“ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ” ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ...

Αυτές τις ημέρες  συχνά αναρωτιέμαι τι θα έκανα αν ήμουν συγγραφέας επιθεωρήσεων...

Είναι τόσο πολύ το “υλικό” που τους δίνει η “κυβέρνηση” που πραγματικά θα είχα πελαγώσει και δεν θα ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω!

Μόνο τα 2-3 τελευταία 24ωρα εμφανίστηκαν τουλάχιστον 4 νέα θέματα που θα έκαναν άψογα “νούμερα” για επιθεώρηση.

1)  Δημοκρατία στο στράτευμα.
Παγκόσμια πρωτοτυπία!
Ο υπουργός παροτρύνει τους στρατιωτικούς να παρακάμπτουν την στρατιωτική ιεραρχία και να αναφέρουν κατευθείαν στο υπουργείο τυχών παράπονα ή προβλήματα που αντιμετωπίζουν!
Πεδίον δόξης λαμπρό για τον “ΠΑΣΟΚο πράσινο φαντάρο” πχ Γιάννη Καπετάνιο!

2)  Η τρόικα στα δικαστήρια.
Δεν θα σχολιάσω  ότι ο Πανελλήνιος Δικηγορικός Σύλλογος είχε αρνηθεί να συνομιλήσει με την τρόικα ενώ οι δικαστές δεν έπραξαν το ίδιο... ως όφειλαν!
Η τρόικα λοιπόν, επέκτεινε τον έλεγχό της και στην δικαστική αρχή της χώρας και μάλιστα έκανε και συστάσεις.
Άνοιγμα του επαγγέλματος των δικηγόρων, απελευθέρωση των αμοιβών τους αλλά και εκδίκαση όλων (160.000!) των εκκρεμών, οικονομικού ενδιαφέροντος, δικαστικών υποθέσεων μέσα στο 2012.
Και οι δικαστές υποσχέθηκαν ότι θα το κάνουν και μάλιστα θα έχουν εκκαθαρίσει και το 15% εξ αυτών, ήτοι 24.000 (!!!), μέχρι το καλοκαίρι του 2012!
Σαν να βλέπω τον δικαστή πχ Γιώργο Κωνσταντίνου στην έδρα να “εκδικάζει” υπόθεση και λεπτό (φύγε εσύ-έλα εσύ) και όλες να καταλήγουν υπέρ του δημοσίου!

3)  Φοροκάρτα
Εκτός από την χαρά του hacker η κάρτα αποδείξεων θα είναι “ευκολία” (μέχρι πριν 2 χρόνια που δεν μαζεύαμε αποδείξεις δεν την χρειαζόμασταν ενώ τώρα μας είναι... απαραίτητη!) και θα βοηθήσει την “πάταξη της φοροδιαφυγής” (αν και δεν μπορώ να καταλάβω τι θα εμποδίσει αυτόν που εχθές δεν ήθελε απόδειξη έτσι και σήμερα  να μην “χτυπάει”  την φοροκάρτα του!).
Από αύριο μπαίνει η φοροκάρτα στην ζωή μας προαιρετικά.
Μηχανάκια στα καταστήματα δεν υπάρχουν... το TAXIS δεν λειτουργεί... αλλά οι “μοδάτοι” και οι “έξυπνοι” θα τρέξουν να πάρουν φοροκάρτες.
Είναι μάλλον σίγουρο ότι ο Τραμπάκουλας (Χάρρυ Κλυνν) θα βγάλει πολύ γέλιο προσπαθώντας να καταλάβει τι κάνει η κάρτα αλλά και προσπαθώντας να την χρησιμοποιήσει στο χωριό του!

4)  Χαράτσι ακινήτων
Αυτές τις ημέρες ζήσαμε την γελοιότητα των sms των ανέργων, πολυτέκνων, κλπ για την εξαίρεσή τους (μερική ή ολική) από το νέο αυτό χαράτσι.
Εχθές όμως έγινε γνωστό ότι λόγω προβλημάτων στο σύστημα πολλά από τα sms αντί να πάνε στο ΚΕΠΥΟ καταλήγουν στην... ΕΡΤ!
Ε, νομίζω ότι ένας Στάθης Ψάλτης υποδυόμενος μία γιαγιά που προσπαθεί να στείλει sms και όταν τα καταφέρνει λαμβάνει απάντηση “ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε με την ΕΡΤ” είναι αναπόφευκτος συνειρμός!

... και αυτά είναι μόνο των 2-3 τελευταίων ημερών.

