλέπαμε στην εικόνα ένα πανέμορφο, ακριβό, trendy εστιατόριο, που σε καμιά περίπτωση δεν έδειχνε προϊόν ανάγκης ή φτώχιας.

Βέβαια, από τα λεγόμενα του Βασίλη, το ρεπορτάζ δεν επιβεβαιωνόταν. Πουθενά δεν είπε ότι «Η κρίση με έκανε να εγκαταλείψω τις σπουδές μου, το επάγγελμα που ονειρεύτηκα και να στραφώ σε κάτι από ανάγκη». Αντίθετα, αυτό που έλεγε ήταν: «Πάντα ήμουν ανήσυχος άνθρωπος. Αν και σπούδασα μηχανικός, ήθελα να δοκιμάζω καινούργια πράγματα. Πριν λίγα χρόνια ασχολήθηκα με μια άλλη δουλειά (σημ.: δε θυμάμαι ποια ακριβώς) και τώρα με τους φίλους μου ανοίξαμε αυτή την επιχείρηση στην οποία μπλα μπλα».

Δεν πα να έλεγε, όμως, ο ίδιος ο Βασίλης, ότι γουστάρει αυτό που κάνει; Το ρεπορτάζ επέμενε: «Η κρίση τον έκανε από μηχανικό, εστιάτορα». Είπα να πάρω τηλέφωνο να διαμαρτυρηθώ, μετά λέω «άσε καλύτερα». Αλλά «το ρεπορτάζ της κρίσης» δε μ’ άφησε.

Καπάκι βλέπω μια πασίγνωστη φιγούρα από τη Θεσσαλονίκη: τον Δημήτρη Εικοσιδυό, ως Δημήτρη Δημητριάδη, τον οποίο «Η κρίση έκανε από μηχανικό, σουβλατζή». Με ανοιχτό το στόμα έβλεπα τον Δημήτρη, ο οποίος κάποτε, όντως, υπήρξε εξαιρετικός μηχανικός αυτοκινήτων αλλά έκτοτε έχουν περάσει καμιά 15αριά χρόνια μέσα στα οποία ασχολήθηκε με επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης ενώ υπήρξε συνεργάτης στους ΑΜΑΝ, να προβάλλεται ως θύμα της κρίσης! Ποιος; Ο Εικοσιδυός! Ο άνθρωπος που εδώ και τουλάχιστον 7 χρόνια ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μη δεις, εάν περάσεις από το εξαιρετικό σουβλατζίδικο της οδού Κούσκουρα. Βέβαια, ο ίδιος δεν έλεγε ευθέως «ξέρετε, εμένα η κρίση με έκανε σουβλατζή» γιατί ήξερε ότι θα τις φάει, (η Θεσσαλονίκη είναι μικρό χωριό και γνωριζόμαστε μεταξύ μας), αλλά το έλεγε το ρεπορτάζ.
Εκνευρίστηκα άσχημα, μετά το ξέχασα.

Πριν δυο μέρες, όμως, πέρασα από την Κούσκουρα και -μαντέψτε!- έπεσα πάνω στον «μηχανικό που η κρίση έκανε σουβλατζή». «Καλά, ρε» του είπα, «είναι δυνατόν να σε βλέπουμε σε ρεπορτάζ ως θύμα της κρίσης;». «Είχε γυριστεί το καλοκαίρι» μου είπε «και ήταν γενικά για το μαγαζί, δεν ήξερα ακριβώς πώς θα βγει». Είπαμε ακόμη καναδυό κουβέντες, του είπα ότι θα γράψω σχετικά, χαιρετιστήκαμε, έφυγα.

Μιλώντας δεξιά κι αριστερά, άκουσα μια άλλη περίπτωση «μηχανικού που έγινε μάγειρας λόγω της κρίσης» για τις ανάγκες ενός «ρεπορτάζ της κρίσης». Επειδή, όμως ο «μηχανικός» δεν είχε σπουδάσει μηχανικός αλλά μάγειρας στο Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων στη Νέα Μηχανιώνα έξω από τη Θεσσαλονίκη, κάτι που γνώριζε πολύς κόσμος, ο «μηχανικός που έγινε μάγειρας» έφαγε χοντρό κράξιμο από φίλους και γνωστούς. Μάλιστα, έπαιρναν κι οι καθηγητές του τηλέφωνο κι έλεγαν «Καλά τι είναι αυτά που έλεγες; Τι μηχανικός και πράσινα άλογα;».

Έλα, όμως, που ο «μηχανικός που έγινε μάγειρας λόγω κρίσης» άρεσε στα κανάλια κι έγινε χαμός από τηλεφωνήματα που τον ζητούσαν! «Μας έπαιρναν από παντού, εκπομπές και δελτία. Κι απ’ τη Στάη μας είχαν πάρει» λένε συνάδερφοί του γελώντας. Βεβαίως, μετά από τόσο κράξιμο κι έχοντας ένα στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντήρησης, ο άνθρωπος δεν τόλμησε να ξαναβγεί να πει ότι σπούδασε μηχανικός.

Πολλοί θα βγουν τώρα και θα πουν «τα βάζεις με τα παιδιά που κάνουν ρεπορτάζ, τι φταίνε αυτά που παίρνουν έναν βασικό, οι διευθυντάδες με τις μισθάρες τους τα ζητάν». Ναι, κατανοητό ως επιχείρημα. Αφήνω κατά μέρος ζητήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, διότι οι υπέρμαχοι του επιχειρήματος μπροστά στο «πρώτα ο άνθρωπος και μετά οι αριθμοί» το ξεχνούν. Αν, όμως, ο καθένας μας δεν αντισταθεί με τις δικές του, μικρές δυνάμεις, προκοπή δε θα γίνει. Πιο πιθανό θεωρώ να γίνει αντιστροφή των στραβών από εμάς «τους μικρούς» παρά από τους μεγάλους από πάνω.

Και πολύ πιο εύκολο.

 

ΠΗΓΗ  protagon.gr

ΧΟΥΝΤΑΑΑΑ!!!...

Από το πρωί σκέφτομαι πόσο δίκιο είχε ο αείμνηστος Κ. Καραμανλής όταν έλεγε ότι "είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο" και πόσο προσπαθούν μερικοί να τον επιβεβαιώνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

"Χούντα!" φωνάζουν κάποιοι από το πρωί...

"Ολοκληρώθηκε το πραξικόπημα!" ωρύονται...

"Οι δυνάμεις κατοχής κατέλαβαν το ραδιομέγαρο!" δηλώνουν κάποιοι...

