Ζητούνται πλούσιοι και κερδίζοντες... προς φορολόγηση...

Του Γιώργου Κράλογλου

Αυτό μας είπαν όλοι τους στην ΔΕΘ. Εμείς, το κράτος-πατερούλης, θα σας φροντίζουμε. Θα κανονίζουμε τι λεφτά πρέπει να σας δίνουν. Πότε πρέπει να δουλεύουν τα μαγαζιά. Τι δώρα δικαιούστε ως εργαζόμενοι και ως συνταξιούχοι. Τι νόμισμα θα έχετε. Εσείς θα περιμένετε να βρούμε τους πλούσιους και τους κερδίζοντες να τους τα πάρουμε. Αν όμως δεν τους βρούμε θα συνεχίσουμε να τα παίρνουμε από εσάς.

Εάν κάποιος κατάλαβε ότι (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) μας είπαν κάτι διαφορετικό από όλα αυτά, στη ΔΕΘ, ας μας το αναλύσει να το εμπεδώσουμε και εμείς οι χαμηλής νοημοσύνης ιθαγενείς πολίτες της δύσμοιρης χώρας.

Αλλά πριν τα αναλύσει σε εμάς ας σπεύσει να τα πει στους μετανάστες που περιμένουν ουρά για μια θέση εκτός Ελλάδος και στους 1.500.000 άνεργους που περίμεναν στημένοι στις τηλεοράσεις τους να ακούσουν πόσες νέες θέσεις εργασίας θα φέρει η ανάπτυξη… και πότε θα πιάσουν δουλειά από αυτές που υπόσχεται η ανάπτυξη…

Όταν τελειώσει με τους άνεργους και τους μετανάστες που αυξάνονται κατά 65.000 μέσα στο 2014 ας τρέξει να προλάβει και τους 60.000 επιχειρηματίες που ετοιμάζουν λουκέτα μέχρι το τέλος του χρόνου γιατί είναι αδύνατον να τα βγάλουν πέρα με χρέη και κυρίως με τα πρόστιμα.

Αυτός δε που κατάλαβε όσα μας είπαν ας τρέξει να αναφωνήσει και το «νενικήκαμεν» στους εργαζόμενους, αφού με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ο κατώτατος μισθός θα γυρίσει στα 751 ευρώ.

Ας φροντίσει όμως ( για να γλιτώσει τις σφαλιάρες) να το σκάσει πριν τον ρωτήσουν αν υπάρχουν ή αν θα υπάρξουν αφεντικά που θα δώσουν αυτά τα λεφτά σε εργαζόμενο επειδή θα είναι «παραγγελιά» της κυβέρνησης Τσίπρα.

Γιατί ωραία όλα αυτά όταν ζεις σε μια χώρα που ο ιδιωτικός τομέας έχει την δυνατότητα να κερδίσει, να κάνει επενδύσεις, να ξανακερδίσει και τότε να έρθει το κράτος να του πει δώσε κάτι παραπάνω από τα κέρδη σου.

Είναι ωραία να τα λες σε μια χώρα που βάζει κανόνες λειτουργίας της οικονομίας και τους τηρεί.

Σε μια χώρα με σταθερή φορολογική πολιτική και σταθερούς φορολογικούς συντελεστές και ορίζοντες όπου το κράτος δεν παριστάνει τον επιχειρηματία.

Γίνεσαι όμως το ολιγότερο γελοίος όταν τα λες στην Ελλάδα όπου το κράτος-πατερούλης δίνει λογαριασμό στις στρατιές αυτών που το υπηρετούν, ενώ ο ιδιώτης θεωρείται παράσιτο που για να γίνει νοματαίος… οφείλει να ξεπατώνεται στους φόρους για να συντηρηθεί το κράτος και τα εξωφρενικά χρέη που δημιούργησε.

Ας δούμε όμως τώρα τι δεν μας είπαν, νομίζοντας ότι μιλάνε σε κρετίνους.

Η κυβέρνηση και ο κ. Σαμαράς δεν μας ξεκαθάρισαν ότι αφού μαλώσουν τους ανεγκέφαλους που έκαναν τον ΕΝΦΙΑ ρουλέτα …και όπου κάτσει μη μπίλια… τι πρέπει να περιμένουμε από το έκτρωμα αυτό ως φορολογία το 2015.

Ποιες θα είναι οι φοροελαφρύνσεις, ποιες θα είναι οι μειώσεις των συντελεστών φορολογίας στις επιχειρήσεις και τι βεβαιώνει ότι δεν θα καταργηθούν ώστε να ξέρουν οι επιχειρήσεις αν μπορούν να σχεδιάσουν δράσεις που έχουν στο συρτάρι τους.

Να απαντήσει με την σειρά του ο κ. Τσίπρας, ως υποψήφιος πρωθυπουργός, ποιος επιχειρηματίας θα δώσει τα 751 ευρώ κατώτατο μισθό όταν προειδοποίησε ήδη από την ΔΕΘ ότι δεν δέχεται μείωση των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις και θα καταργήσει τις πιθανές μειώσεις που υπόσχεται να κάνει η σημερινή κυβέρνηση!

Και μέσα στο φορολογικό αλαλούμ που συνεχίζεται ποιους θεωρεί πλούσιους ο κ. Τσίπρας και που θα τους βρει για να τους πάρει φόρους μεγάλης περιουσίας, όταν με το κυνήγι του κέρδους (για να πληρωθούν υπεσχημένα στο κράτος) θα τον υποδεχθούν μόνο λουκέτα και άδεια σπίτια.

Άρα το κεντρικό συμπέρασμα από την ΔΕΘ είναι ότι μπαίνουν σε ένα νέο αγώνα δρόμου για πλούσιους, για κερδίζοντες, για ιδιοκτήτες που δεν πλήρωσαν μέχρι σήμερα και που θα αναγκαστούν να πληρώσουν γιατί κάτι θα αλλάξει στον τόπο.

Αυτό δε το κάτι, είναι το αριστερό του στοιχείο που νομίζουν (όπως νόμιζαν και με την «αλλαγή» του ΠΑΣΟΚ) πως θα λειτουργήσει, από μόνο του, ως καταλύτης των αδικιών και της διαφθοράς στην Ελλάδα της αρπαχτής, επειδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα δηλώνει «είμαστε αριστεροί»…

Και επειδή όσοι δηλώνουν αριστεροί, νομίζουν ότι ξεχάστηκαν οι επίσης αριστεροί «επαναστάτες» που εξαργύρωσαν «αγώνες» (ΠΑΚ, Νομικές, Πολυτεχνεία, Εξάρχεια) με θέσεις σε κυβερνήσεις, σε ΔΕΚΟ και στην Ευρώπη, για να μην ξέρουν σήμερα τι να κάνουν τα λεφτά και τα ακίνητά τους σε νησιά και σε προάστια που ο λαός δεν έχει να πληρώσει ούτε την πορτοκαλάδα στα καφενεία τους. Νομίζουν ότι θα ξεχάσουν τους συντρόφους σαν τον «επαναστάτη» Άκη που αν μπορούσε θα έμενε και μέσα στην Ακρόπολη.

ΠΗΓΗ  capital.gr 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ αισθανόμουν ότι οι πολιτικοί αρχηγοί -και ειδικά ο Αλέξης- εμένα κοιτούσαν όταν περιέγραφαν πως θα βρουν ζεστό χρήμα.

Με κοιτούσαν στα μάτια!

Γιατί είχα την "ατυχία" να έχω προγόνους που θεωρούσαν λογική αποταμίευση να τοποθετούν τα χρήματά τους σε ακίνητα...

Γιατί είχα την "ατυχία" να στραβωθώ και να επιλέξω -ναι, ναι, εθελοντικά!- να εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα και μάλιστα ως αυτοαπασχολούμενη...

Γιατί είχα την "ατυχία" να μεγαλώσω σε μία οικογένεια με αξίες και αρχές η οποία ουδέποτε έκρυψε έστω και ένα ευρώ ή έστω και ένα τετραγωνικό από την εφορία...

Άντε όμως τώρα να τους εξηγήσω ότι άλλο "έχων" και άλλο "κατέχων"!

Γι΄αυτό σας λέω...

Εμένα κοιτούσε ο Αλέξης όταν έλεγε για τον "πλούτο" και την "μεγάλη ακίνητη περιουσία"...  στα μάτια!

Και με τους...Ζαπατίστας, και με τους μοναχούς!...

Του Θάνου Οικονομόπουλου

Ο σύντροφος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δρίτσας, μας ενημέρωσε ότι πολιτική του κόμματός όταν έλθει εν τη εξουσία του είναι να βγάλει την χώρα από το ΝΑΤΟ. Το "αριστερό" 30% της κοινοβουλευτικής ομάδας του ίδιου κόμματος, πιέζει παράλληλα να φύγουμε και από την ΕΕ, δεδομένου ότι "ΕΕ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο". Ο καρηκομόων συνάδελφός τους κ. Κουράκης, καθησύχασε χθες τους υπό διαγραφή "αιώνιους φοιτητές", πως όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας, θα επιτρέψει σε όποιον "αιώνιο" δηλώσει ότι θέλει να διατηρήσει την φοιτητική του ιδιότητα, θα το επιτρέψει, τροποποιώντας τον σχετικό νόμο-λογικό, γιατί αλλιώς πως στην ευχή θα διατηρήσουν οι κομματικές νεολαίες τις στρατιές των "φοιτητών" για να... απομπαχαλέψουν τα πανεπιστήμια και να επηρεάζουν καθηγητές και συγκλήτους;

Εντάξει, δεν είναι το πρώτο η μόνο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ που εν όψει εκλογικής αναμέτρησης ακολουθεί την "πολιτική" του "Θα σας κάνουμε σχολεία-μα δεν έχουμε παιδιά-θα σας κάνουμε και παιδιά!" Έτσι, δεν του κοστίζει τίποτε να καταργεί τον ΕΝΦΙΑ, να αυξάνει το κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ, να επαναπροσλαμβάνει όλους τους απολυθέντες από το δημόσιο, ν' αποκαθιστά τις συντάξεις στα προ περικοπών επίπεδα. Αν και όταν αναλάβει ευθύνες εξουσίας, θα γίνει... ρεαλιστικότερος, θα ψελλίσει κάτι σαν "παραλάβαμε καμμένη γη"-σημασία έχει όμως πως θα έχει γίνει κυβέρνηση! Τότε, θα τα μπαλώσει με κάποιο τρόπο,,,

Στο ίδιο πλαίσιο τακτικισμού και ... γενικευμένης ψηφοθηρίας (ως γνωστόν οι ψήφοι δεν έχουν οσμή...), ο Αλέξιος (για την περίπτωση της ιεράς επίσκεψης προτίμησε το χριστιανικό όνομα) Τσίπρας, κατά την παραμονή του στο Άγιο Όρος και την κατ΄ ιδίαν "συνομιλία" του με κάποιο θαυματουργό εικόνισμα, δεν δίστασε να παρομοιάσει τους μοναχούς με τους...Ζαπατίστας, λέγοντας πως όπως και οι επαναστάτες, έτσι κι' αυτοί ζουν με την αρχή "όλα για όλους, τίποτε για μας!"

"Τίποτε για μας"; Όχι ακριβώς... Γιατί στην επαίσχυντη και προκλητική τροπολογία που υιοθέτησε ο υπουργός Λοβέρδος, μετά από πρωτοβουλία 16 βουλευτών της ΝΔ, που προβλέπει ότι όσοι μοναχοί λαμβάνουν σύνταξη κάτω από 9.500 ευρώ ετησίως, δεν θα φορολογούνται (την ώρα που φουκαράδες συνταξιούχοι με 40 χρόνια δουλειάς παίρνουν συντάξεις πολύ μικρότερες, ΑΛΛΑ φορολογούνται χωρίς κανένα αφορολόγητο όριο!), και θα απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όταν έγινε η σχετική ψηφοφορία στην Βουλή, όχι μόνοι δεν ξεσηκώθηκαν να διαμαρτυρηθούν και να καταγγείλουν την πρόκληση, αλλά... ούτε καν καταψήφισαν την τροπολογία! Απλώς... ψήφισαν "παρών"! Και με τον χωροφύλαξ, και με τον αστυφύλαξ! Μην χαλάσουμε, κι' όλας, τα "κονέ" του Αλεξίου με το θείο και τις άγνωστες βουλές του Κυρίου!
Ουαί, υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι...

 

ΠΗΓΗ  iefimerida.gr 

 

 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Δεν μπορώ να καταλάβω πως οι μοναχοί του Αγίου Όρους έχουν ατομικά εισοδήματα.

Ανέκαθεν θεωρούσα ότι απαρνούνται τα εγκόσμια και ζουν βίο μοναχικό με τα άκρως απαραίτητα υλικά αγαθά αλλά με περισυλλογή και προσευχή.