“Παίζουν” πάντα οι ακατάπαυστες γκάφες και κωλοτούμπες του Βενιζέλου, οι φοβερές (εντός και εκτός Ελλάδας) ομιλίες και επαφές του ΓΑΠ και φυσικά οι δημόσιοι υπάλληλοι τόσο οι νεοδιορισμένοι πράσινοι του ΠΑΣΟΚ όσο και οι έφεδροι!

Έτσι λοιπόν σκέφτομαι ότι ένας συγγραφέας επιθεωρήσεων δεν θα ήξερε από που να αρχίσει.

Εκτός αν οι φετινές επιθεωρήσεις είναι 4ωρες ή 5ωρες... τουλάχιστον!

Δυστυχώς η παροχή υλικού δεν τελειώνει εδώ.
Η “κυβέρνηση”  συνεχίζει το “έργο” της και την προσπάθειά της να μας “σώσει”.

Κάθε φορά που χρειαζόμαστε την... δόση μας, θα αυξάνονται και τα θέματα για σάτυρα.

Η “κυβέρνηση” αυτή, όσο ανίκανη τραγική και επικίνδυνη κι αν είναι, ευτυχώς ακόμα δεν έχει στερήσει από τον Έλληνα το, ανά τους αιώνες, Αριστοφανικό του χιούμορ.

Αυτό όμως που επιβάλλεται για το καλό της χώρας είναι να σταματήσει πια να μας “σώζει” και να πάει όσο πιο γρήγορα γίνεται σπίτι της!

Απλή κοινή λογική...

Και μετά την Εθνική κατάθλιψη, τι ;...

Κατάθλιψη, είναι μια λέξη που ποτέ δεν μ’ άρεσε. Και αυτό επειδή πάντα σηματοδοτεί μια περίεργη αδράνεια στον άνθρωπο , μια αφύσικη και καταστροφική εγκατάλειψη. Χάνεται ακόμα και αυτό το ισχυρότερο ένστικτο του ανθρώπου , που είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Με τρόμο διαπιστώνω πως η χώρα μου, εκτός από τη κοινωνικοοικονομική κρίση , βιώνει και μια άλλη, πολύ χειρότερη κατά τη γνώμη μου κατάσταση. Ζώντας καθημερινά με τον κόσμο , δεν είναι δύσκολο να αντιληφθώ πως όλοι μας έχουμε μπει στη διαδικασία που εντάσσεται σε μια ομαδική αλλαγή της ψυχικής μας κατάστασης. Μιας πρωτόγνωρης αλλά και δυστυχώς καθημερινά επιδεινούμενης κοινωνικής ¨παγωμάρας¨ που αρχίζει να ξεπερνά το όριο του φυσιολογικού, για παρόμοια ερεθίσματα.

Θαρρείς πως οι Κυβερνώντες αλλά και οι ξένοι δανειστές μας κατάφεραν να ¨εμφυσήσουν ¨ σε όλους μας μια μορφή ενοχικού συνδρόμου, του τύπου πως σαν μέλη μιας διαφθαρμένης κοινωνίας , όλοι μας κάναμε χρήση ενός μηχανισμού διαπλοκής.

Πρόκειται για μια διαβολικά ευφυή σκέψη το να υποβάλεις στον άλλον , ο οποίος βρίσκεται σε θέση άμυνας, συναισθήματα ενοχής και ντροπής. Αυτός ο συνειδητός από κάποιους, επηρεασμός της ψυχικής σφαίρας των πολλών, δεν είναι καινούργιος. Έχει δοκιμαστεί σε καιρούς που η ψυχολογία του κόσμου έχει πέσει , όπως μετά από φυσικές καταστροφές, πολέμους , επιδημίες αλλά και οικονομικά κραχ.

Και τότε αλλά και τώρα, σε στιγμές μιας πρωτοφανούς για την μεταπολεμική Ελλάδα κοινωνικοπολιτικής κρίσης, οι Κυβερνώντες κατάφεραν σε μια πρώτη φάση, να κάνουν μια ολόκληρη κοινωνία να νοιώσει ότι βρίσκεται σε ένα «νοητό κλουβί», απ όπου δεν υπάρχει διέξοδος.

Αφού το πέτυχαν κατά κάποιο τρόπο αυτό, σε ένα δεύτερο στάδιο μας οδήγησαν σε μια ανεξήγητη για πολλούς απάθεια και παθητικότητα.

Και τώρα, σε ένα τρίτο στάδιο και καθώς η κοινωνία έχει γίνει πια πολύ ευάλωτη, επιχειρούν να την χειραγωγήσουν πλήρως, ¨ζητώντας¨ της να ακολουθήσει λύσεις που εκείνοι της υποδεικνύουν.