ΡΕ, ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;

"Δημοκρατία" είναι να υπάρχει κατάληψη σε δημόσιο κτίριο το οποίο πληρώνουμε όλοι εμείς οι φορολογούμενοι (αλήθεια...  μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί είχαν ρεύμα, νερό και τηλέφωνο και ποιος χρεώθηκε αυτούς τους λογαριασμούς;;;) αλλά...

"Δικτατορία"...  "χούντα"... "κατοχή"...  "πραξικόπημα"...  είναι να θέλει το κράτος να ανακτήσει το κτίριο και τα μηχανήματά του;

Υπάρχει καμία λογική στα λεγόμενά σας;

Αν είναι έτσι, όπως πολύ σωστά είπε σήμερα μία φίλη... "έχω δει ένα κτιριάκι που πολύ μου αρέσει, λέω να το καταλάβω -δημοκρατικά πάντα-"!

Είχα γράψει προ καιρού ότι για μένα "ΕΡΤ...  ΤΕΛΟΣ!!!".

Έγινε ότι έγινε, προσωπικά μάλιστα επιμένω ότι το μαύρο ήταν αναγκαίο και επιβεβλημένο, έκαναν την "επανάστασή" τους, πήγαν στο ΣτΕ, έκαναν την κατάληψή τους και εξέπεμπαν πειρατικά (ΕΡΤ...  όπως λέμε πολυτεχνείο!) εδώ και μήνες.

Εν τω μεταξύ, λειτούργησε έστω και προσωρινά η Δημόσια Τηλεόραση, την αναγνώρισε και η EBU οπότε σταμάτησε κι αυτή να έχει επαφή με τους "επαναστατημένους" και, φυσικά, ο κόσμος σταμάτησε να ασχολείται μαζί τους.

Αυτοί πότε θα καταλάβουν ότι η ΕΡΤ τελείωσε;;;

Και τέλος πάντων, τι θέλουν να μας πουν οι "επαναστατημένοι" και οι αυτόκλητοι υπερασπιστές τους;

Ότι είμαστε υποχρεωμένοι να περιμένουμε πότε θα βαρεθούν την "επανάσταση" για να μας επιστρέψουν το κτίριο, τα μηχανήματα και να σταματήσουμε να πληρώνουμε τους λογαριασμούς τους;;;

Και επιμένω...

ΡΕ, ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ;

Δηλώνουν από το πρωί με στόμφο διάφορα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ...

"Όταν γίνουμε κυβέρνηση η ΕΡΤ θα ξαναγίνει όπως ήταν".

Τι εννοούν δηλαδή;

Ότι θα γίνει -όπως ΑΥΤΟΙ έλεγαν πριν το κλείσιμό της- "φερέφωνο της εκάστοτε κυβέρνησης", "όργανο κυβερνητικής προπαγάνδας", "κατευθυνόμενο δογματικό κυβερνητικό ΜΜΕ", "άνδρο ρουσφετολογικών προσλήψεων", κλπ;

Μα δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!

Εδώ, από τώρα έχει ξεκινήσει να προετοιμάζεται με την ελπίδα ότι θα αλλάξει η κυβέρνηση!

Αλίμονο!

Σήμερα "εκπέμπουν" από τον εξωτερικό χώρο του ραδιομεγάρου.

Θα έλεγα ότι αφού έμειναν 5 μήνες εντός, ίσως να μείνουν και 5 μήνες εκτός, αλλά ξεκινάει ο χειμώνας και δεν νομίζω ότι είναι εποχή για εξωτερικές "επαναστάσεις".

Όπως φαίνεται λοιπόν, τα "μεγάλα" λόγια τύπου "θα μείνουμε έξω από το ραδιομέγαρο μέχρι να ξαναμπούμε μέσα" θα κρατήσουν -ίσως- κάποιες ημέρες και μετά θα ξεχαστούν.

Άντε να δούμε λοιπόν εάν τελικά καταφέρει η κυβέρνηση να βάλει μία τάξη -τουλάχιστον- στην Δημόσια Τηλεόραση...

Αναμφίβολα θα είναι μία καλή αρχή!

Το πρόβλημα με την κυβέρνηση είναι ότι -όπως συνηθίζει πάντα η ΝΔ με έναν δικό της μοναδικό και ανεξήγητο τρόπο- έχει καταφέρει και πάλι να δυσαρεστήσει τους πάντες!

Καλά...  οι "επαναστατημένοι" της ΕΡΤ δυσαρεστήθηκαν όπως κάνει ο οποιοσδήποτε χάνει την βολή του, την καλοπέρασή του, τον εύκολο μισθό του, κλπ.

Όμως δεν είναι μόνο αυτοί δυσαρεστημένοι...

Δεκάδες είναι τα δημοσιεύματα όλο αυτό το διάστημα που αναφέρουν ότι από τις περίπου 2.600 εργαζομένους στην ΕΡΤ οι 2.000 εργάζονται τώρα στην ΔΤ αλλά στο τελικό σχήμα της νέας δημόσιας ΝΕΡΙΤ θα απασχοληθούν 1.200-1.500 εργαζόμενοι.

Συγνώμη αγαπητέ κ Καψή αλλά που πήγαν οι δηλώσεις "600-800 εργαζόμενοι θα απασχοληθούν στη ΝΕΡΙΤ";

Δεκάδες ήταν και τα δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για ρουσφετολογικές προσλήψεις από τον υπεύθυνο υπουργό και το συγκυβερνών κόμμα του.
Συγνώμη αγαπητέ κ Καψή αλλά αυτά είναι τα νέα ήθη;

Και βέβαια, εκτός των παραπάνω, υπήρχε και η δυσαρέσκεια των πολιτών για την παρατεινόμενη κατάληψη η οποία φαίνεται ότι πάει -αν και καθυστερημένα- να διορθωθεί!

Ας ελπίσουμε ότι όλη αυτή η ιστορία θα βάλει μυαλό όχι μόνο στους "επαναστάτες" παντός είδους αλλά και στην ίδια την κυβέρνηση, γιατί αυτό που χρειάζεται η χώρα πάνω απ' όλα, είναι...

απλή κοινή λογική...

ΥΓ : Προφανώς ο πρόεδρος Αλέξης γύρισε "ανεβασμένος" από το Τέξας αλλά... μικρή επισήμανση...