Η αλήθεια είναι ότι, από την στιγμή που ο καθένας μπορεί να μονάσει σε οποιαδήποτε ηλικία και με οποιαδήποτε περιουσιακή κατάσταση, είχα την εντύπωση ότι μεταβιβάζουν στις μονές τα οποιαδήποτε περιουσιακά τους στοιχεία και δεν ξανα-ασχολούνται με τα ταπεινά καθημερινά θέματα των λοιπών πολιτών.

Φαίνεται πως έκανα μέγα λάθος...

Αλλά δεν μπορώ και να δεχτώ την οποιαδήποτε ευνοϊκή φορολογική αντιμετώπιση τους, ειδικά αυτή την εποχή και ειδικά με το σκεπτικό του μοναχισμού που ουδεμία σχέση έχει με επενδύσεις και ανάπτυξη.

Δυστυχώς, ακόμη και ο "Αλέξης" φαίνεται να διαφωνεί με το σκεπτικό μου...

Στον ΣΥΡΙΖΑ θα φορολογήσουν, αλλά δεν ξέρουν τι...

Γράφει η Έλενα Σωτηριάδου

Με τον ΣΥΡΙΖΑ, τελικά, πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι δεν θα πλήξουμε ποτέ. Και στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα όπου περισσεύει η μιζέρια, οι άνευ ουσίας διαγκωνισμοί και τα «πεζά» νούμερα των οικονομικών δεικτών, το να έχεις ένα κόμμα που σχεδόν κάθε εβδομάδα λέει και κάτι διαφορετικό κρατώντας σε εγρήγορση τα πλήθη, είναι κάτι που δεν μπορείς παρά να του το αναγνωρίσεις.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θυμίζει τα αυγά γνωστής σοκολατοβιομηχανίας που κρύβουν δώρα- εκπλήξεις. Κάθε αυγό και άλλο δώρο- κάθε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και άλλη δήλωση. Μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις, έτσι για να αυξάνεται το σασπένς τα ίδια στελέχη λένε αλλά τη μία άλλα την άλλη, προφανώς θέλοντας να διαπιστώσουν στην πράξη τα ποσοστά Αλτσχάιμερ στη χώρα μας.

«Είμαστε πολυσυλλεκτικό δημοκρατικό κόμμα και ο καθένας δικαιούται να λέει ελεύθερα την άποψη του» λέγανε στον ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό, ωστόσο, τώρα που έχουν βάλει στόχο να πάρουν την εξουσία αρχίζουν και συνειδητοποιούν πως από τον Πύργο της Βαβέλ έως το Μέγαρο Μαξίμου, τα χιλιόμετρα είναι πολλά και δύσκολο να διανυθούν…

Ο προβληματισμός υπάρχει αλλά στη μεγάλη πλειοψηφία τους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζουν απτόητα να αλλάζουν τις θέσεις τους για κρίσιμα θέματα, κατά πως βολεύει αυτούς, τον κόσμο και ενίοτε τους συνδικαλιστές.

Τελευταίο κρούσμα ο Γιώργος Σταθάκης. Το προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τον «τυφώνα» ΕΝΦΙΑ θέλησε να ενημερώσει για τις προθέσεις του κόμματος του σχετικά με την φορολογία. «Θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ» είπε και «θα φορολογήσουμε τη μεγάλη ακίνητη περιουσία» συμπλήρωσε, όμως τόσο αυτός όσο και όλοι οι σύντροφοι του εξακολουθούν να αρνούνται να διασαφηνίσουν τι εννοούν με τον όρο «μεγάλη περιουσία». Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βάζει πλαφόν» βάσει του οποίου θα ορίζεται η «πραγματικά μεγάλη ιδιοκτησία» και η «μικρομεσαία» κρατώντας το, όπως όλα δείχνουν, για έκπληξη. Σου λέει κάτσε να δούμε πρώτα αν έχει μείνει κανένας πλούσιος στην Ελλάδα και μετά θα δούμε τι θα του κάνουμε. Δηλαδή, βλέποντας και κάνοντας…

Και για να επανέλθουμε στον κ. Σταθάκη αξίζει να μείνουμε στη δήλωση του ότι το ισχύον φορολογικό σύστημα είναι παράλογο και άδικο καθώς ρίχνει τα βάρη στους οικονομικά αδύναμους. Καλά και άγια αυτά αλλά αν δεν έχετε δίδυμο αδελφό και μάλιστα πολιτικό κ. Σταθάκη, τότε η μεταστροφή σας είναι κάτι παραπάνω εντυπωσιακή. Και εξηγούμαστε.

Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο ο ίδιος, ερωτηθείς σχετικά, είχε δηλώσει σε εκδήλωση για την παραγωγική ανασυγκρότηση πως «η Ελλάδα υποφέρει από χαμηλή φορολόγηση», τονίζοντας μάλιστα ότι «οφείλουμε να αυξήσουμε τα έσοδα από τη φορολογία από 38% -που είναι σήμερα- στο 43% του ΑΕΠ, ένα ποσοστό που κινείται στον μέσο όρο της ΕΕ».

Παράλληλα λίγο καιρό αργότερα σε δηλώσεις του στον ραδιοφωνικό σταθμό “Βήμα fm” υποστήριξε ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ “δεν θα αλλάξει κανένα φορολογικό συντελεστή” σημειώνοντας μάλιστα ότι “εάν ισχύσει η σημερινή φορολογία και πατάξουμε τη φοροδιαφυγή, θα έχουμε μεγαλύτερα έσοδα, τα έσοδα θα αυξηθούν και η φοροδιαφυγή θα φέρει έσοδα”.

Προφανώς, ο κ. Σταθάκης όταν ο πρόεδρος του κόμματος του Αλέξης Τσίπρας ανέλυε τους βασικούς άξονες του επίσημου φορολογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο μεταξύ άλλων προβλέπεται σταδιακή μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ και συνολική φορολόγηση σε ποσοστό κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο», ήταν διακοπές.

Αναμφισβήτητα, το σύστημα φορολόγησης στην Ελλάδα δεν φημίζεται ούτε για την αξιοκρατία του ούτε για τον ρεαλισμό του. Πρόκειται για μία διαχρονική παθογένεια την οποία δεν μπόρεσε να διορθώσει καμία κυβέρνηση. Προσπάθειες έγιναν αλλά αποδείχθηκαν μπαλώματα που ενέτειναν το πρόβλημα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως η Ελλάδα διεκδικεί το ρεκόρ στον αριθμό των φορολογικών νομοσχεδίων που έχει περάσει από το κοινοβούλιο της.

Ωστόσο, όταν είσαι κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με αξιώσεις να γίνεις κυβέρνηση, οφείλεις να μιλάς καθαρά και σταράτα για το τι θες να κάνεις και τι όχι. Τα ναι μεν αλλά μας τελειώσανε προ πολλού και ο κόσμος πια δεν συγχωρεί τίποτα και κανέναν…

 

ΠΗΓΗ  thepaper.gr

Αλλάξτε πολιτική πριν να είναι αργά!...

Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα της εποχής των μνημονίων είναι ότι οι δανειστές μας επέβαλαν την άγρια φορολογία σε ακίνητα, εισοδήματα και επιχειρήσεις. Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή αυτή υπήρξε στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αρνήθηκε να κάνει απολύσεις στον δημόσιο τομέα και επέλεξε την οδό των χαρατσιών. Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν τόλμησε να αλλάξει πολιτική. Αν δεν το κάνει αυτή, θα το κάνει η κυβέρνηση Τσίπρα!

Το 2009 ήταν αρκετό να απολύσουν όσους δημοσίους υπαλλήλους είχε προσλάβει η κυβέρνηση Καραμανλή με... ημιδιαφανείς όρους! Για να γλιτώσουν τα πολιτικά τους ρουσφέτια οδήγησαν στην σφαγή 1,5 εκατομμύριo εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Όλα αυτά είναι γνωστά.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι σε μία κρίσιμη φάση που διάφορες τάσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης πίεζαν αφόρητα για να σταματήσει η διάλυση της μεσαίας τάξης μέσω της άγριας και άδικης φορολογίας των ακινήτων, η κυβέρνηση έκανε και πάλι μία ανάλογη στρατηγική επιλογή. Ο τότε υπουργός Οικονομίας Γιάννης Στουρνάρας πήρε την πρωτοβουλία και έκλεισε το θέμα λέγοντας ότι επρόκειτο για δίκαιους φόρους.

Και πάλι υπήρχαν δύο εναλλακτικές λύσεις: Είτε περικοπές δαπανών στον δημόσιο τομέα είτε φόροι στα ακίνητα. Η κυβέρνηση επέλεξε να μην ακουμπήσει τον δημόσιο τομέα και να πυροβολήσει την καρδιά του εκλογικού της σώματος. Για να μην είμαστε άδικοι, ο Γιάννης Στουρνάρας χρεώθηκε αυτή την επιλογή, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν θα μπορούσε να αναλάβει από μόνος του ένα τόσο μεγάλο βάρος...

Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο. Μπορούμε όμως να τραβήξουμε μία γραμμή σε σχέση με το παρελθόν και να αποδείξουμε ότι έχουμε διδαχτεί από τα λάθη μας. Η μείωση των δαπανών του δημοσίου είναι ο μόνος δρόμος για να εξοικονομηθούν πόροι. Αν δεν το κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά θα το κάνει η επόμενη κυβέρνηση. Όσους νέους φόρους κι αν βάλουν δεν πρόκειται να γεμίσουν τα δημόσια ταμεία. Απλά θα αυξάνονται μήνα με το μήνα οι πρώην εύποροι πολίτες που θα δηλώνουν και επίσημα πτωχοί και ανήμποροι να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ή όποιος αναλάβει να κυβερνήσει την χώρα στο άμεσο μέλλον δεν θα μειώσει τους φόρους επειδή θα αγαπήσει την μεσαία τάξη. Πολύ απλά θα διαπιστώσει ότι είναι αναποτελεσματικό να βάζει κανείς φόρους στους νεκρούς...

Η κυβέρνηση Σαμαρά, λοιπόν, θα πρέπει να επιλέξει αν αφήσει την δόξα της "αλλαγής" στην επόμενη κυβέρνηση ή θα σπεύσει η ίδια να πάρει τα εύσημα. Αν το καταλάβουν έχουν κάποιες πιθανότητες να διατηρηθούν στο παιγνίδι. Σε διαφορετική περίπτωση βλέπουμε την Νέα Δημοκρατία να συρρικνώνεται σε ποσοστά που δεν έχουν δει ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους.

ΠΗΓΗ   capital.gr

ΠΙΚΡΑ...

Εχθές τελείωσε το Μουντιάλ για την Ελληνική ομάδα.
Ναι, θα είχα χαρεί εάν είχαμε κερδίσει αλλά...  όχι, δεν θα τα βάψω μαύρα επειδή χάσαμε!

Δεν μπορώ να κρίνω τον αγώνα γιατί έχω ήδη ομολογήσει ότι δεν το κατέχω το άθλημα και ουδόλως με ενδιαφέρει να γίνω μία εκ των σημερινών εκατομμυρίων Ελλήνων “προπονητών”.

Μπορώ όμως να κρίνω αυτά που ακούω και... τρελαίνομαι!

Είναι δυνατόν να μιλάμε για “ηρωικούς φιλάθλους” επειδή ακολούθησαν την εθνική “στην άλλη άκρη της γης”;
Τι το “ηρωικό” έκαναν δηλαδή;
Εικοσαήμερες διακοπές;
Άσε που ακούς τον πρόεδρο του “γαλανόλευκου φάρου” να μιλάει για την “απουσία του Ελληνικού κράτους στην προσπάθεια των φιλάθλων”!
Και πάνω που αρχίζεις να βρίζεις για την αναισθησία κάποιων και τις γελοίες και παράλογες απαιτήσεις τους μαθαίνεις ότι ο “γαλανόλευκος φάρος” έδωσε 20000 ευρώ για την παρουσία του στην Βραζιλία, εκ των οποίων οι 10000 είναι χορηγία της ΕΠΟ!
Προφανώς θεωρούν υποχρέωσή μας να τους πληρώνουμε για να κάνουν την πλάκα τους αφού “τα χρήματα του κράτους” είναι τα δικά μας ωραία ευρουλάκια και δεν θεωρούν “δημόσιο” την ΕΠΟ αφού προφανώς έχει καλλιέργεια ευρώδεντρων και δεν χρηματοδοτείται από εμάς!

Δυστυχώς ο παραλογισμός δεν σταματάει εκεί αλλά δίνει και παίρνει στην χώρα αυτή την εποχή καθώς φαίνεται ότι μας έχει πειράξει όλους  η ζέστη.

Έτσι μαθαίνουμε ότι οι μαθητές της Α' λυκείου απέτυχαν παταγωδώς στις εξετάσεις τους “λόγω της τράπεζας θεμάτων που πρέπει να καταργηθεί”.
Μάλιστα...
Αντί για να παραδεχθούν οι καθηγητές την ανεπάρκειά τους αφού όλες οι ερωτήσεις της “τράπεζας θεμάτων” είναι από την διδακτέα ύλη τους φταίνε τα θέματα!