Έτσι φτάσαμε σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί επιστημονικά Εθνική κατάθλιψη.

Και επειδή πάντα μετά από μια τέτοια μαζική κατάθλιψη, συνήθως ακολουθεί το στάδιο της λύσης, δεν είναι δύσκολο να δούμε τι θα επακολουθήσει.

Πρώτα-πρώτα , αφυπνίζεται η ναρκωμένη λογική με αποτέλεσμα να επαναλειτουργήσει η ¨λογική σκέψη¨. Αμέσως μόλις συμβεί αυτό, η απάθεια δίνει τη θέση της στη αγανάκτηση. Αγανακτώ σημαίνει πως με καταλαμβάνει ένα δικαιολογημένο συναίσθημα θυμού και οργής, επειδή κατάλαβα πως κάποιοι με αδίκησαν, ή ενέδωσα παρά τη θέλησή μου σε υποδείξεις που δεν με εκφράζουν.

Το ότι η Εξουσία συμπεριφέρεται, ακόμα και σήμερα, στην κοινωνία με τέτοιο ανελέητο τρόπο , θαρρείς και έχει να κάνει με το Ταμείο μας επιχείρησης και όχι με ανθρώπους, είναι εκείνο που οδηγεί με μαθηματικό τρόπο τους πολίτες στη αναπόφευκτή αυτή αντίδραση.

Ας ελπίσουμε μόνο , αυτό το ψυχικό αυτό ¨ξύπνημα¨ του λαού μας να μην οδηγήσει σε καταστάσεις που όλοι μας απευχόμαστε

Γ. ΝΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ

ΠΗΓΗ  ΕΛΠΙΔΑ

Η ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ...

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το μεγαλύτερο στοίχημα στην ιστορία της (Νέας) Δημοκρατίας...

Les Miserables - Victor Hugo

Η μεσαία τάξη ήταν μέχρι πρότινος το στήριγμα αλλά ταυτόχρονα και το ανάχωμα που προστάτευε και τροφοδοτούσε την δυτικού τύπου, αστική μας δημοκρατία (;) και το σύστημα ισχύος και κατανομής πόρων σε αυτή. Ήταν ο προθάλαμος στο οικοδόμημα της ανώτερης κάστας και μόνιμος φύλακας των κεκτημένων αυτής, αυτοϊκανοποιούμενη με μερικά ψήγματα μεγαλοαστισμού και ψευτοκαταξίωξης.

Εδώ και λίγο καιρό, βάλλεται πανταχόθεν.

Μέτρα, τέλη, φόροι, παρακρατήσεις, μειώσεις αμοιβών, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εφεδρείες, απολύσεις, λουκέτα, υποχρεώσεις, και ο κατάλογος συνεχίζεται και κατά τα φαινόμενα, θα συνεχιστεί.

Πλήττεται δηλαδή ο πυρήνας των χαρακτηριστικών της. Η μικροϊδιοκτησία, η αγορά, η σταθερότητα της εργασίας, ο μισθός και οι εν γένει απολαβές του μόχθου της, πράγματα δηλαδή πάνω στα οποία χτίστηκαν όνειρα, οικογένειες, προοπτικές.

Μικροεπαγγελματίες, έμποροι, μικροβιοτέχνες, μισθωτοί Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα, επιστήμονες και τεχνικοί, όλοι αρχίζουν να βιώνουν το αίσθημα που οι «άθλιοι» των χαμηλόμισθων τάξεων, των μισθωτών πάσης φύσεως, κουβαλάνε μαζί τους χρόνια. Τον φόβο, την αγωνία για το αύριο.

Ο κόσμος που ζούσαν μέχρι τώρα αρχίζει να παρουσιάζει ρωγμές. Και η πρώτη αντίδραση είναι το πάγωμα, το μούδιασμα. Μετά, όμως θα “δουν” τους «άθλιους».

Αυτούς που τόσο καιρό τους είχαν απέναντι. Αυτούς που χαλούσαν τον μικροαστισμό τους με τις διαμαρτυρίες τους. Αυτούς τους απόβλητους, που τώρα, κοιτώντας τους καλύτερα, διαπιστώνουν με τρόμο αρχικά, αλλά με λυτρωτική ανακούφιση εν συνεχεία, πόσο πολύ μοιάζουν.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Ο καιρός που η μεσαία τάξη θα βρεθεί δίπλα – δίπλα με τους «αθλίους», στην μαζική διεκδίκηση ενός καλύτερου αύριο, δεν θα αργήσει.