Δεν είδε τι έπαθε η ΔΗΜΑΡ με την υπεράσπιση της ΕΡΤ;

Θεωρεί ότι θα πετύχει κάτι με την πρόταση μομφής, η οποία βέβαια αφορά άλλα πράγματα (λέμε τώρα...) αλλά εντελώς τυχαία κατατίθεται την ημέρα που έγινε η επέμβαση στο ραδιομέγαρο;

Μέγα σφάλμα!

Η κυβέρνηση, όχι μόνο θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει δικαίωμα να καταθέσει άλλη πρόταση μομφής για μήνες, θα λάβει και "ψήφο εμπιστοσύνης" με την ψήφιση του προϋπολογισμού και θα προχωρήσει και στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανενόχλητη...

Αναρωτιέμαι...  του έστειλαν λουλούδια και σοκολατάκια από την κυβέρνηση;

Μη φανούν και αχάριστοι....

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ!....

Ολόκληρη η ανακοίνωση του κυρίου Κεδίκογλου έχει ως εξής: 

«Σε μια περίοδο που ο Ελληνικός λαός υφίσταται θυσίες, δεν υπάρχουν περιθώρια για καθυστερήσεις ή για δισταγμούς. Όπως δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής για «ιερές αγελάδες» που παραμένουν άθικτες, όταν επιβάλλονται περικοπές παντού.

Όταν πρέπει να τελειώνουμε με τα ελλείμματα και να βγούμε από την κρίση, δεν μπορούμε να ανεχόμαστε θύλακες αδιαφάνειας και δημόσιας σπατάλης.

Η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση, η ΕΡΤ, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας και απίστευτης σπατάλης.

Κι αυτό τελειώνει σήμερα...

Την ΕΡΤ την πληρώνει ο Ελληνικός λαός με το χαράτσι στους λογαριασμούς ηλεκτρικού: γύρω στα 300 εκατομμύρια το χρόνο! Έχει τριπλάσιο ως επταπλάσιο κόστος από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς και τετραπλάσιο ως εξαπλάσιο προσωπικό για πολύ μικρή τηλεθέαση: τη μισή σχεδόν και για τα τρία δημόσια κανάλια μαζί, απ' όση ένα μέσο εμπορικό κανάλι.

Έχει τεράστια περιουσία, η οποία παραμένει αδρανής, αν δεν λεηλατείται υπέρ του ανταγωνισμού.

Έχει καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείρισή της: Μιλάμε για μια εταιρία με έξι λογιστήρια που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους!

Καθεστώς αδιαφάνειας στη διαχείριση των συμβάσεων, καθεστώς ακόμα μεγαλύτερης αδιαφάνειας στη διαχείριση του υλικού, το οποίο δεν έχει απογραφεί εδώ και... οκτώ χρόνια!

Καθεστώς προνομίων για τους εργαζομένους, που χρεώνουν τεράστιο αριθμό υπερωριών.

Για να μην αναφερθούμε στα τεράστια ποσά τα οποία μοιράζει σε ιδιωτικές παραγωγές που θα μπορούσε να κάνει, με πολύ λιγότερα, χρησιμοποιώντας τα δικά της μέσα. Που τα έχει πληρώσει ακριβά ο Έλληνας φορολογούμενος.

Για να μην αναφερθούμε στο τεράστιο κόστος εξωτερικών μεταδόσεων που έχουν επιβάλλει απαρχαιωμένα συνδικαλιστικά προνόμια, κι έτσι μετακινούνται δεκάδες τεχνικοί κάθε τόσο, για έργο που μπορεί να γίνει από δύο-τρία άτομα.

Για να μην πούμε ότι συντηρεί περιοδικό χωρίς αναγνώστες, ενώ διαθέτει δεκάδες σταθμούς τοπικούς σταθμούς που ουσιαστικά αναμεταδίδουν, τις περισσότερες ώρες της μέρας, το κεντρικό πρόγραμμα.

Η σημερινή ΕΡΤ έχει εξελιχθεί σε ένα σκάνδαλο που το βλέπουν καθημερινά όλοι, αλλά δεν τόλμησε να το αγγίξει κανείς.

Αυτά όλα τελειώνουν σήμερα. Και τελειώνουν οριστικά!

Η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Με το ισχύον νομικό πλαίσιο και με κοινή υπουργική απόφαση σταματούν οι μεταδόσεις της ΕΡΤ μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος σήμερα το βράδυ. Και στη θέση της ΕΡΤ θα δημιουργηθεί ένας σύγχρονος, δημόσιος - αλλά όχι κρατικός, ούτε κομματικά ελεγχόμενος - Οργανισμός Ραδιοτηλεόρασης.

Κατά τα πρότυπα των πιο επιτυχημένων δημόσιων Ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών της Ευρώπης. Το σχετικό νομοσχέδιο κατατίθεται αμέσως, ώστε να λειτουργήσει το ταχύτερο ο νέος φορέας.

Το προσωπικό της ΕΡΤ θα αποζημιωθεί κανονικά. Και όσοι από τους τωρινούς εργαζόμενους το επιθυμούν, θα μπορέσουν να υποβάλλουν αίτηση για να προσληφθούν στο νέο Οργανισμό Ραδιοτηλεόρασης.

Υπάρχουν πολλοί άξιοι και ικανοί εργαζόμενοι, η πείρα και η προϋπηρεσία των οποίων είναι απαραίτητη για να σταθεί ο νέος Οργανισμός. Και θα συνεκτιμηθεί κατά τη διαδικασία προσλήψεων, με διαφανείς διαδικασίες και κριτήρια ΑΣΕΠ.

Ο νέος Οργανισμός θα λειτουργήσει με πολύ λιγότερο προσωπικό. Με σαφές οργανόγραμμα, όπως προβλέπουν τα σύγχρονα δεδομένα για τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση παντού στον κόσμο. Το αρχείο της ΕΡΤ – που αποτελεί αληθινό Εθνικό θησαυρό – θα περιφρουρηθεί και θα αξιοποιηθεί πλήρως.

Επίσης θα αξιοποιηθούν οι δορυφορικές υπηρεσίες και οι σύγχρονες τεχνολογίες. Ώστε να υπάρξει - επιτέλους - δυναμικός μοχλός προβολής της Ελλάδας, της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας, αλλά και πολύτιμος καθημερινός δεσμός με την Ελληνική Διασπορά σε όλο τον κόσμο.

Ο νέος Οργανισμός Ραδιοτηλεόρασης θα ξεκινήσει να λειτουργεί το συντομότερο.