Επίσης μαθαίνουμε ότι ο υπουργός παιδείας σχεδιάζει να διευρύνει τα κριτήρια για τις μεταγραφές των φοιτητών.
Εάν κάποιος μαθητής έχει ξεσκιστεί στο διάβασμα για να βγάλει τα μόρια που θέλει για την σχολή που τον ενδιαφέρει, θα βρεθεί με συμφοιτητές οι οποίοι πέτυχαν ακριβώς το ίδιο με την μίνιμουμ προσπάθεια και την βοήθεια της μεταγραφής!
Βέβαια, με αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουν να πολλαπλασιαστούν οι φοιτητές των σχολών στις μεγάλες πόλεις και να μισοαδειάσουν οι επαρχιακές αλλά, αν δούμε ότι δεν μπορεί να γίνει μάθημα με τόσους φοιτητές, θα είναι μία πρώτης τάξεως  ευκαιρία να ιδρύσουμε μερικά ΑΕΙ/ΤΕΙ ακόμα στα μεγάλα αστικά κέντρα!

Και συνεχίζουμε με την ΔΕΗ...

Την πολυαγαπημένη μας ΔΕΗ που μας κάνει να αισθανόμαστε υπερήφανοι καταναλωτές των εξαιρετικών υπηρεσιών της.
Προς Θεού μην χάσουμε κανένα κομμάτι της γιατί μας την έδωσε ο Θεός και είναι ιερή!
Έχουμε και τον κ Φωτόπουλο (και κάθε “κ Φωτόπουλο”, άλλωστε το είδος ευδοκιμεί στις ΔΕΚΟ!) να ωρύεται για το “ξεπούλημα της ΔΕΗ” χωρίς καμία αυτοκριτική και χωρίς να του περνάει από το μυαλό ούτε για μία στιγμή ότι είναι από τους βασικούς υπαίτιους της σημερινής της κατάστασης.
Έχοντας μείνει (στο κέντρο της πόλης!) μέχρι και τρεις (3) ημέρες χωρίς ρεύμα αρνούμαι να συνεχίσω την συζήτηση για την ΔΕΗ!

Ξέρω...
Γράφω και βγάζω πολλή πίκρα...
Είναι που έκανα την φορολογική μου δήλωση και κατάλαβα, για άλλη μία φορά, πόσο κορόιδο είμαι.

Βλέπετε δεν είμαι μισθωτός ή συνταξιούχος αλλά κατ' επιλογήν αυτοαπασχολούμενη...  τρομάρα μου!
Ανακάλυψα λοιπόν ότι ως αυτοαπασχολούμενη για την εφορία δεν έχω πληρώσει ΟΑΕΕ, ούτε ιδιωτική ασφάλεια, ούτε έχω κάνει αγορές και φυσικά δεν έχω παιδιά.
Έτσι μου έκοψε οποιαδήποτε φοροαπαλλαγή για όλα τα παραπάνω.
Λογικό αποτέλεσμα;
Φόρος υπερδιπλάσιος του περσινού!

Μην ανησυχείτε λοιπόν φίλαθλοι, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι, συνδικαλιστές και  λοιποί “αγανακτησμένοι”...  Εγώ είμαι εδώ!

Αλλά να ξέρετε ότι ο επόμενος που θα μου πει ότι "τα μόνιμα υποζύγια είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι" βάζει σε σοβαρότατο κίνδυνο την σωματική του ακεραιότητα!!!

Απλή κοινή λογική...

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ...

Έχω γράψει πολλά κείμενα σε αυτό το ιστολόγιο, υποστηρίζοντας ότι...  “δεν είναι όλοι ίδιοι”.
Ούτε οι πολιτικοί είναι όλοι ίδιοι, ούτε οι ιατροί, ούτε οι δικηγόροι, κλπ, κλπ, κλπ.

Ε λοιπόν...  ούτε οι φόροι είναι όλοι ίδιοι!

Έχουμε φόρους, όπως πχ τον ΦΠΑ, όπου κάποιες επαγγελματικές κατηγορίες λειτουργούν ως μεσάζοντες εισπράττοντας τον φόρο από τους πελάτες τους και καταβάλλοντας τον στο κράτος.

Αυτού του είδους οι φόροι έχουν τακτικές περιοδικές ημερομηνίες καταβολής για όλους ανεξαιρέτως, σταθερές εδώ και χρόνια.

Όταν λοιπόν εισπράττεις ένα ποσόν από τον πελάτη σου ως φόρο με την υποχρέωση να τον αποδόσεις σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία στο κράτος, οφείλεις να το κάνεις χωρίς δεύτερη σκέψη και όσοι προσπαθούν να το αποφύγουν ή να το καθυστερήσουν επιβάλλεται να  τιμωρούνται όσο πιο σκληρά γίνεται ώστε η ποινή να έχει και αποτρεπτικό χαρακτήρα!

Μία άλλη κατηγορία φόρων είναι αυτοί που πληρώνονται από τους φορολογούμενους κατευθείαν στο κράτος και βασίζονται στο πραγματικό τους εισόδημα, όπως πχ ο φόρος εισοδήματος.

Αυτού του είδους οι φόροι υπολογίζονται ως ποσοστό επί των εσόδων του φορολογούμενου και είθισται να καταβάλλονται ετησίως.

Μπορεί να αλλάζει τακτικά ο τρόπος υπολογισμού του, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή μέσα στο έτος θα κληθούμε να πληρώσουμε ένα μέρος των εσόδων που είχαμε το προηγούμενο έτος.

Το λογικό θα ήταν να πληρώνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη αλλά, λόγω της αστάθειας της φορολογικής νομοθεσίας και λόγω της κρίσης, είναι πιθανό να ξεφύγουμε λίγο από τον προϋπολογισμό μας οπότε, σαφώς και πρέπει να τιμωρούμαστε αν και δεν είναι ανάγκη το κράτος να εξαντλεί την σκληρότητά του στα πρόστιμα!

Και φτάνουμε στον υπέρτατο παραλογισμό... φόροι άσχετοι από τα έσοδα και τα εισοδήματα του φορολογούμενου!

Φόροι “κεφαλικοί”, φόροι “ταρίφες”, που κανένας δεν ενδιαφέρεται εάν τα ποσά που βεβαιώνονται υπάρχουν, εάν ο φορολογούμενος μπορεί να τα πληρώσει ή εάν ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητές του, όπως πχ ο φόρος ακινήτων.

Αυτού του είδους οι φόροι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν!
Αλλά αφού τέλος πάντων υπάρχουν, θα έπρεπε να έχουν εξ αρχής πολλές ευκολίες πληρωμής (όχι να πρέπει ο κάθε φορολογούμενος να αυτο-εξευτελίζεται στον κάθε έφορο!) και πολύ χαμηλά πρόστιμα καθώς μπορεί πραγματικά ο φορολογούμενος να μην έχει την οικονομική δυνατότητα πληρωμής τους.

Αντί όλων αυτών όμως, παρακολουθούμε το ακριβώς αντίθετο.

Μειώνονται τα πρόστιμα για τον ήδη εισπραχθέντα ΦΠΑ και αυξάνονται οι τόκοι για καθυστερημένη πληρωμή του -παράλογου- φόρου ακινήτων!

Δυστυχώς, κάτι τέτοια σχετικά μικρά πραγματάκια είναι αυτά που αυξάνουν την δυσαρέσκεια και το αίσθημα αδικίας του κάθε απλού πολίτη για την -ούτως ή άλλως, κι ας διαφωνούν πολιτικοί διαφόρων κομμάτων- υπέρογκη φορολόγηση!

Απλή κοινή λογική...

Το βαρύ τίμημα του λαϊκισμού...

Γράφει ο Ν.Γ. Δρόσος

Αυτό το οποίο προτείνει η Μπούντεσμπανκ, ως προαπαιτούμενο της χορήγησης της κοινοτικής «αλληλεγγύης» σε χώρες που χρήζουν χρηματοδοτικής στήριξης, δηλαδή το κούρεμα των περιουσιών των κατοίκων τους, στην Ελλάδα έχει ήδη γίνει.

Μπορεί να μην έγινε με τον τρόπο που προτείνει το κεντρικό πιστωτικό ίδρυμα της Γερμανίας, δηλαδή πριν χορηγηθεί αυτή η στήριξη, όμως έγινε σε πολύ μεγαλύτερη έκταση του προτεινόμενου 10% και αφορούσε κάθε περιουσιακό στοιχείο και κάθε στοιχείο ενεργητικού που υπάρχει στη χώρα μας, αλλά και στη δυνητική ικανότητά της να παραγάγει πλούτο και εισόδημα.

Αν η εσωτερική υποτίμηση που βιώνουμε από το 2010 δεν αφορά σε ένα έμμεσο, πλην σαφέστατο κούρεμα περιουσίας, τότε σε τι αφορά;

Αν η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, του κάθε μικρού ή μεγάλου σπιτιού, στη βάση εντελώς πλασματικών αντικειμενικών αξιών και ανεξαρτήτως του αν αυτό παράγει εισόδημα ή όχι, δεν συνιστά κούρεμα περιουσίας, τότε τι συνιστά;

Αυτή, όμως, η διαδικασία και τα δεινά που τη συνοδεύουν για την καθημερινότητα του καθενός από εμάς, όπως και για το μέλλον των παιδιών μας, είναι το σαφές αποτέλεσμα των επιλογών που επί χρόνια κάναμε ως ψηφοφόροι.

Εκφράζαμε ελεύθερα την πολιτική μας βούληση αναδεικνύοντας σε θέσεις ευθύνης ανθρώπους οι οποίοι ήσαν πρόθυμοι να σερβίρουν την οποιαδήποτε υπόσχεση περί παροχών ή προσλήψεων σε αντιστοίχως πρόθυμα αφτιά ψηφοφόρων.

«Λεφτά υπάρχουν» έλεγαν, και ένα ικανό τμήμα της κοινωνίας τους ακολουθούσε.

Όχι μόνον τους ακολουθούσε, αλλά εξαρτούσε την παροχή της πολιτικής του στήριξης προς τον οποιοδήποτε βουλευτή ή το κόμμα του, από την ευόδωση της πελατειακής σχέσης που είχε συνάψει με αυτόν.

Οι προσλήψεις, τα βολέματα, οι χαριστικές δανειοδοτήσεις, είτε προς ολόκληρα τμήματα της κοινωνίας, όπως οι αγρότες, είτε προς τους ημετέρους, και τόσα άλλα αποτελούσαν τμήμα του διαβόητου πελατειακού κράτους, το οποίο φέρει ένα ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της ευθύνης για τη σημερινή μας κατάντια.

Γνωστά πράγματα.

Η κατάντιά αυτή, όμως, είναι το τίμημα του λαϊκισμού, αλλά και του γεγονότος ότι οι υποσχέσεις για παροχές και εισοδήματα είναι πάντα εύηχες για ένα κομμάτι της κοινωνίας, με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σε πολιτική στήριξη στην κάλπη.

Ακόμη και σήμερα, που έχουμε νιώσει βαθιά στο πετσί μας τι σημαίνει να εξαρτάσαι από την «επόμενη δόση» και να έχεις χάσει ένα τμήμα της εθνικής σου κυριαρχίας, υπάρχουν φωνές που λένε όχι στις απολύσεις, όχι στη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, όχι στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, όχι σε όλα…

Σε ένα μόνον ερώτημα δεν απαντούν. ποιος θα πληρώσει για όλα αυτά;

Διότι, κάποια στιγμή, έρχεται και ο λογαριασμός…

Κάποια στιγμή, όταν δεν μπορείς να δανείζεσαι άλλο ή να τυπώνεις πληθωριστικό χρήμα, έρχεσαι αντιμέτωπος με τις επιλογές σου και τα επίχειρά τους.

Μπορεί η ευρωζώνη να στήθηκε κατά τρόπο σαθρό.

Μπορεί να μην είχε και σε μεγάλο βαθμό να μην έχει ακόμη ενιαία δημοσιονομική διακυβέρνηση ή κεντρική τράπεζα με ρόλο ύστατου δανειστή, ενιαίο πλαίσιο κανόνων για τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος -εδώ, έναν στοιχειώδη μηχανισμό για τη διάσωση χωρών μελών της και την αποφυγή κρατικών χρεοκοπιών απέκτησε με την «ευκαιρία της Ελλάδας»- και μπορεί η ηγέτιδα οικονομική της δύναμη να αποδείχθηκε λιγότερη του «συμπεφωνημένου»…

Όμως, η αλήθεια παραμένει ότι τα μάτια μας τα βγάλαμε μόνοι μας.

Οι κυβερνήσεις που εξέλεξε το εκλογικό σώμα της χώρας μας μοίραζαν αφειδώς υποσχέσεις, τις οποίες εξαργύρωναν στη συνέχεια στην κάλπη, βυθίζοντας την Ελλάδα ολοένα και βαθύτερα στο χρέος.

Όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε να ζούμε σε μια χώρα με χαμηλή ή μηδενική ανεργία, με εξαίρετο κοινωνικό κράτος, με άριστη υγεία και παιδεία και με υψηλές παροχές κάθε είδους στους κατοίκους της.