Και μετά;

Μετά το παιχνίδι μεταβιβάζεται στην ασθμαίνουσα αστική δημοκρατία μας και τα κόμματα που μέχρι σήμερα την εκφράζουν.

Θα καταλάβουν τις τεκτονικές μεταβολές στον κοινωνικό μας χάρτη; Θα υιοθετήσουν τα αιτήματα μιας εν βρασμώ κοινωνίας; Θα εκφράσουν εν τέλει συντεταγμένα και πολιτικά, τις παλλαϊκές αγωνίες και το ξέσπασμα μια ολόκληρης κοινωνίας;

Η Αριστερά, όσο συμπαθητικά και να την βλέπει κανείς, δεν προσφέρει στη μεσαία τάξη ασφαλή επιλογή. Μπορεί εν μέρει να καλύπτει ψυχικά τις διεκδικήσεις των «αθλίων». Αλλά όχι της μεσαίας τάξης. Διότι το μήνυμά της, εν πολλοίς, αντιστρατεύεται τον πυρήνα της. Την ιδιοκτησία, την αμοιβή και την επιδίωξη κέρδους, κοινωνικής ανόδου και καταξίωσης. Το ιδιωτισμό.

Η γιαλατζί εθνικοπατριωτική κλίκα από την άλλη, συνεπικουρούμενη από τα αποκόμματα του νεοφιλελευθερισμού, επίσης αδυνατούν να προσελκύσουν. Τους μεν «αθλίους» μπορεί λίγο να τους ξεγελάσουν οι κατά παραγγελία εθνικοπατριώτες. Ειδικά αν στην ρητορική τους αναμίξουν την ανεργία με την ξενοφοβία, ως το μοναδικό και απολύτως αποδεδειγμένο αίτιο της ανέχειας των «αθλίων». Αλλά η μεσαία τάξη δείχνει αποστροφή. Διότι στην πρώτη περίπτωση, αφενός τρομάζει η ταχύτητα της κωλοτούμπας και το θολό ιδεολογικό προφίλ, στη δε δεύτερη, διότι ab initio, αυτή αποτελεί πόλο έκφρασης και πομπό μηνυμάτων της άρχουσας κοινωνικής τάξης, των Δυνατών.

Όσο για το ΠΑΣΟΚ, θεωρώ ότι το παιχνίδι είναι χαμένο. Έχει απονομιμοποιηθεί εδώ και καιρό. Ξεκίνησε ως ένα κίνημα των «αθλίων», μεταλλάχθηκε σε κόμμα των μεσαίων για να καταλήξει να αποτελεί και αυτό μια σκληρή οργάνωση προστασίας των ολίγων. Δεν είναι τυχαίες οι «αγάπες» του . Κινήματος, με νεοφιλελεύθερους και Λαγούς!

Τι μένει;

Η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά.

Το στοίχημά της, είναι το μεγαλύτερο που έχει τεθεί στην ιστορία της. Αν το πιάσει, θα κηδεμονεύσει πολιτικά τη χώρα για δεκαετίες. Αν όχι θα χαθεί μαζί με το υπόλοιπο σημερινό πολιτικό σύστημα.

Το δυσάρεστο για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είναι ότι δεν έχει χρόνο. Η κλήρωση για το στοίχημα θα γίνει πολύ σύντομα.

Θα προλάβει να οργανώσει τις δυνάμεις της, για να κατέβει στην κλήρωση;

Αν κατέβει, θα το κάνει με πρόγραμμα, αυτοπεποίθηση και αέρα νικητή, προσελκύοντας κρίσιμες ανθρώπινες μάζες;

Οψόμεθα. Ο καιρός γάρ εγγύς.

Ierofantis.

ΠΗΓΗ ANTINEWS

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

Περιττό να αναφέρω ότι προσυπογράφω το κείμενο 1000%!

Απλά θα ήθελα να προσθέσω ότι ελπίζω πραγματικά η ΝΔ να καταφέρει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων γιατί δεν θα έχει τα κλασικά χρονικά περιθώρια.

Δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια των "100 πρώτων ημερών".

Δεν υπάρχει η πολυτέλεια της ενημέρωσης, της ανάλυσης, του προγραμματισμού και κατόπιν της δράσης.

Η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να αρχίσει να δρα από την πρώτη στιγμή της θητείας της γιατί κάθε καθυστέρηση θα είναι μοιραία...

Απλή κοινή λογική...

ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΩ;...

Υπομονή - τέλος, καταναλώθηκε!