Μέχρι τότε οι πολίτες δεν θα πληρώνουν το χαράτσι που πληρώνουν ως σήμερα.

Κι από τη λειτουργία του και μετά θα πληρώνουν πολύ λιγότερα. Υπολογίζεται ότι θα απαλλαγούν από ένα ποσό που φτάνει τα 100 εκατομμύρια ετησίως.

Ενώ για όσες θέσεις της σημερινής ΕΡΤ κρίνονται υπεράριθμες, θα προσληφθούν με ΑΣΕΠ νέοι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, στα ΚΕΠ και όπου αλλού το δημόσιο έχει ανάγκη.

Μεγάλες αλλαγές δεν γίνονται χωρίς μεγάλες τομές. Τολμηρές και ριζοσπαστικές!

Μέχρι τώρα πολλοί έλεγαν ότι «δεν υπάρχει πολιτική βούληση» για τέτοιες τομές...

Η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύει ότι διαθέτει την πολιτική βούληση!

Αυτό άλλωστε, ζητάει κι αυτό περιμένει να δει ο Ελληνικός λαός».

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Ξεκαθαρίζω την θέση μου...

Είμαι σαφώς ΥΠΕΡ του κλεισίματος και της εξυγίανσης της ΕΡΤ!

Όλα όσα αναφέρει για την ΕΡΤ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι πέρα για πέρα αληθή και θα έπρεπε να μας κάνουν όλους αισιόδοξους για την δημιουργία μίας καλύτερης και ορθολογικότερης ΕΡΤ!

Έχω όμως να κάνω δύο μικρές παρατηρήσεις...

1)  Γιατί αγαπητέ κ. Κεδίκογλου θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε "χαράτσι" και για την νέα ΕΡΤ;

Δεν μπορεί να λειτουργήσει με τους ίδιους όρους με τους οποίους λειτουργούν και τα ιδιωτικά ΜΜΕ;

Τι σημαίνει "πολύ λιγότερα";...  Καθόλου δεν γίνεται;

Αφού όλοι γνωρίζουμε ότι η κρατική χρηματοδότηση θα επαφίεται πάντα στον εκάστοτε υπουργό και πολύ φοβόμαστε ότι δεν θα σταματήσει...  

Γιατί να συνεχίσει να εισπράττεται ΚΑΙ  το "χαράτσι";

2) Γιατί αγαπητή κυβέρνηση δεν δείχνετε την ίδια αποφασιστικότητα και "πολιτική βούληση"  και σε άλλες μεταρρυθμίσεις;

Γιατί πληρώνουμε ακόμα επίορκους και κοπανατζήδες;

Γιατί συντηρούμε ακόμα άχρηστους φορείς και οργανισμούς;

Γιατί δεν προχωράτε με την ίδια ταχύτητα και στα υπόλοιπα;

Αν το είχατε κάνει νωρίτερα εσείς ή οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι βέβαιο ότι θα ήμασταν όλοι σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα!

Επειδή όμως ποτέ δεν είναι αργά, εύχομαι και ελπίζω τώρα που έγινε η αρχή να μας θυμίσετε -επιτέλους- τι σημαίνει κυβέρνηση με αποφασιστικότητα και όρεξη για μεταρρυθμίσεις χωρίς να σκέφτεται το "πολιτικό κόστος"!

Και κυρίως...  τι σημαίνει κυβέρνηση με...

απλή κοινή λογική!...

Εσύ πόση ΕΡΤ θέλεις στη ζωή σου;...

Γράφει ο Φώτης Γεωργελές

Ξυπνάω νωρίς. Και αυτόματα, κάνω το λάθος να πατήσω το τηλεκοντρόλ. Πέφτω σε πρωινή συζήτηση για το μέλλον της δημόσιας τηλεόρασης. Όπως σε όλες τις ανάλογες τηλεοπτικές συζητήσεις, σε μάχες που έχουν ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα, λαϊκοί αγωνιστές δίνουν αγώνες για να υπερασπίσουν το κράτος, το δημόσιο, την ενημέρωση, την κρατική τηλεόραση, από την επίθεση των μνημονίων και των κερδοσκόπων.

Θέλει κανείς να καταργήσει τη δημόσια τηλεόραση; Αμφισβητεί κανένας το ρόλο της; Τότε γιατί δεν μπορούμε να συζητήσουμε πραγματικά πόση και τι δημόσια τηλεόραση θέλουμε; Και πόσο είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε γι’ αυτό; Ο κρατισμός και η κομματοκρατία έχουν γίνει τόσο απόλυτα κυρίαρχη ιδεολογία, ώστε όταν κάποιος τολμάει να θέσει τα απλά, λογικά ερωτήματα, αντιμετωπίζεται ως εχθρός του λαού.

Εσύ πόση ΕΡΤ θέλεις στη ζωή σου; Και πόσο είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις γι’ αυτό; Δηλαδή, τι άλλο προτιμάς να στερηθείς για να έχεις αυτή την τηλεόραση που έχεις; Γιατί όλα έχουν ένα αντίτιμο, δεν μας χαρίζουν τίποτα. Συζητάτε για 4,5 ευρώ το μήνα, λένε οι υποστηρικτές του λεφτά υπάρχουν. Αν τα 51 ευρώ το χρόνο δεν είναι να το κάνουμε θέμα, τότε γιατί μας ενοχλεί ο φόρος ακίνητης περιουσίας; Γιατί συζητάμε για τα 10 ευρώ το στρέμμα και μας φαίνεται χαράτσι; Αν είμαστε τόσο large γιατί μιλάμε για «ανθρωπιστική καταστροφή»;

Πριν λίγο καιρό διαπιστώσαμε ότι ο συνολικός τζίρος όλης της τηλεοπτικής αγοράς είναι μικρότερος από τα 300 εκατομμύρια που πληρώνει η ελληνική κοινωνία για τη δημόσια τηλεόραση, μέσω των λογαριασμών. Πράγμα που είναι υπερβολικό. Όμως κι αυτό είναι η μισή αλήθεια. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα 4 κανάλια της ΕΡΤ, οι 7 κεντρικοί και οι 19 περιφερειακοί ραδιοφωνικοί σταθμοί. Είναι ακόμα τα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα της Βουλής, των δήμων, των κομμάτων, της εκκλησίας. Δεκάδες, δηλαδή, μέσα ενημέρωσης που συντηρούνται από το κράτος.