Έχουμε τα λεφτά να το κάνουμε πραγματικότητα ή οφείλουμε να παραμερίσουμε όσους το υπόσχονται και να δουλέψουμε, ο καθένας από το μετερίζι του, ώστε κάποια στιγμή να το αποκτήσουμε;

 

ΠΗΓΗ  euro2day.gr

ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΟΣ;;;...

Λυπάμαι αλλά συνεχίζω να μην καταλαβαίνω γιατί ο φόρος ακινήτων είναι δίκαιος και λογικός...

Μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει, ενίοτε να “ντύνει τον λόγο του με βαρύγδουπους “επιστημονικούς” όρους, να με κοιτάει με άκρως απαξιωτικό ύφος όταν το σχολιάζω, αλλά εγώ, με το φτωχό μου μυαλουδάκι, επιμένω!

Και επειδή μου αρέσει να μιλάω με απλά και πρακτικά επιχειρήματα...

Ας πάρουμε δύο συμπολίτες μας οι οποίοι το 2002 που μπήκαμε στο ευρώ είχαν 1εκ ευρώ περίσσευμα έκαστος, νόμιμο και φορολογημένο.

Ο ένας αποφάσισε ότι, αφού δεν του χρειάζεται άμεσα το 1εκ, μπορεί απλά να τα αφήσει στην τράπεζα όπου μία κλειστή κατάθεση θα του αποφέρει πάνω από 30.000 ευρώ ετησίως από τους τόκους ενώ το κεφάλαιό του θα παραμένει άθικτο μέχρι να το χρειαστεί.

Ο άλλος όμως, επηρεασμένος ίσως από τους προγόνους του όπου όλοι έλεγαν “μόνο η γη δεν χάνεται”, αποφάσισε να το χρησιμοποιήσει για την αγορά ενός αστικού οικοπέδου το οποίο έχτισε και νοίκιασε ώστε να έχει κι αυτός κάποιο ετήσιο εισόδημα από το αρχικό του κεφάλαιο.

Τι κάνουν σήμερα αυτοί οι συμπολίτες μας;

Ο πρώτος συνεχίζει να έχει άθικτο το αρχικό του κεφάλαιο το οποίο του αποφέρει περίπου 25-26.000 ευρώ ετησίως καθαρά, πληρώνοντας φόρους μόνο για την απόδοση του κεφαλαίου και μάλιστα πολύ μειωμένους. Άρχοντας!

Ο δεύτερος όμως...  χτυπάει το κεφάλι του στους τοίχους του ακινήτου του!

Κατ' αρχάς, το ακίνητό του δεν αξίζει πια 1εκ ευρώ!
Ανάλογα με την περιοχή στην οποία βρίσκεται, η αξία του έχει μειωθεί από πολύ έως τραγικά πολύ!

Τα εισοδήματά του όλα αυτά τα χρόνια φορολογούνται όλο και περισσότερο με αποκορύφωμα τα τελευταία χρόνια που πληρώνει “αυτοτελή φορολόγηση” ξεκινώντας από το πρώτο ευρώ και φτάνοντας έως και 30%... 40%... ή και περισσότερο, ανάλογα με την εποχή και με τις ορέξεις του κάθε υπουργού!

Και ενώ ο πρώτος μας φίλος, ο “Άρχοντας”, πληρώνει φόρους μόνο στους τόκους, ο δεύτερος πληρώνει και φόρους ακινήτων, δηλαδή φόρο επί του αρχικού κεφαλαίου.

Αν υπολογίσουμε λοιπόν όλα όσα έχει πληρώσει όλα αυτά τα χρόνια ο δεύτερος φίλος μας, καθώς και την μείωση της αρχικής αξίας της περιουσίας του, ακόμα και αν δεν έχει χάσει συνολικά το αρχικό του εκατομμύριο, είναι βέβαιο ότι σύντομα αυτό θα εξανεμιστεί και θα αρχίσει να μετράει και περαιτέρω απώλειες!

Και βέβαια σε όλα αυτά τα έξοδα που βαρύνουν τον καημένο τον ιδιοκτήτη ακινήτων θα έπρεπε να υπολογίσουμε και τα έξοδα συντήρησης των ακινήτων του, τα τυχόν δικαστικά και δικηγορικά έξοδα στην περίπτωση που δεν πληρώνεται από τους ενοικιαστές του, αλλά και τις όποιες απώλειες εισοδήματος είχε όλα αυτά τα χρόνια κάθε φορά που κάποιο ακίνητό του έμενε κενό!

Ο πρώτος φίλος μας λοιπόν, αυτός που υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές θα ήταν ο άχρηστος, ο ακαμάτης, αυτός που αφήνει τα λεφτά του να κάθονται και είναι αντιπαραγωγικός, αυτός είναι τελικά ο έξυπνος...  ο Άρχοντας!

Ο δεύτερος, αυτός που τα χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει κάτι, που έδωσε δουλειά σε δεκάδες ανθρώπους και επιχειρήσεις, αυτός που πίστεψε στην επιχειρηματικότητα και στην οικοδομική ανάπτυξη, αυτός τιμωρείται καθημερινά και άγρια!

Είναι λογικό λοιπόν να αναρωτιόμαστε τι είναι αυτά που μας λέει ο Στουρνάρας...

Κι όμως, μπορεί και να έχει δίκιο.
Οι Έλληνες ίσως και να μην θεωρούμαστε υπερ-φορολογημένοι για τα ακίνητά μας.
Υπάρχουν όμως κάποια προβληματάκια στο "Ελληνικό σύστημα"...

Πρώτον...
Μπορεί να πληρώνουμε λιγότερα από τους λοιπούς Ευρωπαίους (ποσοστιαία και σε απόλυτους αριθμούς) αλλά βάσει της αξίας που το κράτος υπολογίζει ότι έχει η περιουσία μας η οποία είναι πλέον εντελώς εκτός τόπου και χρόνου.
Δηλαδή, άλλο να πληρώνεις περίπου 7.000 ευρώ για ακίνητα αξίας 1εκ ευρώ και άλλο να υπολογιστεί στην πραγματική σημερινή τους αξία που μπορεί να αγγίζει και το 50% της αρχικής!

Δεύτερον...
Ο κάθε πολίτης ενός οργανωμένου κράτους θα απολάμβανε ένα σταθερό φορολογικό καθεστώς και αναλόγως θα έκανε τις επιλογές του.
Στην παραπάνω περίπτωση, ο δεύτερος συμπολίτης μας, το 2002 που έκανε την επιλογή του ούτε που μπορούσε να διανοηθεί πως μέσα σε 11 χρόνια θα του είχε στοιχίσει τόσο πολύ η τοποθέτηση των χρημάτων του.

Τρίτον...  και επιμένω!
Το ότι ο φόρος ακινήτων εφαρμόζεται και σε άλλες χώρες διεθνώς, αυτό δεν τον καθιστά δίκαιο!
Παραμένει ένας παράλογος φόρος επί του αρχικού κεφαλαίου!

Εάν όμως, οποιοσδήποτε ήθελε τα χρήματά του σε ακίνητα, ήξερε από την αρχή πόσο θα του στοιχίσει η επένδυσή του...
Εάν ΟΛΟΙ -και όταν λέμε όλοι εννοούμε ΟΛΟΙ!- (ιδιώτες, επιχειρήσεις, αγρότες, εκκλησία... ΟΛΟΙ!) είχαν την ίδια αντιμετώπιση από το κράτος και πλήρωναν εξίσου για την ακίνητη περιουσία τους...
Εάν οι φόροι υπολογίζονταν στην πραγματική αξία των ακινήτων...

Τότε, ίσως -και λέω ΙΣΩΣ!- ο φόρος ακινήτων να φαινόταν λίγο δικαιότερος μέσα στον παραλογισμό του!

Οτιδήποτε άλλο αγαπητέ κύριε υπουργέ (εξαιρέσεις, φοροαπαλλαγές και λοιπές πρωτοτυπίες), μόνο ΑΔΙΚΙΕΣ δημιουργεί και εξαγριώνει τον κόσμο!

Απλή κοινή λογική...

ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ... ΠΟΝΤΑΡΕΙΣ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΑΛΟΓΟ!...

Ακούγοντας και διαβάζοντας διάφορους δημοσιογράφους, ενοχλούμαι απερίγραπτα από κάποιες “κλισέ” φράσεις τους.

Τι σημαίνει πχ “ο Στουρνάρας και το οικονομικό επιτελείο ποντάρουν στην είσπραξη 2,9δις ευρώ από τον ενιαίο φόρο ακινήτων”;

Θέλω να πιστεύω ότι πρόκειται για δημοσιογραφική α(η)δία, διαφορετικά ένα έχω να πω...  αν “ποντάρετε” σε μένα, ποντάρετε σε λάθος άλογο!

Μπορεί να σας έχω καλομάθει ΟΛΑ τα προηγούμενα χρόνια αλλά...  ΩΣ ΕΔΩ!

Καλομάθατε να με υπολογίζετε ως “σίγουρο άλογο” επειδή όλη μου τη ζωή μέχρι σήμερα πληρώνω αδιαμαρτύρητα ότι μου χρεώνετε από φόρους, τέλη, εισφορές, χαράτσια και ότι άλλο μου ζητήσετε και θεωρείτε ότι μπορείτε ακόμη να “ποντάρετε” σε μένα.

Λυπάμαι αλλά είχατε ένα υπερήφανο άλογο και το καταντήσατε... ψοφίμι!
Δεν θα σας κάνει πια την χάρη!

Μου είπατε ότι θα εισπράξετε τα ληξιπρόθεσμα χρέη των κακοπληρωτών...
Κανένας όμως δεν σκέφτηκε ότι δεν είναι όλα τα χρέη το ίδιο και είναι διαφορετικό να χρωστάς πχ τον ΦΠΑ που έχεις ήδη εισπράξει ή τον φόρο εισοδήματος για εισοδήματα που επίσης έχεις ήδη εισπράξει και διαφορετικό να χρωστάς φόρους, τέλη ή χαράτσια που είναι αυθαίρετα υπολογισμένα και άσχετα με τα εισοδήματά σου!

Μου είπατε ότι θα καταργήσετε το έκτακτο χαράτσι της ΔΕΗ...
Δεν μου είπατε όμως ότι θα το μονιμοποιήσετε μέσω του νέου Ενιαίου Φόρου και έτσι θα επεκταθεί και στα κλειστά/ξενοίκιαστα/μη-ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα!

Μου είπατε ότι θα θεσμοθετήσετε ένα νέο Ενιαίο Φόρο στον οποίο θα είναι διευρυμένη η φορολογητέα βάση και θα είναι δικαιότερος...
Μόνο που “πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις” αρχίσατε τις εξαιρέσεις, τις φοροαπαλλαγές και τις εκπτώσεις!

Μου είπατε ότι θα μπορώ να παραχωρήσω ένα ακίνητο μου στο κράτος ώστε να ξεχρεώσω τις οφειλές μου όπως γίνεται και σε άλλα πολιτισμένα κράτη...
Προσθέσατε όμως ότι αυτό δεν θα μεταβιβάζεται στην αντικειμενική αξία που ΕΣΕΙΣ υπολογίζετε αλλά το ακίνητο θα παραχωρείται στο κράτος απλά και μόνο στην αξία των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιοκτήτη! Ούτε καν πιστώνοντας την υπόλοιπη αξία του ως προκαταβολή για μελλοντικές φορολογικές υποχρεώσεις!

Μου είπατε... μου είπατε... μου είπατε...
Κι εγώ άκουγα με ενδιαφέρον ενώ είχαν ήδη αρχίσει να με πνίγουν τα χρέη του φόρου ακινήτων των προηγουμένων ετών.

Τώρα όμως άρχισαν τα “ραβασάκια” της εφορίας για τα ληξιπρόθεσμα ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζεται και ο νέος Ενιαίος Φόρος και η χρονική ταύτιση είναι ανυπόφορα εξοργιστική!

Τώρα, είναι πια η ώρα να σας πω... ΩΣ ΕΔΩ!

Αν θέλετε να εισπράξετε από τους κακοπληρωτές πρέπει ΠΡΩΤΟΝ να διαχωρίσετε τα χρέη ανάλογα με το είδος της οφειλής και ΔΕΥΤΕΡΟΝ να βρείτε τους καθ' έξιν κακοπληρωτές!
Δεν είναι λογικό να τους βάζετε όλους στο ίδιο καλάθι ούτε να ζητάτε από όλους να κάνουν διακανονισμό στην εφορία!
Ειδικά στην περιφέρεια, υπάρχει κόσμος που χρωστάει για πρώτη φορά στη ζωή του και η αξιοπρέπειά του δεν του επιτρέπει να πάει στον έφορο, που πιθανόν να είναι φίλος ή συγγενής του, για να του “κλαφτεί”.
Μπορεί να δυσκολεύεστε να το καταλάβετε αλλά υπάρχουν ακόμα Έλληνες με έντονη την αίσθηση της προσωπικής ακεραιότητας και αξιοπρέπειας!
 