 

Μέχρι τώρα μας λεηλατούσαν, μας φορολογούσαν και μας οικτήριζαν γιατί ως ανεπρόκοποι και κακομαθημένοι που είμαστε «καταναλώναμε - όπως μας έλεγαν - περισσότερα απ' όσα παράγαμε»!

 

*

 

Τώρα, οι ίδιοι άνθρωποι, αποφάσισαν ότι «πρέπει», ότι «οφείλουμε», είμαστε «υποχρεωμένοι», ότι «επιβάλλεται» όσα έχουμε και δεν έχουμε να τα τρώμε μέχρι τελευταίας πεντάρας!

 

Τώρα, σύμφωνα με το νέο φιρμάνι, θα είμαστε νομοταγείς πολίτες, θα επιδεικνύουμε υψηλό αίσθημα φορολογικής συνείδησης αν ό,τι διαθέτουμε ως εισόδημα το τρώμε «μέχρι μία», και ει δυνατόν αν «καταλανώνουμε περισσότερα κι απ' όσα... βγάζουμε»!

 

*

 

Θα ήταν αστείο, αν δεν επρόκειτο για επίσημη κυβερνητική πολιτική. Θα ήταν γελοίο, αν δεν επρόκειτο για μια πολιτική που ξεκληρίζει κόσμο.

 

Ας το σκεφτούμε:

 

Πριν ήμασταν «φοροφυγάδες» γιατί - όπως έλεγαν - χαλάγαμε πάνω από αυτά που είχαμε και απ' όσα δηλώναμε.

 

Τώρα θα είμαστε πάλι «φοροφυγάδες», άξιοι του φορομπηχτικού τους κατατρεγμού, αν δεν χαλάμε όσα ακριβώς έχουμε, αν δεν τους αποδείξουμε πως ό,τι δηλώσαμε το φάγαμε. Ως εκ τούτου, θα έρχονται και θα μας φορολογούν και για εκείνα που δεν... καταναλώσαμε, μέχρι να τα καταναλώσουμε!

 

*

 

Ιδού λοιπόν το νέο φορολογικό καθεστώς που εξήγγειλαν:

 

Στην περίπτωση που δεν αρχίσουμε να «καταναλώνουμε όσα βγάζουμε ή και περισσότερα απ' όσα βγάζουμε» (!),

 

στην περίπτωση που δεν τους το αποδείξουμε κιόλας - με αποδείξεις - ότι «καταναλώνουμε περισσότερα απ' όσα βγάζουμε» ή έστω όσα ακριβώς βγάζουμε,

 

αν δηλαδή δεν τους αποδείξουμε - με αποδείξεις! - ότι δεν είμαστε ελέφαντες, τότε πάλι θα μας λεηλατήσουν! Ο,τι δηλαδή έκαναν και πριν, αλλά αυτή τη φορά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο!

 

*

 

Αλλά πότε είχαν δίκιο:

 

Οταν μας έβριζαν ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», ότι ζούσαμε στην «αμεριμνησία», ότι «χαλούσαμε πέραν των δυνατοτήτων μας», ότι ήμασταν «σπάταλοι»

 

ή

 

τώρα που μας λένε πως όσο εισόδημα έχουμε - για την ακρίβεια: όσο εισόδημα μας έχουν αφήσει να έχουμε - θα «πρέπει» να ξεκινάμε από το πρωί και να το ξοδεύουμε (αρκεί να παίρνουμε αποδείξεις), ειδάλλως ό,τι δεν ξοδέψουμε, ό,τι μας περισσέψει, θα έρθουν και θα το... φορολογήσουν;

 

*

 

Είναι προφανές ότι οι άνθρωποι είναι φοροδήμιοι άνευ προηγουμένου.

 

Και έχουν δίκιο σε ένα:

 

Οτι ο ελληνικός λαός έχει αποδειχτεί πράγματι ένα εξόχως «υπερκαταναλωτικό» είδος όσον αφορά την κατανάλωση πολιτικής αθλιότητας.

 

Εχουν δίκιο: Ο ελληνικός λαός έχει «καταναλώσει» πολύ χρόνο για να τους υπομένει.

 

Εχουν δίκιο: Εχουμε «καταναλώσει» πολλή, μα πάρα πολλή υπομονή για να τους ανεχόμαστε.

 

Τόση υπομονή, που πλέον εξαντλήθηκε και «καταναλώθηκε». Ολη!

 

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

Το έκανα και αυτό...

Αναδημοσίευση άρθρου από τον Ριζοσπάστη!!!

Και συμφωνώ και με όσα γράφει!!!

Μήπως πρέπει να ανησυχήσω;

Που καταντήσαμε...