Δεν υπάρχει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο που να έχει αυτή την πολυτέλεια. Ούτε στη Βενεζουέλα του Τσάβες δεν εκδίδει το κράτος τηλεοπτικά περιοδικά. Άρα, τα 300 εκατομμύρια είναι πολύ παραπάνω. Ούτε αυτό όμως τελειώνει εδώ. Γιατί σε όλα αυτά τα σιτιζόμενα από το δημόσιο χρήμα Μέσα, διοχετεύεται κι άλλο κρατικό χρήμα με ποικίλες μορφές. Κρατικές διαφημίσεις, κρατικές επιχορηγήσεις, χορηγίες από επιχειρήσεις που ελέγχονται από το κράτος. Δάνεια που παίρνουν με την εγγύηση του κράτους, τα οποία δεν πληρώνουν και φορτώνονται κι αυτά στο έλλειμμα. Δεν πληρώνουν εφορίες και ταμεία και δημιουργούν κι άλλες τρύπες στους δημόσιους φορείς. Δεν πληρώνουν ρεύμα, νερό, αφήνουν απλήρωτους τους λογαριασμούς και τα ελλείμματα προστίθενται συνεχώς στο μεγάλο που έχει πνίξει τη χώρα.

Με άλλα λόγια, μόνο σ’ αυτά τα 4 τελευταία χρόνια της κρίσης, ο λογαριασμός από τα Μέσα Ενημέρωσης που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο ξεπερνάει το «χαράτσι» της ΔΕΗ. Που λέμε ότι εξοντώνει την κοινωνία, ότι δυναμίτισε την αγορά στέγης και εκτόξευσε την ανεργία. Προτιμάμε να έχουμε κανάλι της Βουλής; Γούστο μας. Υποκριτές μόνο να μην είμαστε. Να λέμε ότι γίνεται να μην κόψουμε τίποτα. Γιατί αυτό ξέρουμε ήδη τι σημαίνει. Ποιοι το φωνάζουν. Αυτοί που δεν θέλουν οι ίδιοι να χάσουν τίποτα. Για να χάσουν όλοι οι άλλοι τα πάντα.

Έχει καμία σοβαρότητα αυτή η συζήτηση περί δημόσιας τηλεόρασης; Καμία. Στον καιρό της επικοινωνιακής κοσμογονίας είναι αστείο να μιλάμε για δεκάδες κρατικά ΜΜΕ. Δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο. Το αντίθετο. Οι υποστηρικτές του κρατισμού υπονομεύουν το ρόλο της δημόσιας ενημέρωσης. Τι εξυπηρετούν κάμποσα ΜΜΕ με τηλεθέαση μηδέν, 2, 3, 5%; Ένα μεγάλο δημόσιο κανάλι με 10-15% θεαματικότητα και ανταγωνιστικό θα ήταν και θα έδινε τον τόνο σε μια ενημέρωση που κυριαρχείται από ιδιωτικά συμφέροντα. Ένα μεγάλο κανάλι, ισχυρό, και 2-3 ραδιόφωνα θα ήταν υπεραρκετά σ’ αυτή τη χώρα που ο πληθυσμός της είναι όσος μιας πόλης της υφηλίου. Σε κάθε κανονική χώρα ακόμα και πρόβλημα να μην είχε, πόσο μάλλον αν είχε χρεοκοπήσει, το κράτος θα προκήρυσσε όλες αυτές τις άδειες, θα τις νοίκιαζε, και όχι μόνο θα εξοικονομούσε τις ζημιές αλλά θα είχε και ετήσια έσοδα, θα προσέλκυε επενδύσεις. Όχι εδώ. Εδώ υπερασπίζουμε τη δημόσια τηλεόραση και ενημέρωση. Οι λειτουργοί της οποίας απεργούν καθημερινά γιατί δεν πληρώνονται. Πράγματα που δεν εμποδίζει να προσλαμβάνουν κι άλλους ως «προσωπικό ειδικών θέσεων». Λεφτά υπάρχουν. Τα δικά σου.

Μήπως όμως η κουβέντα γίνεται για τους εργαζόμενους που θα χάσουν τις δουλειές τους; Κάποτε είχαν φτάσει τις 6-7 χιλιάδες, τώρα λένε ότι είναι περίπου 3 χιλιάδες στην ΕΡΤ. Λένε, γιατί με το ελληνικό δημόσιο ποτέ δεν ξέρεις τα νούμερα. Θα ’ναι και μερικές εκατοντάδες σε όλα τα άλλα, κομματικά, βουλευτικά, εκκλησιαστικά, δημοτικά. Πρώτα-πρώτα και ελάχιστα να κρατήσουμε, με την αρχοντιά και την ευρυχωρία αυτού του κράτους, οι μισοί θα μείνουν. Οι άλλοι μισοί δεν θα δουλέψουν στα ισάριθμα ιδιωτικά που θα αντικαταστήσουν τα κρατικά; Δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα συνταξιοδοτηθούν, που έχουν δεύτερες και τρίτες δουλειές και δεν θα μείνουν χωρίς δουλειά; Κι αν μείνουν και μερικές εκατοντάδες άνεργοι, σοβαρά τώρα, πιστεύετε ότι σ’ αυτή τη χώρα του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων σπαταλώνται εκατοντάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο σε σταθμούς μηδενικής ακροαματικότητας για να μη μείνουν άνεργοι 200-300 εργαζόμενοι; Να τους δώσουμε μια χρονιά όλη την εισφορά, να γίνουν όλοι εκατομμυριούχοι, να τελειώσουμε, να κάνουμε ό,τι και ο υπόλοιπος κόσμος.

Εννοείται ότι το πρόβλημα δεν είναι οι εργαζόμενοι. Ούτε καν η ενημέρωση, όλες αυτές οι κορόνες για επεμβάσεις της κυβέρνησης και δημόσια ανεξαρτησία γνώμης που λείπει από τα ιδιωτικά μέσα, είναι απλά συνθήματα. Και αντιφατικά μεταξύ τους. Ούτε τα κόμματα χρειάζονται μέσα ενημέρωσης κομματικά για να ακουστεί η φωνή τους, μηδενική απήχηση έχουν άλλωστε. Στην εποχή της ταχύτατης διάδοσης της πληροφορίας από παντού, με κάθε μέσον, η εικόνα των ελληνικών κρατικοδίαιτων ΜΜΕ έχει λήξει από τη δεκαετία του 1970. Τα υποτιθέμενα Μέσα του ευρύτερου κρατικού και κομματικού χώρου είναι μια ψυχρή μεταβίβαση δημόσιων πόρων στο πολιτικό σύστημα. Το οποίο διαχειρίζεται πάνω από 500 εκατομμύρια κάθε χρόνο, μοιράζει λεφτά, αναθέτει παραγωγές, διορίζει, αγοράζει πολιτική προστασία από τους δημοσιογράφους, τοποθετεί το κομματικό προσωπικό, δημιουργεί πολιτικό χρήμα. Γι’ αυτό μετά από 4 χρόνια ύφεσης, με 1,5 εκ. ανέργους, με μισούς μισθούς και συντάξεις, είναι ταμπού να αγγίξει έστω και ένα χρεοκοπημένο ραδιοφωνικό δημοτικό σταθμό, να κάνει ιντερνετική την τηλεόραση της Βουλής. Λεφτά υπάρχουν. Για όσους μπορούν να τα πάρουν.