Αν θέλετε πραγματικά να θεσμοθετήσετε έναν ΕΝΙΑΙΟ φόρο αυτός δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από την συνένωση του ΦΑΠ και του “έκτακτου” φόρου της ΔΕΗ!
Είναι δεκάδες οι φορολογικές επιβαρύνσεις των ακινήτων οι οποίες παραμένουν και μας κάνουν να πιστεύουμε ότι οποιαδήποτε συμπεριληφθεί μελλοντικά στον “Ενιαίο Φόρο” θα συνοδεύεται με γενναία αύξηση του τελευταίου.

Αν θέλετε να είναι δικαιότερος ο νέος Ενιαίος Φόρος και να διευρύνετε την φορολογητέα βάση, η λύση είναι μία...
Ένας φόρος για όλους και για όλα!
Ο φόρος ακινήτων είναι φόρος ΚΑΤΟΧΗΣ και ουδεμία σχέση έχει με τα εισοδήματα του ιδιοκτήτη, την οικογενειακή, κοινωνική ή οικονομική του κατάσταση. Για όλα αυτά υπάρχουν άλλοι αναλογικοί φόροι ή επιδόματα!
Ένας φόρος ΚΑΤΟΧΗΣ λοιπόν, μπορεί να θεωρηθεί δίκαιος μόνο εάν ΟΛΟΙ πληρώνουν το ίδιο για ΟΛΑ!
Αν φορολογούσατε με πχ 5-10 λεπτά (0,05-0,10 ευρώ) το κάθε τετραγωνικό για ΟΛΑ τα ακίνητα της χώρας χωρίς καμία εξαίρεση είτε πρόκειται για κτήρια είτε για γη, όποιος κι αν είναι ο ιδιοκτήτης (ιδιώτες, εταιρείες, ιδρύματα, εκκλησία, ΟΤΑ, κλπ), όπου κι αν βρίσκονται στην επικράτεια, ότι χρήση κι αν έχουν...  πόσα θα εισπράττατε;
Γιατί κύριοι, αυτό σημαίνει ΔΙΚΑΙΟΣ φόρος ΚΑΤΟΧΗΣ!

Αν θέλετε να μπορώ να παραχωρήσω το ακίνητο μου έναντι των οφειλών μου πρέπει να το αποδέχεστε στην αντικειμενική αξία την οποία ΕΣΕΙΣ υπολογίζετε και, μετά την διαγραφή του χρέους μου, να μου πληρώνετε την διαφορά...  διαφορετικά η “αποπληρωμή μέσω παραχώρησης ακινήτου” δεν διαφέρει πολύ από την κοινή ΔΗΜΕΥΣΗ κι ας την θεωρείτε εθελοντική!

Και για να μην κοροϊδευόμαστε...

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης...
Προ καιρού σας είχα πει ότι Η “ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ” ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΕΙ!...
Και επιμένω!

Γιατί μπορεί να κλυδωνίζεστε ή ακόμα και να πέσετε από τον “θρόνο” σας με αφορμή τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων, αλλά ξέρετε καλύτερα από εμένα ότι, αντί να “ποντάρετε” στην είσπραξη 2,9δις για να καλύψετε τα έξοδα του δημοσίου θα μπορούσατε απλά να μειώσετε τα έξοδά του, κατά -τουλάχιστον- τω αυτώ ποσό!

Αλλά βέβαια αυτό χρειάζεται και κάτι που φαίνεται ότι δεν “ευδοκιμεί” στους διαδρόμους του ΥΠΟΙΚ...

Χρειάζεται... 

απλή κοινή λογική...


ΥΓ : Κατά καιρούς ακούμε ότι το ΥΠΟΙΚ θα βεβαιώσει φόρους ακινήτων 3,5δις με την ελπίδα (“ποντάροντας” δηλαδή) να εισπράξει περίπου το 80% ήτοι 2,9δις.
Έχω μία απορία...
Όταν συμπληρωθεί το ποσό των 2,9δις τα υπόλοιπα θα χαριστούν ή θα συνεχίσουν να μας βαρύνουν και να τοκίζονται ως ληξιπρόθεσμα;
Για να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας αγαπητέ κύριε υπουργέ!

Η “ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ” ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΕΙ!...

Κάθε κυβέρνηση έχει την αχίλλειο πτέρνα της.
Αν το καταλάβει νωρίς και το διαχειριστεί σωστά, μπορεί να κάνει διορθώσεις, να μειώσει τις αντιδράσεις και να παρατείνει τον βίο της.
Αν όμως δεν το καταλάβει το μέλλον της είναι αβέβαιο.

Η “αχίλλειος πτέρνα” της σημερινής κυβέρνησης είναι... το δημόσιο!
Και δυστυχώς δεν δείχνει να το καταλαβαίνει!

Δεν μπορώ να κατανοήσω πως τα κατάφερε, αλλά...
η τρόικα είναι δυσαρεστημένη επειδή δεν γίνονται οι απαραίτητες και από καιρό συμφωνημένες ριζικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο...
οι απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι δυσαρεστημένοι γιατί πληρώνουν δυσβάσταχτους φόρους, η ανεργία καλπάζει, η αγορά καταστρέφεται και όλα αυτά συμβαίνουν για να συντηρούνται τα προνόμια του δημοσίου...
και μέσα σε όλα αυτά παρουσιάζεται δυσαρεστημένος ΚΑΙ ο δημόσιος τομέας!

Πως τα κατάφερε η κυβέρνηση να είναι ΟΛΟΙ δυσαρεστημένοι, μόνο αυτή ξέρει.

Αυτό που θεωρώ βέβαιο είναι ότι... το δημόσιο θα την φάει!
Σήμερα;... Αύριο:... Μεθαύριο;... Αδιάφορο.
Όποτε όμως κι αν πέσει, γι αυτό θα πέσει!

Υποτίθεται ότι ήδη από το 2010 που μπήκε η τρόικα στην ζωή μας, είχε ζητήσει από την τότε κυβέρνηση να προβεί σε μείωση των εξόδων του κράτους και όχι στην αύξηση των εσόδων του μέσω της φορολογίας.

Προφανώς δεν είχαν καταλάβει ότι είχαν έρθει στο τελευταίο κομμουνιστικό κράτος του δυτικού κόσμου όπου βασιλεύει ο κρατισμός και ο δημόσιος τομέας είναι η “ιερή αγελάδα” μας!

Η τρόικα ζήτησε μεταρρυθμίσεις στην λειτουργία του δημοσίου... χωρίς να ξέρει ότι τα οργανογράμματα μας τα έδωσε ο Θεός και δεν αλλάζουν!

Ζήτησε μείωση του δημοσίου τομέα... χωρίς να ξέρει ότι η “ιερή μας αγελάδα” προστατεύεται από το σύνταγμα, τους νόμους και το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος αφού μέχρι και η Χρυσή Αυγή ζητά να μην γίνουν απολύσεις στο δημόσιο!

Ζήτησε κατάργηση οργανισμών και φορέων (της πλάκας!) που είτε έχουν ξεπεραστεί από την εποχή (πχ Οργανισμός Κωπαΐδos, έτος ίδρυσης 1953!), είτε δημιουργήθηκαν “φωτογραφικά” για να βολευτούν διάφορα πολύχρωμα παιδιά... χωρίς να ξέρει ότι αυτοί αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της ελίτ του κράτους!

Ζήτησε να γίνουν ιδιωτικοποιήσεις... χωρίς να ξέρει ότι στην Ελλάδα του κρατισμού οι ιδιωτικοποιήσεις διέπονται από δαιδαλώδη νομοθεσία ώστε να καθίστανται σχεδόν απαγορευτικές γιατί “εμείς δεν ξεπουλάμε”!

Ο ιδιωτικός τομέας καταστρέφεται με γοργούς ρυθμούς έχοντας σπεύσει (υποχρεωτικά!) προς διάσωση του δημοσίου.

Η γραφειοκρατία συνεχίζει να ταλανίζει τους πολίτες και να βάζει εμπόδια σε κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία προφανώς γιατί πρέπει κάπως να δικαιολογηθεί η ύπαρξη τέτοιου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων.

Η υπερ-φορολόγηση έχει τσακίσει τους ιδιώτες και οι περίφημοι “μικρομεσαίοι” λυγίζουν καθημερινά υπό το βάρος των χρεών προς το ΥΠΟΙΚ, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις ΔΕΚΟ οι τιμές των οποίων -παρεμπιπτόντων- συνεχίζουν να καλπάζουν.

Το γελοίο του πράγματος είναι ότι, όχι μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά και το ίδιο το κράτος, δεν θέλουν να καταλάβουν ότι... οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να πληρώνουν “φόρους” αλλά δεν συμβάλλουν στην αύξηση του κρατικού “κεφαλαίου”!

Όλοι όσοι πληρώνονται από το κράτος απλά επιστρέφουν ένα μέρος των εσόδων τους στο ίδιο το κράτος.
Το “κεφάλαιο” όμως που χρησιμοποιείται από το κράτος για την πληρωμή τους προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα!

Όσο λοιπόν καταστρέφεται ο ιδιωτικός τομέας τόσο μειώνονται και τα έσοδα του κράτους και άρα μειώνεται η δυνατότητα πληρωμής των κρατικών δαπανών!

Και επειδή όλα στην ζωή είναι αλληλένδετα...

Όσο καταστρέφεται ο ιδιωτικός τομέας και δεν εισρέει “κεφάλαιο” στα ταμεία του, τόσο μεγαλύτερη ανακύκλωση χρημάτων χρειάζεται στον δημόσιο τομέα οπότε αυξάνονται οι ανάγκες επιστροφής χρημάτων από τους ίδιους τους δημοσίους υπαλλήλους.

Φαύλος κύκλος ή μήπως... ο κύκλος του θανάτου;

Αυτό που επιβάλλεται να κάνει η κυβέρνηση είναι ριζικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο!
Πρέπει επιτέλους να αγγίξει την “ιερή αγελάδα” πριν προλάβει αυτή να την φάει!

Δεν λέω να επιβεβαιώσει τον βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ κ Φωτίου η οποία σήμερα σχολίασε με στόμφο πως “η κυβέρνηση έχει απολύσει τους μισούς δημοσίους υπαλλήλους και προσπαθεί να απολύσει κι άλλους” (αυτή κι αν ζει σε άλλο πλανήτη!) αλλά... μία σοβαρή μελέτη χρησιμότητας οργανισμών και φορέων ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ορθής λειτουργίας του δημοσίου και νέων οργανογραμμάτων, έπρεπε ήδη να είχε κατατεθεί και να είχε εφαρμοστεί.

Βέβαια, όταν δεν μπορεί να εφαρμοστεί ούτε καν το ενιαίο μισθολόγιο, τι να συζητάμε;

Αν υπήρχε, έστω και δείγμα σοβαρότητας κάποιου άλλου πολιτικού σχηματισμού η κυβέρνηση θα είχε πέσει εδώ και καιρό.

Λυπάμαι αλλά η παραμονή μίας κυβέρνησης μόνο και μόνο επειδή υπάρχει έλλειψη σοβαρής, ρεαλιστικής, εφαρμόσιμης και λογικής εναλλακτικής, δεν είναι καθόλου παρήγορη.

Ίσως ακόμα κι αν πέσει η κυβέρνηση να επανεκλεγεί, αλλά το βέβαιο είναι ότι η χώρα και οι πολίτες της δεν θα σωθούν όσο επιμένει να στηρίζει την “ιερή αγελάδα” εις βάρος ΟΛΩΝ των υπολοίπων!

Απλή κοινή λογική...

Ο Αλέξης έχει θέμα...

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Ο Αλέξης Μητρόπουλος θεωρείται καλός νομικός. Ιδίως στο Εργατικό Δίκαιο, δια του οποίου έχει κάνει σπουδαία καριέρα: επαγγελματική, τηλεοπτική και πολιτική. Άρα, αποκλείεται (;) να έχει κάνει κάποιο λάθος στα φορολογικά του και να μην έχει δηλώσει νόμιμα ένα εκατομμύριο ευρώ, όπως λέει το ΣΔΟΕ. Εγώ πιστεύω τον νομικό Μητρόπουλο. Ότι όλα τα έχει κάνει νομότυπα.

Όμως, ο Μητρόπουλος είναι και πολιτικός. Σταθερά σοσιαλιστής. Πριν από λίγα χρόνια ήταν κολλητός του Γιώργου Παπανδρέου. Μάλιστα, έπαιρνε μέρος και σε «σοσιαλιστικές βραδιές» στο Καστρί εν όψει της πρωθυπουργοποίησης του Γιώργου το 2009. Όμως, κάπου το πράγμα στράβωσε και ο Παπανδρέου δεν έβαλε τον Μητρόπουλο υποψήφιο βουλευτή στις εκλογές του 2009. Κι εκείνος, έναν χρόνο μετά, δρομολόγησε την ένταξή του στον ΣΥΡΙΖΑ. Κανένα πρόβλημα. Το έκαναν τόσοι και τόσοι, που προσδοκούν την επανάληψη του φαινομένου του ΠΑΣΟΚ των περασμένων δεκαετιών.