Όταν στις δύο μεγάλες πόλεις μας εξελέγησαν δύο δήμαρχοι που δεν κουβάλαγαν μαζί τους κομματικούς στρατούς, είχαν πει: Δεν μπορώ να πληρώνω 8,5 εκ. για να με λιβανίζει μια τηλεόραση, όταν δεν μπορώ να μαζέψω τα σκουπίδια. Δεν μπορώ να πληρώνω 17 εκ. για ένα ραδιόφωνο, όταν δεν έχω να πληρώνω τους παιδικούς σταθμούς. Είπαν, δηλαδή, την απαγορευμένη λέξη, αυτή που όλοι οι αντιμνημονιακοί αγωνιστές με τους φλογερούς αγώνες εναντίον της Μέρκελ προσπαθούν να μας κρύψουν: επιλογή. Τι θα κόψουμε για να μειώσουμε το έλλειμμα; Ποιοι θα πληρώσουν;

4 χρόνια μετά έχουν κοπεί μισθοί, συντάξεις, η ανεργία έφτασε στο 27%. Αν ανοίξεις το πρωί την τηλεόραση, όμως, θα δεις επαναστάτες και πατριώτες να δίνουν μάχες εναντίον του μνημονίου. Για τη δημόσια τηλεόραση, ρε γαμώτο! Για να μη πέσει στα χέρια των κερδοσκόπων...

ΠΗΓΗ   athensvoice.gr

Λίγο πιο χαλαρά, κομαντάντε...

Γράφει ο  Γιάννης Παντελάκης

«Δεν με νοιάζει τι λέτε για εμάς στα κανάλια σας. Έτσι κι αλλιώς ο κόσμος δε σας πιστεύει πλέον. Τον έχετε συκοφαντήσει, τον έχετε προσβάλλει, τον έχετε εκβιάσει. Δεν με νοιάζει τι γράφουν οι εφημερίδες σας. Με έχετε αποκαλέσει Χρυσαυγίτη, αναρχικό, εθνικιστή, ακραίο και φίλο των τρομοκρατών. Μου προσάπτετε κατηγορίες για όλα τα γούστα. Σας λέω καθαρά το εξής: Ο καιρός που είχατε τον πολιτικό κόσμο στο χέρι πέρασε. Οι μάσκες σας έχουν πέσει. Είστε ταυτισμένοι με το μνημόνιο. Το υπερασπιστήκατε με λύσσα. Είστε τόσο ένοχοι, όσο είναι και οι μνημονιακές, πολιτικές δυνάμεις. Οι μέρες, όμως, που λύνατε και δένατε πέρασαν ανεπιστρεπτί».

Ηταν πολύ σκληρός ο... κομαντάντε Αλέξης εκείνο το απόγευμα στην Ξάνθη, πέρυσι, τέτοιες ημέρες. Δεν τον ένοιαζαν τα κανάλια, δεν τον ένοιαζαν οι εφημερίδες. Δεν τον ένοιαζε τίποτα. Προεκλογική περίοδος ήταν. Ας υποθέσουμε πως αυτές οι περίοδοι, δικαιολογούν και λίγο περισσότερη οργή και λίγο περισσότερη δημαγωγία. Στα μπαλκόνια βρίσκονται οι πολιτικοί, άλλωστε. Αλλά μετεκλογικά; Τι συνέβη άραγε και ο ίδιος άνθρωπος, άρχισε να επισκέπτεται καναλάρχες εκδότες και άλλους παρόμοιους; Ποιος άνεμος τον έσπρωξε ως τους "συκοφάντες", τους "ταυτισμένους με το μνημόνιο", τους "ενόχους όσο και οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις"; Ξέρω, απαντήσεις χωράνε πολλές. Μια από αυτές εδωσε ο Τσίπρας μετά την επίσκεψή του σε κάποιους μιντιάρχες. Είπε, περίπου, πως οι συναντήσεις του εντάσσονται σε μια διαδικασία καταγραφής από το κόμμα του μιας πρότασης για την ανασυγκρότηση του μιντιακού τοπίου. Και για να καθησυχάσει όσους ανησύχησαν, έσπευσε να προσθέσει πως "η συναναστροφή μας με τον διάβολο δεν θα μας διαβολίσει".

Και γιατί τα θυμήθηκα όλα αυτά εγώ τώρα; Ενα κυριακάτικο πρωτοσέλιδο ευθύνεται. Εφημερίδας που έχει κατηγορηθεί μάλιστα και για ξέπλυμα της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Εκεί, σε μια λαμπερή φωτογραφία, ο Αλέξης, φαινόταν ευτυχισμένος και χαμογελαστός ανάμεσα στους εκδότες. Σαν να το διασκέδαζε. Εντάξει, οι φωτογραφίες δεν λένε πάντα αλήθειες, Αλλωστε μπορεί ο ένας από τους εκδότες να του είπε εκείνη τη στιγμή καμιά σεξιστική χαριτομενιά, από αυτές που λέει και στις τηλεοπτικές του εκπομπές.

Ας μη σταθούμε στη φωτογραφία. Εναυσμα ήταν. Για να αναρωτηθούμε τι ακριβώς επιδιώκει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τα ΜΜΕ. Γιατι το επιχείρημα. ότι στοχεύει στην ενημέρωση και στη συνέχεια στη διατύπωση μιας πρότασης για τη λειτουργία των ΜΜΕ, δεν πείθει ούτε τον πιο καλοπροαίρετο Λαφαζάνη! Αλλωστε, ενημέρωση για το τι ακριβώς συμβαίνει στον "αγγελικό" κόσμο των ΜΜΕ, ο κ. Τσίπρας μπορεί να έχει κάθε στιγμή και μάλιστα από θεσμικούς φορείς. Υπάρχουν οι ενώσεις εκδοτών και δημοσιογράφων. Τους επισκέφτεται και μαθαίνει ό,τι θέλει.
 

Και αν δεν του αρκούν, έχει δίπλα του καλούς συμβούλους. Να του πουν αν και πώς κάποιοι εκδότες ή καναλάρχες διαπλέκονται με συμφέροντα. Αν εκδότες αγνοούν δικαιώματα εργαζομένων και με νομικά τερτίπια συνεχίζουν να παριστάνουν τους εκδότες. Αν οι απολύσεις και οι μειώσεις μισθών στα μίντια ξεπερνούν κάθε φαντασία. Αν η ελευθερία έκφρασης έχει περιοριστεί. Και χίλια δυο ακόμα μπορεί να μάθει.

Αν και μάλλον θα ήμουν αφελής να πιστεύω ότι δεν τα γνωρίζει. Οπως γνωρίζει και κάτι άλλο: Πως κάνοντας αυτές τις επισκέψεις, μ' έμμεσο τρόπο νομιμοποιεί όσα ο ίδιος καταλόγιζε στους ανθρώπους αυτούς. Η εξήγηση αυτής της φαινομενικά αντιφατικής στάσης του, είναι απλή. Εχει σχέση με τη γνωστή παροιμία με την ολόκληρη πίτα και τον χορτάτο σκύλο. Προφανώς θεωρεί και αυτός (ο Α. Τσίπρας) ότι δεν μπορεί ν' αγγίξει την εξουσία, αν δεν έχει τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τα ισχυρά ΜΜΕ. Αλλα δεν μπορεί και να δυσαρεστήσει και εκείνο το μέρος του κόσμου που τον ακολουθεί και βλέπει μόνο καλές προθέσεις. Και μάλλον δεν πρέπει να κατηγορούμε τον Α. Τσίπρα, επειδή άρχισε τις επαφές με τους ισχυρούς της ενημέρωσης. Το έκαναν και το κάνουν, όλοι όσοι θεωρούν την εξουσία αυτοσκοπό. Ετσι παίζεται το παιχνίδι στη χώρα. 

Το θέμα είναι άλλο. Οτι θα πρέπει να πάψει να χρησιμοποιεί, σε τέτοιο υπερθετικό βαθμό μάλιστα, αριστερά πρόσημα και υπέρμετρες κουβέντες περί διαφάνειας. Χρειάζεται λίγο πιο χαλαρά, κομαντάντε...

ΠΗΓΗ  protagon.gr

Ποιος είναι ο Μακρυγιάννης;...

Tου Στεφανου Κασιματη

 

«Τι είπε ο Καμμένος; Δεν κατάλαβα». Από τη χροιά της φωνής σχημάτιζες την εντύπωση ότι η ραδιοφωνική παραγωγός πρέπει να ήταν το πολύ τριάντα ετών. Ο συμπαραγωγός της εκπομπής, στον οποίο είχε απευθύνει την ερώτηση, της εξήγησε ότι, στη Βουλή, ο Καμμένος κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι «καλλιεργεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα», επειδή στις 4 Δεκεμβρίου ο υπουργός Εθνικής Αμύνης έστειλε στεφάνι στου Μακρυγιάννη. «Ποιος είναι ο Μακρυγιάννης», ρώτησε με σοβαρότητα απολύτως αντάξια της φιλομαθείας της η κοπέλα. Ο φίλος, που έτυχε να ακούσει τη ραδιοφωνική στιχομυθία και μου τη μετέφερε, δεν ήταν σε θέση να μου πει τι ειπώθηκε στη συνέχεια, γιατί έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου από την κατάπληξη, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα - εν πάση περιπτώσει, φτηνά τη γλίτωσε ο άνθρωπος και είναι αυτό που έχει σημασία.

 

Ομως και μόνο αυτό το θραύσμα από την περισπούδαστη ραδιοφωνική συζήτηση αρκεί για να κάνουμε ορισμένες χρήσιμες διαπιστώσεις για την ωραιότερη χώρα του κόσμου, στην οποία -δεν θα κουραστώ να το λέω- κατοικεί ο εξυπνότερος λαός του κόσμου.

 

Κατ’ αρχάς, ότι ο Πάνος Παναγιωτόπουλος κατοχυρώνει το δικαίωμα στο μέλλον -υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι η χώρα θα σωθεί από την ιδεολογική γάγγραινα της μεταπολίτευσης- να διεκδικήσει σύνταξη αντιστασιακού. Διότι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, στη σύγχρονη Ελλάδα η πολιτική ευπρέπεια επιβάλλει, αν όχι να θλίβεσαι επειδή κατά την περίοδο του Εμφυλίου το ΚΚΕ απέτυχε να επιβάλει καθεστώς μαρξιστικής δικτατορίας στη χώρα, τουλάχιστον να μη διανοείσαι να εκφράσεις δημοσίως τις αντιρρήσεις σου. Με τα δεδομένα της πραγματικότητας, συνεπώς, η κατάθεση στεφάνου εις μνήμην των νεκρών του Συντάγματος Χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη είναι πράξη αντίστασης - έστω και αν ο υπουργός δεν το κατέθεσε αυτοπροσώπως, αλλά το έστειλε δι’ αντιπροσώπου. (Ποιος ξέρει; Σε αυτή την χώρα, όπου όλα τα κάνουμε στραβά, μπορεί ο Παναγιωτόπουλος να είναι ο Γλέζος του μέλλοντος...)

 

Το δεύτερο σημείο που αξίζει να προσέξουμε είναι ότι από όλους τους βουλευτές είναι ο Καμμένος -αν έχετε τον Θεό σας!- εκείνος που μέμφεται τον Παναγιωτόπουλο επειδή τιμά την μνήμη των πεσόντων στου Μακρυγιάννη. Δικαιούμεθα, επομένως, να υποψιαζόμαστε ότι είτε οι αποχωρήσαντες έχουν δίκιο όταν τον καταγγέλλουν ότι θέλει να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε έχουν δίκιο όταν του προσάπτουν «χαοτική συμπεριφορά» - ή, μάλλον, το πιθανότερο είναι να ισχύουν και τα δύο: το ένα δεν αποκλείει λογικά το άλλο.