Για τους πολίτες ισχύει αναμφισβήτητα το τεκμήριο της αθωότητας. Μέχρι να αποφανθεί το δικαστήριο δεν τους αποκαλούμε ενόχους, αλλά κατηγορουμένους. Το ίδιο ισχύει και για τον πολίτη Μητρόπουλο. Αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τον πολιτικό Μητρόπουλο.

Γιατί; Διότι οι πολιτικοί, σε αντίθεση με τους πολίτες, διέπονται από το «τεκμήριο της ενοχής». Οπερ σημαίνει ότι, μέχρι να ξεκαθαριστεί η υπόθεσή τους, είναι πολιτικά ένοχοι. Γι’ αυτό, όταν ένας πολιτικός «έχει θέμα», υφίσταται πολιτικές κυρώσεις. Άλλοτε διαγράφεται από το κόμμα του, άλλοτε παραιτείται από όποιο αξίωμα έχει, άλλοτε τον υποχρεώνουν να παραιτηθεί. Στην απλούστερη περίπτωση απλώς αποδοκιμάζεται χωρίς κυρώσεις. Έτσι πρέπει και έτσι γίνεται παγκοσμίως. Τα κόμματα και οι πολιτικοί δεν(πρέπει να) περιμένουν τα δικαστήρια.

Ο δικηγόρος Μητρόπουλος εισέπραξε μια υψηλότατη αμοιβή στο εξωτερικό. Τη νομιμοποίησε εισάγοντας το ποσό στην Ελλάδα, κάνοντας χρήση ενός αμφιλεγόμενου νόμου. Αμφιλεγόμενου μεν, αλλά νόμου. Άρα ο δικηγόρος Μητρόπουλος είναι νόμιμος, ως προς αυτό. Το ΣΔΟΕ λέει ότι δεν είναι νόμιμος ως προς τα φορολογικά του. Θα δούμε την κατάληξη.

Αλλά μέχρι να τη δούμε, όμως, ο πολιτικός Μητρόπουλος έχει θέμα. Έως τότε, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως ο προστάτης των αδυνάτων. Δεν μπορεί να κατακεραυνώνει σημερινούς αμφιλεγόμενους νόμους, αφού ο ίδιος έχει κάνει χρήση ενός τέτοιου. Δεν μπορεί να καταφέρεται κατά της φοροδιαφυγής των ισχυρών, αφού ελέγχεται ο ίδιος για φοροδιαφυγή ως ισχυρός (το ένα εκατομμύριο αμοιβή για μια υπόθεση δεν είναι δα και συνήθης…).

Έχει θέμα, λοιπόν, ο ίδιος. Έχει θέμα και το κόμμα του και δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα. Δεν μπορούν να υπεκφεύγουν τα, συνήθως λαλίστατα, στελέχη του παραπέμποντας στην απάντηση του ίδιου. Ένα κόμμα της Αριστεράς, που (θέλει να) διαφέρει από τα «διεφθαρμένα» παραδοσιακά δεν δικαιούται να σιωπά, οχυρωμένο πίσω από νομικίστικα επιχειρήματα.

Εκτός αν έχουν υιοθετήσει πλέον την αλήστου μνήμης θεωρία «ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό».

 

ΠΗΓΗ  protagon.gr 

 

 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Δυστυχώς ο Αλέξης Μητρόπουλος δεν είναι ο μόνος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έχει ανοιχτές υποθέσεις με τον νόμο...

Και δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να μην αντιδρά, ή να μην ξέρει πως να αντιδράσει, πράγμα που μπορεί να εκληφθεί και ως ανοχή στην παρανομία...

Η έκφραση "ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό", αντί για να ξεχαστεί και να απαξιωθεί ως απαράδεκτη, βρίσκει συνεχώς υποστηρικτές και χειροτερεύει (ακόμα περισσότερο) την εικόνα των πολιτικών μας!

Εκτός όλων αυτών όμως, και επειδή τόσα χρόνια έχουν ακουστεί διάφορα για την οικονομική κατάσταση πολλών πολιτικών μας και το κατά πόσον είναι κατάλληλοι να υπερασπίζονται τους "φτωχούς" και "πεινασμένους" Έλληνες, δεν άκουσα κανέναν να σχολιάζει την αμοιβή του ενός εκατομμυρίου (για μία υπόθεση!) του -εδώ και χρόνια- προστάτη των κατατρεγμένων!

Ή μήπως ήδη ξεχάσαμε τις κορώνες του κ. Μητρόπουλου στις εκπομπές του φίλου του Γιώργου Αυτιά;

Για να μην παρεξηγηθώ...

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις αμοιβές οποιουδήποτε βουλευτή από την οποιαδήποτε εξωκοινοβουλευτική εργασία του.

Αρνούμαι όμως να δεχτώ τους υποκριτές, αυτούς που πραγματικά μπορούν να χαρακτηριστούν "αριστεροί με δεξιές τσέπες"!

Κρεατομηχανή για μικρομεσαίους...

Του Άγη Βερούτη

Το να είσαι μικρομεσαίος στην Ελλάδα του 2013 αποτελεί αδίκημα. Σε περίπτωση όμως που είσαι μικρομεσαίος, που χάνει χρήματα από τη δραστηριότητά του, όπως το 85% των ελληνικών επιχειρήσεων, τότε δεν είναι απλό αδίκημα αλλά κακούργημα, ποινικά κολάσιμο! Τιμωρείται με ατελείωτες ώρες απλήρωτης εργασίας σε απίστευτα σκληρές συνθήκες, με συχνότατο αποτέλεσμα το έσοδο από την ουσιαστικά απλήρωτη εργασία σου να υπολείπεται των αυθαίρετων απαιτήσεων που ορθώνει το κράτος απέναντί σου. Με τελική κατάληξη την ποινική σου καταδίκη. Αρνί!

Αν είσαι μικρομεσαίος που χάνει χρήματα από την εργασία του, όπως το 85% των μικρομεσαίων πλέον μετά την απώλεια του 45% της ιδιωτικής οικονομίας στην Ελλάδα της κρίσης (το δημόσιο κομμάτι συρρικνώθηκε ελάχιστα), οδεύεις με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα στην κρεατομηχανή του ελληνικού δημοσίου! Μεταξύ φορολόγησης αυθαίρετων αντισυνταγματικών τεκμηρίων για περιουσιακά στοιχεία που απέκτησες από φορολογημένα εισοδήματα προηγούμενων χρόνων, χαράτσια δραστηριότητας, μηνιαίο χαράτσι για δήθεν σύνταξη που δεν θα εισπράξεις ποτέ, και υπηρεσίες υγείας που ακόμα και αν πλήρωνες 20 χρόνια χωρίς να τις χρησιμοποιήσεις, τώρα που ίσως τις χρειάζεται δεν τις έχεις, παρ΄ όλο που δημιουργείται βεβαιωμένη οφειλή για αυτές τις υπηρεσίες ανεξάρτητα αν δεν τις δικαιούσουν, και σου απαγορευόταν η πρόσβαση σε αυτές από το ταμείο του ΟΑΕΕ, που μόνο σκοπό έχει την απασχόληση πολιτικών πελατών και όχι την εξυπηρέτησή σου! Αρνί!

Για κάθε έναν που το κράτος πληρώνει χωρίς να εργάζεται, κάποιος άλλος εργάζεται χωρίς να πληρώνεται! Δεν υπάρχει δημόσιο χρήμα -μόνο χρήμα φορολογούμενων! Γι’ αυτό και η υπερφορολόγηση έχει ουσιαστικά βάλει στην κρεατομηχανή τους μικρομεσαίους αδιακρίτως.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όποιοι μικρομεσαίοι λειτουργούν με τους κανόνες δραστηριοποίησης που ισχύουν στην ελληνική επικράτεια, είναι καταδικασμένοι από το παρόν νομικό καθεστώς να περάσουν από την κρεατομηχανή της βεβαίωσης οφειλών προς το δημόσιο, μεγαλύτερων από αυτές που είναι σε θέση να πληρώσουν. Αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσει η δήμευση της όποιας εναπομείνουσας περιουσίας συνεχίζουν να έχουν, προς σίτιση ενός τερατώδους και αντιπαραγωγικού δημοσίου, με επίπεδο διαφθοράς που αυξήθηκε ακόμη και από τον περσινό χρόνο σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2013, και μέγεθος δημοσίου αμείωτο, για φορολόγηση επιπέδου άνω της Σουηδίας (βλ. "Φόροι 71% στους ελεύθερους επαγγελματίες των 2.000 ευρώ") ενώ τους προσφέρονται υπηρεσίες κατώτερες αυτών της υποσαχάρειας Αφρικής, δηλαδή μηδενικές υπηρεσίες υγείας, όπως καθορίζει η αδυναμία ενημερότητας σε αυθαίρετα υψηλές και αντισυνταγματικές ασφαλιστικές εισφορές.

Ενώ σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου αναγνωρίζεται ότι το 95% των νέων θέσεων εργασίας δημιουργούνται από τους μικρομεσαίους, και τους διαφυλάττουν ως κόρην οφθαλμού, δίδοντάς τους π.χ. καθεστώς μη χρέωσης ΦΠΑ όπως στην Αγγλία για ποσά ως 100.000 λίρες στερλίνες ετησίως, στην Ελλάδα οι μικρομεσαίοι είναι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου.

Επαναλαμβάνω: Για κάθε έναν που το κράτος πληρώνει χωρίς να εργάζεται, κάποιος άλλος εργάζεται χωρίς να πληρώνεται! Το πιο ακραίο παράδειγμα αυτού του είδους, στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι οι σημερινοί μικρομεσαίοι πιασμένοι στην κρεατομηχανή του ελληνικού δημοσίου!

Αυτοί που υποτίθεται ότι είναι τα “αφεντικά”, εργάζονται από το πρωί μέχρι το βράδυ, και το βράδυ δεν κοιμούνται από το βάρος των συνθηκών της τοξικής πλέον για αυτούς αγοράς, αυτοί είναι που τελικά θα πάνε και φυλακή και οι περιουσίες που τυχόν τους έχουν απομείνει μετά από δεκάδες χρόνια δουλειάς, θα δημευθούν!

Αυτοί που πλήρωναν τόσα χρόνια τα ταμεία, τα δικά τους και των υπαλλήλων τους, που έδιναν τους φόρους των ιδίων και των εργαζομένων τους στο κράτος (ενώ ο εργαζόμενος έβλεπε μόνο “τα καθαρά” του), αυτοί που δημιουργούσαν τις θέσεις εργασίας, τον πρόσθετο πλούτο και την υπεραξία της παραγωγικής οικονομίας που πληρώνει για όλους, αυτοί που υφίσταντο το κόστος της διαφθοράς και της τερατώδους και αμείωτης ακόμα και σήμερα γραφειοκρατίας της ελληνικής δημόσιας κρεατομηχανής, αυτοί θα θυσιαστούν ως αρνιά για τη συνέχιση του πάρτι για λίγους ακόμα μήνες στους δήμους, τις δημόσιες υπηρεσίες χωρίς αντικείμενο, και την αναδιανομή σε συνταξιούχους ηλικίας γάμου και άγαμες θυγατέρες. Αυτοί οι άμοιροι, οι γελοίοι, τα θύματα της ίδιας τους της απραξίας σε συλλογικό επίπεδο, τα αρνιά!

Οι περισσότερες κοινωνικές ομάδες διαθέτουν συλλογικά όργανα εκπροσώπησης, με στεντόρεια φωνή ειδικότερα εκείνων που λαμβάνουν εξοργιστικά προνόμια εις βάρος των άλλων ως αποδεικνύει η αποτελεσματικότητά τους στην διατήρηση των προνομίων τους εν μέσω της μεγαλύτερης σε διάρκεια και βάθος οικονομικής ύφεσης της δυτικής ιστορίας.

Για παράδειγμα, το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι, επιδοτούν με τους φόρους τους κατά 16,700 ευρώ ετησίως καθέναν από τους συνταξιούχους της ΔΕΗ, με λιγότερο από 5.000 ευρώ ετησίως καθέναν από τους συνταξιούχους του ΙΚΑ, ενώ οι πρώην μικρομεσαίοι συνταξιούχοι του ΟΑΕΕ επιδοτούνται λιγότερο από τους φόρους που οι ίδιοι οι συνταξιούχοι πληρώνουν, δηλαδή λιγότερο από 2.300 ευρώ ετησίως. Δώρο των συλλογικών οργάνων των μικρομεσαίων!

Οι μικρομεσαίοι έχουν και εκείνοι συλλογικά όργανα (πχ το επιεικώς ανύπαρκτο ΕΒΕΑ που μόνο για την είσπραξη των ετήσιων τελών ενδιαφέρεται, και τη μηχανή του ΓΕΜΗ που έστησε για να ταλαιπωρεί τους μικρομεσαίους προσθέτοντας μια παραπάνω διαδικασίες στην ταλαιπωρία τους), που όμως δεν υποστηρίζουν πραγματικά τα συμφέροντά τους, με αποτέλεσμα οι μικρομεσαίοι σήμερα να βρίσκονται στην κρεατομηχανή των τεκμηρίων, των υποχρεωτικών εισφορών για σύνταξη που δεν θα λάβουν, για υπηρεσίες υγείας που δεν έχουν πρόσβαση, και σωρεία άλλων “τεκμαρτών” φόρων αυθαίρετης φορολόγησης.

Το ΕΒΕΑ και τα αντίστοιχα ΕΕΑ και ΒΕΑ θα έπρεπε να έχουν ξεσηκώσει το σύμπαν για την άνιση και εξοντωτική υπερφορολόγηση που υπόκεινται οι μικρομεσαίοι προς σίτιση των κομματικών στρατών! Τι έκαναν; “Τουμπεκί” φυσικά! Μόκο!

Υπάρχει λόγος που οι μικρομεσαίοι είναι σήμερα μέσα στην κρεατομηχανή: για παράδειγμα από τα 80.000 μέλη του ΕΒΕΑ, όπου κάθε ΑΕ έχει 3 ψήφους, κάθε ΕΠΕ έχει 2 ψήφους, και κάθε μικρότερη επιχείρηση έχει μια ψήφο, την ηγεσία του ΕΒΕΑ βγάζουν 7.000 ψήφοι. Στις ψηφοφορίες αυτού του επιμελητηρίου δηλαδή, από τις πιθανόν πάνω από 100.000 ψήφους, για την εκλογή της ηγεσίας του ΕΒΕΑ αποφασίζει λιγότερο από 7% των μελών του. Μάλιστα, ενώ η πληρωμή της συνδρομής είναι υποχρεωτική για να διατηρήσει κάποιος εταιρία ή δραστηριότητα στην Ελλάδα, δικαίωμα ψήφου έχουν μόνο όσοι είναι ταμειακά ενήμεροι, που θα είχε έννοια μόνο εφόσον η συνδρομή ήταν μη-υποχρεωτική, και άρα δυνητικά μη πληρωτέα. Το κοντινότερο παράλληλο που θα μπορούσα να σκεφτώ θα ήταν να μην έχει πολιτικά δικαιώματα κάποιος που οφείλει φόρους.

Ενώ λοιπόν τα επιμελητήρια των μικρομεσαίων θα έπρεπε να διεκδικούσαν την δίκαιη αντιμετώπισή τους από το παμφάγο ελληνικό κράτος, να κάνουν συλλαλητήρια για τη δίκαια και ίση αντιμετώπισή των μικρομεσαίων, να αντισταθούν στην αποβιομηχάνιση και την αποβιοτεχνοποίηση της χώρας, να κάνουν προσφυγές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και το ΣτΕ για την ίση μεταχείριση των Ελλήνων μικρομεσαίων, σιωπούν! Σιωπούν!

Πώς να σταθεί στα πόδια του ο μικρομεσαίος, όταν για τις μονομερώς οριζόμενες συνταξιοδοτικές εισφορές για τον ίδιο τον εαυτό του, και για τα παράνομα και αντισυνταγματικά τεκμήρια σε περιουσία ήδη φορολογημένη, δεν έχουν ξεσηκώσει το σύμπαν οι συλλογικοί φορείς τους;

Είναι βολικό οι συλλογικοί φορείς να σιγούν, για να μην στεναχωρούν τις πολιτικές ηγεσίες που τους έβγαλαν. Θυσιάζοντας τους μικρομεσαίους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, χρησιμοποιούν την ηγεσία των συλλογικών φορέων για αυτοπροβολή και εφαλτήριο στην πολιτική.

Με τη δικαιολογία της σιωπηρής αποδοχής του μύθου της “δήθεν φοροδιαφυγής των μικρομεσαίων” επιτρέπουν την οριζόντια κατακρεούργησή τους στην κρεατομηχανή, λιώνοντας τους νόμιμους και τους δίκαιους με οριζόντια μέτρα, και αφήνοντας τα “λαμόγια” που εικάζουν ότι υπάρχουν, ανενόχλητα.

Λες και αν ήταν τόσο μεγάλη η φοροδιαφυγή δεν θα μπορούσαν να την πιάσουν!

Μια φενάκη, ένα ψέμα που οι συλλογικοί φορείς αποδέχονται σιωπηρά, για την προσωπική ανέλιξη των ηγεσιών τους, και την όψη της ολόισιας χωρίστρας τους στο γυαλί, θυσιάζοντας σύσσωμη την αδαή τάξη των μικρομεσαίων.

Καλό κιμά!
Αρνίσιο κιμά...

ΠΗΓΗ   capital.gr

ΑΠΛΗ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ... (04/07/13)

Είμαστε ωραίος λαός...

Όλοι έχουμε καταλάβει πλέον, πως εδώ και χρόνια ζούσαμε -ως κράτος- πάνω από τις δυνάμεις μας.

Αυτό που δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι, με ποια λογική κάποιοι επιμένουν να ζητούν να μην αλλάξει τίποτα!

Να μην απολυθεί κανένας από το δημόσιο...
να μην κλείσει κανένας σπάταλος φορέας ή οργανισμός...
να μην σταματήσει η χρηματοδότηση των ΜΚΟ...
να συνεχίσει αμείωτος ο “κοινωνικός τουρισμός”...
να... να... να... και κυρίως...
να μην αυξάνονται οι φόροι!

Πως θα γίνουν όλα αυτά δεν το εξηγεί κανείς!

Οι λαϊκιστές, μιλούν αόριστα για πάταξη της φοροδιαφυγής ανεβάζοντάς την σε τρελά ποσά χωρίς να μπορούν να τα αιτιολογήσουν.
Όταν όμως τους ρωτάς “και πως γινόταν την δεκαετία του '70 όταν κανένας δεν έκοβε αποδείξεις (πλην του Μινιόν και του Λαμπρόπουλου!) να είχαμε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση;” τότε το επιχείρημα καταρρέει.

Οι αριστεροί μιλούν για μείωση των εξοπλισμών και αύξηση της φορολόγησης των πλουσίων.
Για τους εξοπλισμούς δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Η ερώτηση είναι απλή... ποιους εξοπλισμούς;...  πάνε αυτοί πια... είναι πια κάτω από 1% του ΑΕΠ... και ο Θεός βοηθός!
Η αύξηση της φορολόγησης των πλουσίων είναι μία καραμέλα των τελευταίων ετών χωρίς όμως να προσδιορίζεται ούτε ποιος θεωρείται “πλούσιος” ούτε τι θα γίνει εάν, όλοι όσοι είναι πραγματικά πλούσιοι και έχουν την δυνατότητα, απλά φύγουν από την χώρα.

Οι “προοδευτικοί” φτάνουν σε σημείο να ζητούν κι άλλη μείωση των εξόδων για την άμυνα (πόση πια;... είναι ήδη κάτω από το 2% του ΑΕΠ!) και αύξηση των εξόδων για την παιδεία.
Αυτοί δεν έχουν καταλάβει ότι δεν είμαστε πια στην φάση “κόβω από την μία και δίνω στην άλλη” αλλά έχουμε περάσει στην εποχή που πρέπει μόνο να κόψουμε!

Και φυσικά ΟΛΟΙ μιλούν για (μονομερή;) κατάργηση του μνημονίου!

Γενικά, όλοι έχουμε άποψη για την οικονομική κατάσταση της χώρας και η διαφορά μας έγκειται στο πόσο λογικά είναι τα επιχειρήματα του καθένα από εμάς.

Άλλοι χαρακτηρίζονται γραφικοί, άλλοι προοδευτικοί, άλλοι φασίστες και νεοφιλελεύθεροι, άλλοι λαϊκιστές και δημαγωγοί...  σε δουλειά να βρισκόμαστε και ταμπέλες να βάζουμε.

Λύσεις όμως, λογικές, εφαρμόσιμες και προσγειωμένες, που θα μας βγάλουν από το μνημόνιο, έχει κανείς;...

Έχει κανείς...

απλή κοινή λογική;...

Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ 71%!...

Του Άγη Βερούτη

Η φορολόγηση της ιδιωτικής παραγωγής αποτελεί την κινητήρια δύναμη πίσω από τις υπηρεσίες που παρέχει το κράτος προς τους πολίτες του και κυρίως εκείνους τους πολίτες που παράγουν τον πλούτο προς φορολόγηση.

Φυσικά φόρους πληρώνουν και οι υπάλληλοι του κράτους, πλην όμως αυτοί οι φόροι δεν είναι τίποτε άλλο από τον τρόπο που το κράτος μειώνει το ποσόν που τους πληρώνει. Αν δηλαδή το κράτος δίδει σε κάποιον €2.000 μικτά μηνιαίως αλλά του κρατά τα €700 ως φόρους, στην πραγματικότητα τον πληρώνει €1.300 καθώς τα υπόλοιπα δεν τα αποδίδει σε κάποιον τρίτο, αλλά στον εαυτό του.

Αντίθετα, ο ιδιώτης εργοδότης που πληρώνει σε κάποιον υπάλληλο €2.000 μικτά έχει κόστος όχι μόνο τα €1.300 που δίδει στον εργαζόμενο, αλλά και τα €700 που αποδίδει στο κράτος, συν τις εργοδοτικές εισφορές 28% σύνολο €2.560. Αυτό φυσικά δεν είναι ισοδύναμο με το κόστος για την υπηρεσία που παρέχει ο δημόσιος υπάλληλος στην κοινωνία (ασφάλεια, άμυνα, παιδεία, δικαιοσύνη κλπ) καθώς ο ιδιωτικός τομέας δεν έχει εξασφαλισμένα έσοδα στην ελεύθερη οικονομία, πλην αν είναι μέλος μιας προστατευόμενης συντεχνίας που το κράτος της εξασφαλίζει τα προς το ζην όπως πχ οι συμβολαιογράφοι ή οι μεταφορείς.

Αν κάποιος λοιπόν είναι νέος ελεύθερος επαγγελματίας το 2013, και έχει την τύχη να καταφέρει σε υφεσιακή οικονομία να βγάλει €2.000 το μήνα, ας δούμε τί μερίδιο από τον παραγόμενο πλούτο του θα δώσει στο κράτος ετησίως ως άμεση και έμμεση φορολογία ή ασφαλιστικές εισφορές, που στην πραγματικότητα είναι επίσης φορολογία καθώς καμία κεφαλαιοποίηση δεν παρέχουν γιατί αναδιανέμονται σε σημερινούς συνταξιούχους.

Άμεσος φόρος λοιπόν από το πρώτο ευρώ μετά τις ασφαλιστικές "εισφορές" είναι 26% ή €4.836 συν 55% "προκαταβολή" φόρου του επόμενου έτους, δηλαδή άλλα €2.660, σύνολο €7.500.

Επειδή είναι επαγγελματίας θα πληρώσει και τέλος επιτηδεύματος άλλα €1.000 ανεξάρτητα από το εισόδημά του.

Επίσης, ο ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) χρειάζεται άλλα €450 το μήνα προς αναδιανομή σε συνταξιούχους, για να του επιτρέπεται να επιχειρεί, ή €5.400 ετησίως.

Σύνολο των άμεσων φόρων είναι λοιπόν €13.900 ή το 58% του εισοδήματός του.

Για να μπορέσει όμως να βγάλει αυτά τα δυο χιλιάρικα το μήνα ο ήρωάς μας πρέπει κάπου να κοιμάται και να ξεκουράζεται. Αν λοιπόν έχει δικό του ένα μικρό σπίτι θα δίνει €300 το χρόνο σε χαράτσι και άλλα €300 το χρόνο σε δημοτικά τέλη, ενώ το αυτοκινητάκι που πάει στους πελάτες του έχει άλλα €240 τέλος κυκλοφορίας.

Αν χρειάζεται €30 βενζίνη τη βδομάδα για να πηγαίνει στους πελάτες του 50 βδομάδες το χρόνο, από τα €1.500 ετησίως, τα 2/3 πάνε σε φόρους, ή τα €1.000.

Αν έχει και ένα φτηνό πρόγραμμα κινητού με €30 το μήνα ή €360 το χρόνο, άλλα €200 πάνε σε φόρους, όπου μάλιστα πρωτοτυπώντας πληρώνει και ΦΠΑ στο ειδικό τέλος κινητής τηλεφωνίας, ή φόρο επί του φόρου!

Ως τώρα έχουν μαζευτεί €2.040 σε έμμεσους φόρους έχοντας πληρώσει και άλλα €500 ευρώ για τη βενζίνη του που να μην ήταν φόροι, και €160 για τις πραγματικές υπηρεσίες του κινητού του. Από τα €24.000 δηλαδή έχουν πάει σε φόρους τα €15.940 και τα €660 για αγορά πραγματικών υπηρεσιών προϊόντων, απομένοντάς του €7.400 επί των οποίων φυσικά θα πληρώσει ΦΠΑ, ίσως μεσοσταθμικά 15% λόγω τροφίμων, δηλαδή άλλα €1.110.