 

Τέλος, δεν θα περίμενε κανείς από τη δημοσιογράφο, πολύ περισσότερο δε αν έχει γεννηθεί μετά το 1981, να ξέρει τι ήταν η μάχη στου Μακρυγιάννη τον Δεκέμβριο του 1944, αλλά πώς είναι δυνατόν να μην έχει έστω μια αμυδρά ιδέα για το ποιος ήταν ο Μακρυγιάννης. (Στο περίπου, π.χ., ότι πολέμησε κατά των Τούρκων και όχι κατά των Περσών...) Από την άλλη πλευρά, βέβαια, επειδή καλό είναι να μην παραβλέπουμε τη θετική όψη των πραγμάτων, όσο μικρή και αν είναι, πρέπει να εξάρουμε τη φιλομάθειά της! Τουλάχιστον εκδήλωσε την επιθυμία η κοπέλα να μάθει ποιος ήταν ο Μακρυγιάννης...

 

ΠΗΓΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ με τρόπο ευπρεπή και κόσμιο, δεν δύναμαι να κάνω!...

“ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ” ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ...

Το Σαββατοκύριακο που πέρασε δεν ήταν χαλαρό όπως είναι συνήθως τα Σαββατοκύριακά μας.

 

Είχαμε καταιγισμό ειδήσεων και δεν μας φάνηκε ούτε βαρετό ούτε χαλαρωτικό.

 

Εκτός από τις κυβερνητικές προσπάθειες οι οποίες δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή, είχαμε και κάποιες ακόμα “ειδήσεις” που κυριάρχησαν στα ΜΜΕ.

 

Προσωπικά αρνούμαι να σχολιάσω όλες τις φήμες που κυκλοφορούν για διάφορα περίεργα έως και παρανοϊκά μέτρα που φαντάζεται ο κάθε τυχάρπαστος  “δημοσιογράφος” (και μη!).

 

Ενώ λοιπόν δεν έχουμε καμία επίσημη ενημέρωση για τα μέτρα, ενώ οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τελικό αποτέλεσμα, ενώ εγώ είμαι μία απλή κοινή θνητή που ουδεμία σχέση έχει με την πολιτική αλλά περιμένω τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για να σχολιάσω, διάφοροι πολιτικοί και μάλιστα εκλεγμένοι βουλευτές δηλώνουν ότι θα καταψηφίσουν τα νέα μέτρα!

 

Συγνώμη, κυρίες και κύριοι βουλευτές, αλλά τι είναι αυτό που δηλώνετε κατηγορηματικά ότι δεν θα το ψηφίσετε;

 

Και καλά οι βουλευτές της αντιπολίτευσης.
Ότι και να καταθέσει η κυβέρνηση προς ψήφιση είναι βέβαιο ότι θα το καταψηφίσουν.

 

Οι κυβερνητικοί βουλευτές όμως, τι παριστάνουν;

 

Η χθεσινή διαγραφή του βουλευτή της ΝΔ ήταν λογική και -κατ' εμέ- επιβεβλημένη.

 

Η εικόνα των βουλευτών, 2-3 χρόνια τώρα, οι οποίοι σε όλους τους τόνους δηλώνουν κατηγορηματικά ότι δεν θα ψηφίσουν (μνημόνια, εφαρμοστικούς, κλπ) αλλά όταν φτάνουν στην βουλή βροντοφωνάζουν “ναι σε όλα” είναι γελοία, εξοργιστική και έπρεπε επιτέλους να σταματήσει.

 

Εκτός αυτού, η αιτιολόγηση του εν λόγω βουλευτή δεν ταιριάζει σε κυβερνητικό βουλευτή...
«Η δική μου συνείδηση δεν μου επιτρέπει να ψηφίσω μέτρα που εξαθλιώνουν τους πλέον αδύναμους οικονομικά, φτωχοποιούν τη μεσαία τάξη, τους νοικοκυραίους αυτής της χώρας δηλαδή, χωρίς να υπάρχει προοπτική ότι έστω και με αυτά τα άδικα και σκληρά μέτρα μπορούμε να κρατήσουμε όρθια την οικονομία και να ανατάξουμε την πορεία καταστροφής της χώρας»!

 

Τα νέα μέτρα (επιμένω... για την ώρα παραμένουν άγνωστα!) σε μία τόσο κρίσιμη περίοδο αποτελούν βασικό πολιτικό θέμα οπότε το σωστό θα ήταν όποιος βουλευτής δεν συμφωνεί με αυτά να παραιτηθεί μόνος του!

 

Έτερη “είδηση” του Σαββατοκύριακου ήταν η πρόταση Καμμένου προς Τσίπρα να παραιτηθούν οι βουλευτές τους ώστε να ξαναγίνουν εκλογές.

 

Φοβερή ιδέα και...  άκρως διασκεδαστική!
Με όλα όσα ακούμε τις τελευταίες ημέρες για τα νέα μέτρα χρειαζόμασταν και λίγο γέλιο.
Σαββατοκύριακο ήταν βρε αδελφέ!

 

Δευτέρα σήμερα και από το πρωί οι δημοσιογράφοι ψάχνουν εναγωνίως να βρουν κάποιον συνταγματολόγο ή έστω έναν απλό νομικό για να στηρίξει την πρόταση Καμμένου...  Ουδείς!

 

Τι υποψιάζομαι;

 

Είχα μάθει πριν από 2-3 ημέρες, από φίλο ο οποίος  έχει σχέση με την τοπική Χρυσή Αυγή, ότι αυτοί ετοίμαζαν τις παραιτήσεις τους για τον ίδιο λόγο.
Πιθανόν λοιπόν να το έμαθαν οι Αν-Έλληνες και έτρεξαν να τους προλάβουν χωρίς να εξετάσουν εάν στέκει νομικά.
Η πλάκα είναι ότι ενώ ο συγκεκριμένος φίλος όλη την Κυριακή έβριζε ότι τους πρόλαβαν άλλοι, σήμερα γελάει ασταμάτητα!

 

Και το κερασάκι στην τούρτα της “ενημέρωσης” του Σαββατοκύριακου...

 

Η φοβερή είδηση στο newsbomb.gr η οποία μάλιστα θεωρούν ότι ήδη επιβεβαιώθηκε!

 

Δεν θα την σχολιάσω...

 

Ένα μόνο θα πω...

 

Μπορεί εμείς “ειδησιογραφικά” να μην χαλαρώσαμε αυτό το Σαββατοκύριακο, το σίγουρο είναι ότι η...

 

απλή κοινή λογική...

 

συνεχίζει να χαλαρώνει κάνοντας μακροχρόνιες διακοπές εκτός Ελλάδος!