Γκραν σούμα φόρων, σε χρήματα που κέρδισε με τον ιδρώτα του που όμως θα πρέπει να πληρώσει ο ήρωάς μας είναι €17.050, ή το αστρονομικό ποσοστό του 71%! Ακόμα και αν έχει παιδιά να θρέψει, ή μάλλον τότε θα πρέπει να δώσει παραπάνω.

Επαναλαμβάνω, το 71% όσων θα κερδίσει με ρίσκο και μαγκιά σε μια υφεσιακή οικονομία που έχει το 85% των επιχειρήσεων στο κόκκινο, θα πάει στο κράτος για αναδιανομή σε μισθοδοσίες και συντάξεις και άλλα έξοδα "μη ελαστικά".

Είναι μικρό το κράτος ρε παιδιά! Στο μέσο όρο της ΕΕ και κάτω από τη Δανία!

Αν βγάζει ο ήρωάς μας (περί ήρωα πρόκειται) λιγότερα από €15.000 θα πρέπει να γίνει κλέφτης, ενώ αν βγάζει €10.000 θα μπει φυλακή.

Μια ολόκληρη τάξη σκλάβων δημιουργείται στην Ελλάδα σήμερα, για να υπηρετούν τους κομματικούς στρατούς και τους βολεμένους.

Λάθος! Οι σκλάβοι έχουν ένα πιάτο φαΐ και ένα κρεβάτι εξασφαλισμένο. Ο ήρωάς μας φέτος θα χάσει το σπιτάκι του αν δε βγάλει €2000 το μήνα!

Νομίζω μετά από το παραπάνω οποιαδήποτε συζήτηση περί φοροδιαφυγής είναι άσκοπη.

Ακούει κανείς;

ΠΗΓΗ  capital.gr 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ :

Όλα τα παραπάνω ισχύουν στο ακέραιο αλλά υπάρχουν ακόμα πολίτες που, ενώ τα ζουν καθημερινά, αντιδρούν στην εξυγίανση των κομματικών στρατών, συντεχνιών και βολεμένων με παχυλούς μισθούς από το υστέρημα όλων μας, πχ της ΕΡΤ!

Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά...

Κάνουν λάθος...

Γράφει ο Φώτης Γεωργελές

Φοβάμαι ότι δεν έχουμε ακόμα καταλάβει πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση, πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα. Συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Το καταλαβαίνεις άμα δεις τι κάνουν οι άλλοι γύρω μας. Όταν η κρίση πλησίασε στη γειτονιά τους, στις λίγες μέρες που διήρκησε η κυπριακή αναστάτωση, το Ισραήλ, η χώρα που «ποτέ δεν ζητάει συγνώμη», ζήτησε συγνώμη από την Τουρκία για τους 9 Τούρκους που σκοτώθηκαν όταν προσπάθησαν να μπουν στη Γάζα. Η Τουρκία και το Ισραήλ αμέσως παραμέρισαν τα προβλήματα και συμφώνησαν για τη μελλοντική διαδρομή του φυσικού αερίου. Συγχρόνως, η Τουρκία έβαλε τέλος στον εμφύλιο πόλεμο με τους Κούρδους, έναν πόλεμο που κρατάει δεκαετίες.

Ο καιρός των όπλων τελείωσε, είπε ο Κούρδος ηγέτης, τώρα είναι ο καιρός των ιδεών. Όλα αυτά σε μια βδομάδα. Αν είχαν συμβεί εδώ, ακόμα θα μιλούσαμε για προδότες και κρεμάλες. Τα κάνουν, όμως, αυτά γιατί το Ισραήλ των κιμπούτζ και των πορτοκαλιών έχει γίνει τα τελευταία χρόνια μια υπολογίσιμη δύναμη στο χώρο της πληροφορικής. Και η Τουρκία, που μια δεκαετία πριν ήταν χρεοκοπημένη στα προγράμματα του ΔΝΤ, σήμερα είναι στο G20, προετοιμάζεται να γίνει η Βραζιλία της Μεσογείου, να μπει στο G10, στις ισχυρότερες χώρες του κόσμου.

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ελληνική κρίση, την ευρωπαϊκή κρίση, την κρίση της Δύσης. Ο κόσμος μας αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και επειδή συμβαίνει στις μέρες μας δεν μπορούμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε πως γράφεται η ιστορία. Κάποτε η Ευρώπη είχε το 50% της παγκόσμιας παραγωγής, το 1980 είχε πέσει στο ένα τέταρτο. Το 2010 είχε φτάσει στο 19% και υπολογίζουν ότι το 2020 θα πέσει στο 7% της παγκόσμιας παραγωγής. Η Δύση έπαψε να είναι αυτό που ήταν, τα 770 εκατομμύρια δεν μπορούν πια να έχουν το τριπλάσιο βιωτικό επίπεδο από τα άλλα 7 δισεκατομμύρια πληθυσμού. Η παραγωγή, η δύναμη και το χρήμα έχουν μεταφερθεί στις αναδυόμενες μεγάλες δυνάμεις, στα Bric που με την προσθήκη της Νότιας Αφρικής έχουν γίνει Brics.

Τις ίδιες αυτές μέρες που η Ευρώπη έχει πελαγώσει με τα προβλήματα της Κύπρου, ενός μικρού νησιού, τα Brics προχώρησαν σε μια απόφαση που λίγοι συνειδητοποίησαν τι σημαίνει αλλά είναι μια απόφαση που δείχνει τι πρόκειται να συμβεί. Συμφώνησαν ότι στις μεταξύ τους συναλλαγές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα εθνικά τους νομίσματα. Έκαναν, δηλαδή, το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουν τα παγκόσμια νομίσματα, το δολάριο και το ευρώ. Στον αυριανό κόσμο τα ευρωπαϊκά κράτη, ακόμη και τα ισχυρότερα, είναι πολύ μικρού μεγέθους για να ανταγωνιστούν τα ήδη πολυεθνικά μεγάλα κράτη, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία, η Αμερική.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν μια ιδέα που προσπαθούσε απλώς να ξεπεράσει ένα αιματηρό παρελθόν συνεχών ευρωπαϊκών πολέμων. Ήταν και η μόνη λύση που θα διατηρούσε την Ευρώπη στο παγκόσμιο παιχνίδι και θα προστάτευε το βιωτικό επίπεδο του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Όμως, τα σχέδια απέχουν από την πράξη. Η γερασμένη ήπειρος δεν δείχνει μέχρι τώρα ότι έχει το δυναμισμό να προχωρήσει γρήγορα στην ενοποίηση, στις αλλαγές που χρειάζονται για να μη χάσει το τρένο της νέας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας των τεχνολογιών και της πληροφορικής.

Μέσα σε όλο αυτό το πρόβλημα της Δύσης πρώτα, της Ευρώπης ειδικότερα, η Ελλάδα είναι απλώς ο πιο αδύναμος κρίκος. Αυτός που πιο εύκολα θα χαθεί στην πορεία, θα βγει στο περιθώριο, μια μικρή ασήμαντη περιοχή του πλανήτη για την οποία κανείς δεν θα ενδιαφέρεται πώς ζουν οι πολίτες της. Τα πράγματα έχουν γίνει πια τόσο πολύ δύσκολα και επικίνδυνα για όλους ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για πολλές συζητήσεις, για ελαστικές συμπεριφορές, για απεριόριστες χρηματοδοτήσεις. Τα ελλείμματα συνολικά της ευρωζώνης έχουν φτάσει τα 30 τρις, 9 τρις είναι μόνο των κρατών. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει ήδη χρηματοδοτήσει με 2 τρις τις υπερχρεωμένες τράπεζες, πόσα πρέπει πια να δώσει; Όταν στενεύουν τα πράγματα, όλα γίνονται πιο σκληρά. Οι εξελίξεις στην Κύπρο, η αλλαγή συμπεριφοράς στη συγχώνευση Εθνικής-Eurobank, δείχνουν ότι τα όρια έχουν εξαντληθεί, ότι τα «ατυχήματα» δεν θα αποφεύγονται πια με κάθε κόστος. Αν τα προβλήματα είναι πλανητικού μεγέθους, αν και ο πυρήνας της Ευρώπης αντιμετωπίζει πρόβλημα, η υπομονή εξαντλείται. Τα περιφερειακά κράτη θα διασώζονται, αν τα ίδια προσπαθούν να διασωθούν.

Στην «πρακτική» λογική της Γερμανίας, μείωση των ελλειμμάτων και περισσότερη δουλειά για να αντέξουμε τον ανταγωνισμό, οι άλλοι, οι «καλοί», μέχρι τώρα δεν έχουν να αντιπαραβάλλουν καμία άλλη πολιτική, παρά μόνο μεγαλύτερα ελλείμματα. Δηλαδή, περισσότερα χρέη. Δηλαδή, ακόμα μεγαλύτερη επιτάχυνση της παγκόσμιας στροφής προς την Ανατολή. Η Ευρώπη, και η Ελλάδα ακόμα περισσότερο, μοιάζει να μην μπορεί να σκεφτεί με όρους του 21ου αιώνα, προσπαθεί τυφλά, χωρίς λογική, να παραμείνει απλώς στον προηγούμενο αιώνα. Δεν είναι τυχαίο πως τα «αντισυστημικά» ρεύματα που γεννάει η κρίση είναι ο νεοναζισμός και ο νεομπολσεβικισμός. Η επιστροφή, δηλαδή, στις συγκρούσεις και τις εκδοχές των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης αλλάζει σελίδα.

Νομίζω ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα κάνει ολέθριο λάθος. Πιστεύει ότι θα επιβιώσει έτσι, λάθρα, με λίγα μερεμέτια, λίγη βοήθεια από τους Ευρωπαίους φίλους, ξεγελώντας τους «κουτόφραγκους». Έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες, έναν Σύριζα αντιπολίτευσης και έναν Σύριζα κυβερνητικό, και έχουν μοιράσει τους ρόλους. Ο Σύριζα και η υπόλοιπη αντιπολίτευση στο ρόλο του υπερασπιστή του παρελθόντος εγκαλεί τον οποιονδήποτε θέλει να αγγίξει το παραμικρό στο χρεοκοπημένο σύστημα. Και τα κυβερνητικά κόμματα επικαλούνται στην Ευρώπη την αδιαλλαξία της αντιπολίτευσης για να δικαιολογήσουν τις δικές τους κουτοπόνηρες καθυστερήσεις, τη συνεχή ακινησία. Εφαρμόζουν το πρόγραμμα του Σύριζα. Δεν κάνουν τίποτα. Τέταρτος χρόνος, η μόνη συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα είναι οι δόσεις. Πιστεύουν ότι θα διατηρήσουν το ίδιο χρεοκοπημένο σύστημα της κρατικής και κομματικής γραφειοκρατίας, των πελατειακών σχέσεων και του παρασιτισμού, άθικτο. Απλώς, φτωχότερο.

Κάνουν λάθος. Έσοδα άλλα δεν θα υπάρξουν, η οικονομία της χώρας βρίσκεται στα πρόθυρα ενός μεγάλου παραγωγικού κραχ. Τα δανεικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση στερεύουν. Διάσωση με κάθε κόστος πια δεν θα ξαναϋπάρξει. Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα ξαναπληρώσουν τόσο εύκολα την ανικανότητα άλλων κρατών να συμμαζέψουν το σπίτι τους και να βρουν ένα βιώσιμο τρόπο να υπάρξουν.

Από δω και πέρα όλες οι λύσεις θα είναι οδυνηρές. Και θα κοστίζουν άμεσα σε μας. Είτε λέγεται αυτό φόροι, είτε σταδιακή απομείωση της ακίνητης περιουσίας, είτε κούρεμα των καταθέσεων, είτε εκμηδενισμός των μισθών. Λεφτά πια ξένα δεν υπάρχουν. Όλη η Δύση έχει πρόβλημα, δεν θα χρηματοδοτεί άλλο τους αδύναμους κρίκους. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα επείγον αναπτυξιακό σοκ αλλιώς σύντομα θα βγει έξω από το παιχνίδι, μια μικρή περιφέρεια του κόσμου, φτωχή και ξεχασμένη. Πολύ πιο σύντομα απ’ όσο νομίζουμε. Τίποτα απ’ όσα συζητάμε κάθε μέρα δεν είναι σοβαρό. Προανακριτικές επιτροπές, επίορκοι υπάλληλοι και χαράτσια της ΔΕΗ. Τρόικες και κόκκινες γραμμές. Μνημόνια και πλαστά διλήμματα. Παίζουμε πάντα καθυστερήσεις, ενώ το παιχνίδι έχει τελειώσει. Μόνο εμείς μπορούμε να ξυπνήσουμε στο τελευταίο λεπτό και να σώσουμε την παρτίδα και, αντί γι’ αυτό, εξακολουθούμε να αναζητούμε εχθρούς για να κρύψουμε τη δική μας ακινησία.

ΠΗΓΗ   athensvoice.gr